Yargıtay · 1. Ceza Dairesi

Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2025/6147 E. 2026/4386 K. – Kasten Öldürme

Konu: Kasten Öldürme

Mahkeme
Yargıtay
Daire
1. Ceza Dairesi
Esas No
2025/6147
Karar No
2026/4386
Karar Tarihi
Konu
Kasten Öldürme

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2025/54 E., 2025/301 K. SUÇ : Kasten öldürme HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurularının esastan reddi ile hükümlerin onanması

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.İzmir 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.12.2021 tarihli ve 2021/203 Esas, 2021/487 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında verilen mahkûmiyet hükümlerinin katılanlar vekili ve sanıklar müdafileri tarafından istinaf edilmesi üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 04.03.2022 tarihli ve 2022/681 Esas, 2022/648 Karar sayılı kararıyla istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş,

anılan kararın katılanlar vekili ve sanıklar müdafileri tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 17.10.2024 tarihli ve 2023/1372 Esas, 2024/6745 Karar sayılı ilamıyla özetle; sanıkların maktule yönelik eylemlerini öldürme kastıyla gerçekleştirdikleri gözetilmeksizin suç vasfının hatalı belirlenmesi suretiyle kasten yaralama neticesinde ölüme neden olma suçundan cezalandırılmaları nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

2.İzmir 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.06.2025 tarihli ve 2025/54 Esas, 2025/301 Karar sayılı kararı ile; a. Sanık ... hakkında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 29, 62, 53... . maddeleri uyarınca 14... ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezasının ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, b. Sanık ... hakkında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 62, 53... . maddeleri uyarınca 25 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, karar verilerek dava dosyası, 5271 sayılı Kanun'un 307/3. maddesi uyarınca doğrudan temyiz merciine gönderilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ 1. Sanık ... müdafinin temyiz sebepleri özetle; sanığın suç işleme kastıyla hareket etmediğine, delillerin hatalı değerlendirildiğine, meşru savunmaya, meşru savunmada sınırın aşılmasına, beraatine karar verilmesi gerektiğine, fazla ceza tayinine,

2. Sanık ... müdafinin temyiz sebepleri özetle; sanığın suç işleme kastıyla hareket etmediğine, eksik incelemeye, adli raporlara, meşru savunmaya, diğer sanık ... ile iştirak iradesinin bulunmadığına, sanığın eylemleriyle maktulün ölümü arasında illiyet bağı bulunmadığına, eyleminin basit kasten yaralama olarak kabul edilmesi gerektiğine, fazla ceza tayinine ilişkindir.

III. GEREKÇE Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı,vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, dosyada eksik incelemenin bulunmadığı, eylemin sanıklar tarafından öldürme kastıyla fikir ve eylem birliği içerisinde gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımlarının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek sanıkların eylemleriyle orantılı şekilde belirlendiği, hükme esas alınan adlî raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, sanıkların eylemleri ile maktulün ölümü arasında illiyet bağının bulunduğu, somut olayda sanıklar lehine meşru savunma ve sınırın aşılması koşullarının oluşmadığı anlaşıldığından, hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.06.2025 tarihli ve 2025/54 Esas, 2025/301 Karar sayılı kararında sanık ... müdafii ve sanık ... müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302/1. maddesi gereği,

Tebliğname’ye uygun olarak, Sayın Üye ... ve Sayın Üye ...'ın sanık ... yönünden karşı oyuyla ve oy çokluğuyla, sanık ... yönünden ise oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/4. maddesi uyarınca İzmir 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.06.2026 tarihinde karar verildi.

K A R Ş I O Y

İncelenen davada hukukî uyuşmazlık konusu olan husus sanık ... hakkında eyleme iştirak olup olmadığı yolundadır. Mevcut olayda sanıklar ve maktul müstakil bir evde birlikte alkol almışlardır ve bu ev maktulün evidir. Sohbet sırasında sanık ... maktulde gördüğü bıçağı her ihtimale karşılık maktulden alarak alarak kanepenin bir kenarına bırakmıştır. Bir süre sonra sanık ... alkol almak amacıyla evden ayrılmış ve evde kalan sanık ... ile maktul arasında arbede çıkmıştır. Sanık ... basit tıbbî müdahale ölçüsünde yaralıdır. Zaten alkol alıp eve dönen ... içeride kavga eden iki kişiyi pencereden de görmüştür. Sanıklar maktulün artık hareketsiz kaldığını görünce evden ayrılmışlar yardım çağırmamışlardır. ... Kurumu raporuna göre maktul bedenen aldığı darbeler sonucunda ölmüştür ve arada illiyet vardır. Mevcut davada sanık ...'ın yine mevcut deliller ile beraatine karar verilmesi gerekir iken sanığın mahkûmiyeti yolundaki kararın onanması yolunda görüş bildiren sayın çoğunluğun görüşüne iştirak etmiyoruz.

Atıf: Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2025/6147, K. 2026/4386, T. 04.06.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-1-ceza-dairesi-2025-6147-e-2026-4386-k-0f110b5ec25a