Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2025/5355 E. 2026/5192 K. – Kasten Yaralama

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2024/1592 E., 2025/326 K. SUÇ : Kasten yaralama neticesinde ölüme neden olma HÜKÜM : İstinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurularının esastan reddi ile hükmün onanması

Katılanlar vekilinin temyiz dilekçesinin incelenmesi neticesinde; sanık hakkında verilen hüküm dışında mahkemesince verilen başka bir hüküm bulunmadığından sanığın yanında bulunan şahısların yargılamalarının gerçekleştirilmesine ilişkin talep inceleme dışı bırakılmıştır.

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun'un (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği kanunen reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. İstanbul 33. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.06.2024 tarihli ve 2023/273 Esas, 2024/229 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında maktule yönelik kasten yaralama neticesinde ölüme neden olma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 87/4, 29/1, 62/1 ve 53/1-2-3. maddeleri uyarınca 7 yıl 2 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 03.03.2025 tarihli ve 2024/1592 Esas, 2025/326 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılanlar vekili ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca hüküm fıkrasının ilk paragrafındaki "87/4" ibaresinden sonra gelmek üzere "-2. Cümle" ibaresinin eklenmesi suretiyle istinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddine, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ 1. Katılanlar vekilinin temyiz istemi özetle; suç vasfının kasten öldürme olduğuna, hatalı değerlendirme yapıldığına, haksız tahrikin bulunmadığına ve ceza miktarı'na,

2. Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle; meşru savunmaya, suç kastının bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine ve eksik inceleme'ye, ilişkindir.

III. GEREKÇE Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, eksik incelemenin bulunmadığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, maktulden sanığa yönelen haksız tahrik oluşturan söz veya davranışın ulaştığı boyut dikkate alındığında belirlenen indirim oranının isabetli olduğu, takdiri indirimin mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği ve sanık lehine uygulanabilecek başkaca lehe hükmün bulunmadığı anlaşıldığından katılanlar vekili ve sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde, hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 03.03.2025 tarihli ve 2024/1592 Esas, 2025/326 Karar sayılı kararında katılanlar vekili ve sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1 maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1 maddesi uyarınca İstanbul 33. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.09.2026 tarihinde karar verildi.