Yargıtay · 1. Ceza Dairesi

Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2025/5022 E. 2026/5198 K. – Nitelikli Kasten

Konu: Nitelikli Kasten Öldürme

Mahkeme
Yargıtay
Daire
1. Ceza Dairesi
Esas No
2025/5022
Karar No
2026/5198
Karar Tarihi
Konu
Nitelikli Kasten Öldürme

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2024/2974 E., 2024/4108 K. SUÇ : Nitelikli kasten öldürme HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1 ve 286/2-a maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Adli süreçteki çocuk müdafinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1.maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.Denizli 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.03.2024 tarihli ve 2023/4 96... /172 Karar sayılı kararı ile; adli süreçteki çocuk hakkında maktule yönelik nitelikli kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Esas No : 2025/5022 Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 82/1-d, 29, 31/3 ve 62. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2.Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 27.12.2024 tarihli ve 2024/2974 Esas, 2024/4108 Karar sayılı kararı ile ilk derece mahkemesince kurulan hükme yönelik Cumhuriyet savcısı ve adli süreçteki çocuk müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Adli süreçteki çocuk müdafiilerinin temyiz sebepleri özetle; meşru savunma, meşru savunmada sınırın aşılması ve hata hükümlerinin uygulanması gerektiğine, eksik incelemeye, kastın yokluğuna, lehe hükümlerin en üst hadden uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eksik incelemenin olmadığı, eylemin adli süreçteki çocuk tarafından kasten gerçekleştiğinin saptandığı, hata, meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılmasının uygulanma koşullarının oluşmadığı, uygulanacak başkaca lehe hükmün bulunmadığı anlaşıldığından temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 27.12.2024 tarihli ve 2024/2974 Esas, 2024/4108 Karar sayılı kararında adli süreçteki çocuk müdafiileri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Denizli 7. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.09.2026 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2025/5022, K. 2026/5198, T. 08.09.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-1-ceza-dairesi-2025-5022-e-2026-5198-k-b39b357a6de4