Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2025/3086 E. 2026/5268 K. – İhmal Suretiyle

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2025/430 E., 2025/569 K. SUÇ : İhmal suretiyle nitelikli kasten öldürme HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Ankara 32. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.10.2024 tarihli ve 2023/24 Esas, 2024/287 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında ihmal suretiyle nitelikli kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 82/1-d-e, 83/2-a, 83/3, 62/1, 53/1. maddeleri uyarınca 16... ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 04.03.2025 tarihli ve 2025/430 Esas, 2025/569 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun sanığın 5237 sayılı Kanun'un 82/1-d,e,f madde ve fıkraları uyarınca kasten öldürme suçundan mahkumiyeti yerine objektif olarak öldürmeye elverişli icrai hareketlerin gerçekleştirilerek işlenen kasten öldürme suçlarında uygulama yeri bulunmayan ihmal suretiyle kasten adam öldürme suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi suretiyle eksik ceza tayini hususu eleştirilerek 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine, Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; eksik incelemeye, Adli Tıp Kurumunun çelişki içeren raporunun hükme esas alındığına, sanığın atılı suçu işlemediğine, beraatine karar verilmesi gerektiğine, aksi kanaatte sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 34. maddesi uyarınca atılı suçtan ceza verilmesine yer olmadığına dair karar verilmesi gerektiğine ve suç vasfının hatalı belirlendiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE 1. Evlilik dışı ilişki sonucu hamile kaldığı bebeğini evinde doğurduktan hemen sonra, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu hükümleri uyarınca hayatını korumak ve gözetmek yükümlülüğü altında olmasına karşın, bebeğin vefatı sonucunu doğuracak şekilde kordon bağını kesmek ve bebeği poşete koyarak, poşetin ağzını bağlamak, bunu da büyük çöp poşetine koymak şeklinde icrai hareketler gerçekleştiren sanığın yeni doğurduğu kız bebeğini öldürmek şeklindeki eylemine uyan 5237 sayılı Kanun'un 82/1-d,e,f madde ve fıkraları uyarınca nitelikli kasten öldürme suçundan cezalandırılması gerektiği anlaşılmış ve Tebliğname'nin somut olayda 5237 sayılı Kanun'un 83. maddesinin uygulanamayacağına dair görüşüne iştirak edilmiş ancak ceza indirimi öngören anılan düzenlemenin suç vasfına ilişkin olmaması nedeniyle aleyhe istinaf talebi bulunmadığından Bölge Adliye Mahkemesince bu hususun eleştirilmesi suretiyle istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığından, Tebliğname'deki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, eksik incelemenin bulunmadığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak

kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, Bölge Adliye Mahkemesince eleştirilen husus dışında yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği ve 5237 sayılı Kanun'un 34. maddesinin uygulanma koşullarının somut olayda gerçekleşmediği anlaşıldığından, ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde Bölge Adliye Mahkemesince eleştirilen husus ve düzeltme nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Sanığın eylemini yeni doğurduğu kız bebeğine karşı gerçekleştirdiği kabul edildiği halde, hükümde 5237 sayılı Kanun'un 82/1-f maddesinin gösterilmemesi, hukuka aykırı bulunmuş ise de söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

IV. KARAR Gerekçe bölümünün (3) numaralı bendinde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 04.03.2025 tarihli ve 2025/430 Esas, 2025/569 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1. maddesi gereği sanık hakkındaki hükümde 5237 sayılı Kanun'un 82/1-d, e madde ve fıkralarının uygulanmasına ilişkin paragrafta yer alan "...TCK'nun 82/1-d ve 82/1-e..." ibaresi çıkartılarak, yerine "5237 sayılı Kanun'un 82/1-d,e,f" ibaresinin eklenmesi suretiyle, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçirilen süre dikkate alınarak sanık müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Ankara 32. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

10.09.2026 tarihinde karar verildi.