Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2023/6641 E. 2025/2792 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/3161 E., 2023/1210 K. SUÇ : Başkasını intihara yönlendirme halinde intiharın gerçekleşmesi HÜKÜM : Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 20.03.2018 tarihli ve 2018/11-38 Esas, 2018/113 Karar sayılı kararı uyarınca İlk Derece Mahkemesince verilen Mahkumiyet kararı, istinaf mercii tarafından beraat kararı verilerek hüküm türü değiştirildiğinden temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereğince temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Çivril Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.07.2022 tarihli ve 2022/240 Esas, 2022/851 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında ...'ya yönelik başkasını intihara yönlendirme halinde intiharın gerçekleşmesi suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 84/2, 62, 53. maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir. 2. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 25.04.2023 tarihli ve 2022/3161 Esas, 2023/1210 Karar sayılı kararı ile; İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan Bakanlık vekilinin ve sanık ... müdafiinin istinaf başvuruların kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 /1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile; sanık hakkında ...'ya yönelik başkasını intihara yönlendirme halinde intiharın gerçekleşmesi suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223/2-a-c maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan Bakanlık vekilinim temyiz sebepleri özetle; sanığın atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine, ilişkindir. III. GEREKÇE Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanığın maktulün intiharında herhangi bir sorumluluğu bulunmadığı değerlendirilerek atılı suçtan beraat kararı verilmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden, katılan Bakanlık vekilinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 25.04.2023 tarihli ve 2022/3161 Esas, 2023/1210 Karar sayılı kararında katılan Bakanlık vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Çivril Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.04.2025 tarihinde karar verildi.