Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2023/3764 E. 2023/5767 K. – Neticesi Sebebiyl

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2018/545 E., 2020/692 K. SUÇ : Neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi uyarınca temyiz süresinin bir hafta olduğu gözetilmeden, temyiz süresinin 15 gün olduğu belirtilmek suretiyle yanıltıcı ifade kullanılmış olması nedeniyle sanığın 18.11.2020 tarihinde tefhim edilen hükme yönelik 02.12.2020 tarihli temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. ... 25. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.04.2010 tarihli ve 2009/1207 Esas, 2010/579 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 5271 sayılı Kanun'un 231 ... maddesinin beşinci fıkrası uyarınca 3 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir. 2. ... 25. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.04.2015 tarihli ve 2014/812 Esas, 2015/431 Karar sayılı kararı ile sanığın, tabi tutulduğu denetim süresi içinde yeni bir kasıtlı suç işlediğinin ihbarı üzerine 5271 sayılı Kanun’un 231 ... maddesinin onbirinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanması ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 3. ... 25. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.04.2015 tarihli ve 2014/812 Esas, 2015/431 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin 24.04.2018 tarihli ve 2017/12440 Esas, 2018/7368 Karar sayılı kararı ile özetle hükmün açıklanmasına neden olan mala zarar verme suçunun uzlaşma kapsamına alınmış olması nedeniyle, söz konusu ilama ilişkin uzlaşma hükümlerinin uygulanmasında zorunluluk bulunması, kabule göre; hükmün gerekçesinin eksik ve yetersiz olması, katılanın aşamalardaki beyanları, sanık savunması ve hakkında kurulan hüküm kesinleşen ...’nın beyanlarına göre, sanığın hakkında kurulan hüküm kesinleşen sanık ... ile fikir ve eylem birliği içerisinde hareket ederek katılanı kemik kırığı oluşacak şekilde yaraladığının anlaşılması karşısında sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 37 nci maddesinin birinci fıkrası, 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca mahkumiyet hükmü kurulması gerektiğinin gözetilmemesi ve hak yoksunluklarına ilişkin kanun maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle bozulmasına ve 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına karar verilmiştir. 4. ... 25. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.11.2020 tarihli ve 2018/545 Esas, 2020/692 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 11 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, 5271 sayılı Kanun'un 328 nci maddesinin son fıkrası uyarınca sanığın kazanılmış hakkı korunarak cezasının 3 ay 10 gün olarak infazına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz isteği; suçu olmadığından beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR 1. Sanığın oğlu ile katılanın olay tarihinden önce tartışıp kavga ettikleri, olay günü oğlunun göstermesi üzerine sanığın yanında hakkında kurulan hüküm kesinleşen sanık ... da olduğu halde katılanın yanına gittikleri ve birlikte elleri ile vurmak suretiyle katılanı yüz bölgesinde ekimoz, ödem ve burun kemiğinde kırık meydana gelecek şekilde yaraladıkları anlaşılmıştır. 2. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (3) numaralı paragrafta bilgilerine ve içeriğine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek gereklerinin yerine getirildiği belirlenmiştir. IV. GEREKÇE 1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin sanık savunması, katılan beyanı ve sanık ...'nın anlatımı ile katılanın yaralanmasına ilişkin adli muayene raporu içeriği ile saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir. 2. Sanık hakkında kurulan hükümde kazanılmış hakka ilişkin yapılan uygulama sırasında kanun maddesinin 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası yerine, 5271 sayılı Kanun' un 328 nci maddesinin son fıkrası olarak hatalı gösterilmesi hukuka aykırı bulunmuş, söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde (2) numaralı paragrafta açıklanan "kanun maddesinin hatalı gösterilmiş olması" nedeniyle ... 25. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.11.2020 tarihli ve 2018/545 Esas, 2020/692 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 ... maddesi gereği BOZULMASIN A, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasında yer alan; "CMK'nun 328/son maddesi" ibaresinin hükümden çıkarılmasına ve yerine; "1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası" ifadesinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.09.2023 tarihinde karar verildi.