Yargıtay · 1. Ceza Dairesi

Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2022/13858 E. 2023/1411 K. – Kasten Yaralama

Konu: Kasten Yaralama

Mahkeme
Yargıtay
Daire
1. Ceza Dairesi
Esas No
2022/13858
Karar No
2023/1411
Karar Tarihi
Konu
Kasten Yaralama

MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Kasten yaralama HÜKÜM : Mahkûmiyet Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz istemininn süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Alanya Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.06.2007 tarihli ve 2006/256 Esas, 2007/158 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mağduru kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 62 nci madde, 53 üncü madde uyarınca 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. karar verildiği anlaşılmıştır. 2. Alanya Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.06.2007 tarihli ve 2006/256 Esas, 2007/158 Karar sayılı kararına karşı sanık ... müdafiinin temyiz talebi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 21.04.2010 tarihli 2008/2399 Esas, 2010/2796 Karar sayılı ilamı ile eksiklik nedeniyle dosyanın mahkemesine tevdiine karar verildiği anlaşılmıştır. 3. Eksikliğin giderilmesinden sonra Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 28.11.2012 tarihli 2010/7482 Esas, 2012/8801 Karar sayılı ilamı ile sanığın mağdura yönelik eylemi nedeniyle kurulan hüküm yönünden hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin değerlendirilmesi gerektiği gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir. 4. Bozma ilamı üzerine yapılan yargılamada Alanya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.04.2013 tarihli 2013/2 Esas 2013/83 Karar sayılı sayılı ilamı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 62 nci madde, 53 üncü madde uyarınca 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin sekizici fıkrası gereği hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, bu kararın 07.10.2013 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır. 4. Sanığın denetim süresi içerisinde kasıtlı suç işlediği, bu suça ilişkin olarak Alanya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 17.02.2021 tarihli 2019/356 Esas 2021/57 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan mahkumiyetine karar verildiği ve bu kararın 06.09.2021 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır. 5. 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin 11 inci fıkrası gereği sanığın denetim süresi içinde kasıtlı suç işlemesi nedeniyle Alanya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 28.12.2021 tarihli 2021/460 Esas, 2021/423 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, hükmün açıklanması ile 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 62 nci madde, 53 üncü madde uyarınca 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmıştır. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz sebebi, eksik incelemeye ve sanığın atılı suçu işlemediğine, hükmün açıklanmasının geri bırakılması şartlarının oluşmadığına ilişkindir. III. GEREKÇE Sanığa yüklenen suçların gerektirdiği cezaların türü ve üst haddine göre, 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrasında öngörülen (12) yıllık olağanüstü zamanaşımı süresine tabi olduğu, 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin sekizinci fıkrasının son cümlesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasından sonra denetim süresi içerisinde dava zamanaşımının durduğu gözetilerek, suç tarihi olan 27.08.2006 ile hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 07.10.2013 tarihi arasındaki süre ile denetim süresi içinde işlenen suçun suç tarihi olan 05.01.2018 tarihi ile açıklanan hükümlerin temyiz inceleme tarihi olan 29.03.2023 arasındaki arasındaki sürenin 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin sekizinci fıkrasının son cümlesi gereği birleştirilmesi durumunda, yargılamaya konu suç tarihi ile temyiz inceleme tarihi arasında arasında 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrasında öngörülen (12) yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Alanya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 28.12.2021 tarihli 2021/460 Esas, 2021/423 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 29.03.2023 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2022/13858, K. 2023/1411, T. 29.03.2023, www.arakarar.com/karar/yargitay-1-ceza-dairesi-2022-13858-e-2023-1411-k-86afabd58bcd