Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2022/10481 E. 2023/1528 K. – Kasten Yaralama

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Kasten yaralama HÜKÜM : Mahkûmiyet Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Yüksekova 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.01.2016 tarihli ve 2015/131 Esas, 2016/11 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında eşe karşı silahtan sayılan araçla kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (a) ve (e) bentleri, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca neticeten 4.500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, 2.Yüksekova 1.Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.01.2016 tarihli ve 2015/131 Esas, 2016/11 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesi'nin 07.10.2020 tarihli ve 2020/6878 Esas, 2020/12908 Karar sayılı bozma ilamı ile; basit yargılama usulü yönünden yeniden değerlendirme yapılması gerektiği, gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verildiği, 3. Bozma sonrası, Yüksekova 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.06.2021 tarihli ve 2021/41 Esas, 2021/595 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında eşe karşı silahtan sayılan araçla kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (a) ve (e) bentleri, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca neticeten 4.500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz sebepleri; sübuta ve vesaire ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR 1. Olay tarihinde sanığın, evin ihtiyaçlarında kullanılmak üzere para isteyen mağdur eşine kızarak silahtan sayılan sandalye ile vurmak suretiyle, mağduru basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaraladığı anlaşılmıştır. 2. Mağdurun yaralanmasına ilişkin Yüksekova Devlet Hastanesinden alınan 14.12.2015 tarihli rapor, mağdurun aşamalardaki anlatımları, tutanaklar, hukuki süreç başlığında (2) numaralı bentte gösterilen Yargıtay bozma ilamı, yargılama sürecine ait tüm belgeler dosya arasında bulunmaktadır. IV. GEREKÇE A. Sübut Mağdurun aşamalarda değişmeyen beyanları, mağdurun yaralanmasına ilişkin olarak Olay ve Olgular başlığı altında (2) numaralı paragrafta belirtilen adlî raporun içeriği bir bütün olarak değerlendirildiğinde, sanığın üzerine atılı suç sabit olduğundan hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır. B. Vesair Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yüksekova 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.06.2021 tarihli ve 2021/41 Esas, 2021/595 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.04.2023 tarihinde karar verildi.