Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2013/5589 E. 2014/1785 K.

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs, kasten yaralama, silahla tehdit, 6136 sayılı Kanuna muhalefet. HÜKÜM : 1- Sanık ... hakkında; a) Mağdur ...'ı kasten öldürmeye teşebbüs etmek suçundan; 5237 sayılı TCK'nun 81/1, 35/1-2, 62/1, 53/1-a-b-c-d-e, 53/2-3, 58/6. maddeleri uyarınca on yıl on ay hapis cezası; b) Ruhsatsız tabanca taşımak suçundan; 6136 sayılı Yasanın 13/1, TCK'nun 62/1, 52/2, 53/1-a-b-c-d-e, 53/2-3, 58/6. maddeleri gereğince bir yıl üç ay hapis ve 500.TL adli para cezası; 2-Sanık ... hakkında; Mağdur ...'ı kasten yaralama suçundan; 5237 sayılı TCK'nun 86/2, 6/1-f, 86/3-e, 62/1, 53/1-a-b-c-d-e, 53/2-3, 58/6. maddeleri uyarınca bir yıl üç ay hapis cezası; 3-Sanıklar ... ve ... haklarında; Silahla tehdit suçundan, 5237 sayılı TCK'nun 106/2-a, 43/2, 62/1, 53/1-a-b-c-d-e, 53/2-3, 58/6. maddeleri uyarınca ayrı ayrı üç yıl dört ay hapis cezası. 4-Sanık ... hakkında; Ruhsatsız tabanca taşımak suçundan; 6136 sayılı Yasanın 13/1, TCK'nun 62/1, 52/2, 53/1-a-b-c-d-e, 53/2-3, 58/6. maddeleri gereğince bir yıl üç ay hapis ve 500.TL adli para cezası. TÜRK MİLLETİ ADINA 1- Sanık ...'in tabancayla ateş ederek mağdur ...'i enseden girip burundan çıkan ve 5.derece kırığa neden olan mermi isabetiyle yaraladığı olayda; teşebbüs hükümlerini düzenleyen ve 9-15 yıl aralığında hapis cezası öngören TCK'nun 35.maddesinin uygulanması sırasında meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı dikkate alınarak, üst sınıra yakın bir ceza yerine, yazılı şekilde 13 yıl hapis cezası belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini; aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. 2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’in mağdur ...'i öldürmeye teşebbüs ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık; sanık ...'ın mağdur ...'yü kasten yaralama; sanıklar ... ve ...'ın silahla tehdit; sanık ...’ın 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri ve düzeltme sebepleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar ..., ... ve ... müdafiilerinin bir sebebe dayanmayan, sanık ... müdafiinin meşru savunma ve haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine, cezanın fazla olduğuna yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle; Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi gereğince, 5271 sayılı CMK'nun 150. 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanunu gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği gözetilmeksizin, yazılı biçimde zorunlu müdafii ücretinin sanıklar ... ve ...'tan tahsiline karar verilmesi yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden. 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasında yargılama giderlerinden zorunlu müdafii ücretinin çıkartılmasına karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN hükümler ile diğer tüm hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak ONANMASINA, 24/03/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.