Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2011/6895 E. 2012/854 K. – Kasten Öldürmeye

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs HÜKÜM: 1-Sanık ...; 5237 sayılı TCK 81 35/2, 62, 53. maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay hc. 2-Sanık ...; Beraatine. TÜRK MİLLETİ ADINA 1.a-Sanık ... hakkında tekerrüre esas sabıkası bulunduğu halde, 5237 sayılı Yasanın 58. Maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, b-Oluşa, dosya içeriğindeki delillere ve Adli Tıp Kurumu ... Şube Müdürlüğünün 14.11.2008 tarihli rapor içeriğine göre, sanık ...'ın tabancayla ateş ederek, mağdur ...'yı hayati önemi bulunan torakodorsal bölgesinden, karaciğer ve diafragma yaralanması meydana getirerek yaşamsal tehlike geçirtecek şekilde bir isabetle vurarak öldürmeye teşebbüs ettiği anlaşılmakla, meydana gelen zararın ağırlığı ve tehlikenin ağırlığı birlikte değerlendirilerek 5237 sayılı TCK.nun 9-15 yıl arasında hapis cezası öngören 35. maddesi uyarınca makul bir ceza yerine 10 yıl hapis cezasına hükmedilmek suretiyle eksik ceza tayini, Aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni sayılmamıştır. 3-Dosya kapsamındaki delillere ve mahkemenin gerekçesine göre, sanık ... hakkında kurulan beraat hükmünde isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamedeki öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılması gerektiğine yönelen bozma düşüncesi benimsenmemiştir. 4-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'ın öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, sanık ...'ın öldürmeye teşebbüs suçundan, hakkında elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınarak beraat kararı verilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin bir sebebe dayanmayan, Cumhuriyet Savcısının sanık ...'nın öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılması gerektiğine ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 16/02/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.