Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2010/6297 E. 2011/1837 K.

TEBLİĞNAME : 1-B/2010/233041 ...'ü kasten öldürmekten, ...ile İsmail ...'ü kasten öldürmeye teşebbüsten sanık ..., tehditten ve izinsiz silah taşımaktan sanık ...'ün yapılan yargılanmaları sonunda: Hükümlülüklerine ilişkin (ADIYAMAN) Birinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 27.04.2010 gün ve 81/130 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanıklar müdafii ile müdahiller vekili taraflarından istenilmiş, sanık ... müdafii duruşma da talep etmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: sanık ... hakkında duruşmalı, sanık ... ile müdahillerin temyizleri üzerine incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi. TÜRK MİLLETİ ADINA 1- Sanıklar İsmail Gül ve Gazi Gül hakkında sadece mağdur ... ...’i yaralama suçundan dava açıldığı, maktül ...’ye yönelik eylemlerinden bahisle açılan bir dava ve mahkemece kurulan bir hüküm bulunmadığından maktülden-müdahiller vekillerinin bu sanıklara yönelik temyiz istemlerinin reddine karar verilmiştir. 2- Sanık ... hakkında tehdit suçundan verilen hapis cezası ile ilgili olarak 5237 sayılı TCK nun 53 maddesinde düzenlenen güvenlik tedbirlerine hükmedilmemiş ise de, bu hususun infaz aşamasında nazara alınması mümkün görüldüğünden bozma nedeni yapılmamıştır. 3- Sanık ...’ın kasten öldürme ve öldürmeye teşebbüs, sanık ...’ün tehdit ve 6136 sayılı Kanuna Muhalefet suçları yönünden; Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıkların suçlarının sübutu kabul, oluşa ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde suçlarının niteliği tayin, cezayı azaltıcı tahrik ve takdiri indirim sebeplerinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip kısmen reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümlerde eleştiri nedeni dışında isabetsizlik görülmediğinden, müdahil-sanık ... vekillerinin temyiz dilekçesi ve duruşmalı incelemede sanık sıfatıyla eksik incelemeye, meşru müdafaa şartlarının varlığına, suç vasfına, delillerin takdirinde hata edildiğine, müdahil sıfatıyla sanık ...’ın öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılması gerektiğine vesaireye, sanık ... müdafiinin sübuta, hapis cezalarının para yada tedbire çevrilip ertelenmesi gerektiğine, teşdiden ceza verilmesinin doğru olmadığına, CMK nun 231 maddesinin uygulanması gerektiğine vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, sanıklar hakkında kurulan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, ceza miktarına ve tutukluluk süresine göre sanık ... müdafiilerinin tahliye istemlerinin reddine, 4- Sanık ... hakkında maktül ...’ye yönelik öldürmeye teşebbüs, sanık ...hakkında ise maktül ...’ye yönelik basit yaralama suçlarından açılan davalar ile ilgili olarak bozma öncesi verilen hükümlerin kesinleşmediği, ceza miktarı itibariyle sanıkların temyiz itirazlarının reddine karar verilmesinin, müdahil taraf yönünden de hükmün kesinleştiği anlamına gelmeyeceği, müdahil tarafın sanıklar hakkında kurulan hükümleri suç vasfı yönünden temyize konu edebilecekleri, bu nedenle Dairemizin 22.02.2010 gün ve 3776-1002 sayılı bozma ilamı uyarınca sanıklar hakkında açılan davalarla ilgili olarak bozma sonrası yeniden hüküm kurulması gerektiği gözetilmeksizin kesinleştiğinden bahisle hüküm kurulmaması, Yasaya aykırı ve müdahiller Abuzer ile Hamza vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 28.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi. 28.03.2011 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ... Öcalan'ın huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Avukatlar Şeyho Saya ve Zeynep Saya’nın yokluklarında 31.03.2011 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.