Yargıtay · 1. Ceza Dairesi

Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2010/1789 E. 2013/4353 K. – Kasten Öldürmeye

Konu: Kasten Öldürmeye Teşebbüs Suçuna Yardım, Kasten Yaralama

Mahkeme
Yargıtay
Daire
1. Ceza Dairesi
Esas No
2010/1789
Karar No
2013/4353
Karar Tarihi
Konu
Kasten Öldürmeye Teşebbüs Suçuna Yardım, Kasten Yaralama

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs suçuna yardım, kasten yaralama HÜKÜM : 1- Sanık ... için; Mağdur-sanık ...'a karşı öldürmeye teşebbüs eylemine iştirak etmekten açılan kamu davasınının TCK'nun 73/4, CMK.nun 223/8 maddeleri gereğince düşürülmesine, 2- Sanık ... için; Mağdur-sanık ...'ü bıçakla kasten yaralama suçundan; 5237 sayılı TCK'nun 86/2, 86/3-e, 62/1, 58/6, 53/1-2-3. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına. 3- Sanık ... için; Mağdur sanık ...'u bıçakla kasten yaralama suçundan; 5237 sayılı TCK'nun 86/1, 86/3-e, 87/1-d-son, 29/1, 62/1, 53/1-2-3, 63/1. maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına. TÜRK MİLLETİ ADINA Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'un mağdur ...'i kasten yaralama, sanık ...'in mağdur ...'u kasten yaralama suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, sanık ... yönünden tahrik ve takdire, sanık ... yönünden takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, sanık ...'in mağdur ...'i basit tıbbi müdahale ile giderebilecek şekilde kasten yaralama suçundan TCK'nun 73. ve CMK'nun 223.maddeleri gereğince şikayet yokluğu nedeniyle düşme kararı verilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzeltme nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin bir sebebe dayanmayan, sanık ...'in sübuta, erteleme hükümlerinin uygulanması gerektiğine, Cumhuriyet Savcısının sanıklar ... ve ...'in mağdur ...'e karşı eylemleri yönünden suç niteliğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükümde; 5237 sayılı TCK.nun 58/7. maddesine göre sanık hakkında "mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına" karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, koşullu salıvermeyle ilgili kararı verecek mahkemece belirlenmesi gereken denetimli serbestlik tedbiri süresinin belirlenmesi yasaya aykırı ise de bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm fıkrasındaki 58.maddenin uygulandığı bölümden "takdiren 1 yıl süre ile" ibaresinin çıkartılması suretiyle DÜZELTİLEN, hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 12/06/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.

Atıf: Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2010/1789, K. 2013/4353, T. 12.06.2013, www.arakarar.com/karar/yargitay-1-ceza-dairesi-2010-1789-e-2013-4353-k-87ecbded3ecc