İlk Derece Mahkemesi ·
İlk Derece Mahkemesi 2024/121 E. 2024/414 K.
- Mahkeme
- İlk Derece Mahkemesi
- Esas No
- 2024/121
- Karar No
- 2024/414
- Karar Tarihi
T.C. ANKARA 3. FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ Esas-Karar No: 2024/121 Esas - 2024/414 TÜRK MİLLETİ ADINA KARAR VERMEYE YETKİLİ T.C. ANKARA 3. FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ GEREKÇELİ KARAR
ESAS NO : 2024/121 Esas KARAR NO : 2024/414
DAVA : Marka (Marka ile ilgili Kurum Kararlarının İptali) DAVA TARİHİ : 13/03/2024 KARAR TARİHİ : 05/11/2024 GEREKÇELİ KARARIN YAZILDIĞI TARİH : 05/12/2024
TALEP: Davacı vekili 13/03/2024 harç tarihli dava dilekçesi ve duruşmadaki beyanlarıyla özetle: Müvekkili şirketin ..... sayılı "... , "... ...", "..."" ibareli markaların sahibi olduğunu, davalı şirketin bu markalar ile karıştırma ihtimali bulunacak derecede benzer nitelikteki "... ..." ibaresini marka olarak tescil ettirmek üzere davalı ...’e başvuruda bulunduğunu, ... kod numarası alan başvurunun, ..... ilanı üzerine müvekkili tarafından ... itirazda bulunulduğunu, ancak itirazın yerinde görülmeyerek reddedildiğini, bu red kararın yeniden incelenmesi talebinin de nihai olarak ... (...) tarafından reddine karar verildiğini, ancak söz konusu kararın yerinde olmadığını, zira; markalar arasında benzerlik bulunduğunu, "..." ibaresinin akılda kalma olasılığının düşük olduğunu, fonetik açıdan zor telaffuz edilmesi ve tüketiciye tanıdık gelmeyecek olması nedeniyle tüketicinin algısının doğrudan son derece tanıdık olan "..." ibresine yöneleceğini, davacı markasının da davalı markasının da herhangi bir şekilde ayırt edici simge, sembol, işaret içermemekte ve neredeyse birebir aynı yazı stiliyle yazılmış ibarelerden oluştuğunu, markaların kapsamlarındaki emtiaların ortalama tüketicilere hitap ettiğini, kapsamlarının da aynı olduğunu, müvekkili markasının tanınmış olduğunu, davalı başvurusunun kötü niyetle gerçekleştirildiğini ileri sürerek ,... sayılı kararının iptalini ve dava konusu markanın tescili halinde hükümsüzlüğü ile sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir. CEVAP: Davalı Kurum vekili davaya cevap dilekçesi ile verilen kurum kararının yerinde olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.
Dava dilekçesi davalı şirkete usulüne uygun olarak tebliğ edilmiş, davalı şirket davaya cevap vermemiştir.
MUHAKEME: HMK kapsamında "Yazılı Yargılama Usulü " uygulanmıştır.
UYUŞMAZLIĞIN TESPİTİ VE DİĞER HUSUSLAR Dava; 6769 sayılı SMK'nın 6/1, 6/5, 6/9'a dayalı taraf markalarının benzediği iddiası temelinde; davalı başvurusu olan ... sayılı marka başvurusu ile ilgili olarak ... ... tarafından alınan ... sayılı kararın iptali ve hükümsüzlük istemlerine ilişkindir. Davanın açılmasıyla birlikte, tarafların karşılıklı dilekçeleri tebliğ olmuş, sundukları deliller toplanmış, dava konusu başvuruya ilişkin bilgi ve belgeler ...'ten celp edilmiş, dava şartları incelenmiş, ön inceleme duruşması yapılmış, hak düşürücü süre bakımından eksiklikler bulunmadığı tespit edilmiş, taraflar sulhe teşvik edilmiş, arabulucuya gitme hakları hatırlatılmış, sonuç alınamaması üzerine uyuşmazlık konuları tespit edilmiş, tahkikat icra olunmuş, 06/08/2015 tarihli ve 29437 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 201/2 nci maddesi hükmü de gözetilerek, taraflara yargılamanın geneliyle ilgili son sözleri de sorulmuş, sözlü olarak iddia ve savunmada bulunma olanağı tanınmıştır.
DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ, UYGULANACAK HÜKÜMLER ve GEREKÇE Taraflar arasındaki uyuşmazlığın; davalı şirketin ... başvuru sayılı markası ile davacı tarafın itiraz mesnedi markaları arasında SMK 6/1 maddesine göre iltibas koşulları oluşup oluşmadığı, marka başvurusuna yönelik itiraz sürecinde itiraz mesnedi davacı markaları açısından, SMK 6/5 maddesine göre markalarının tanınmışlığı iddiasının, SMK 6/9 maddesine göre de davalı başvurusunun kötü niyetli yapıldığı iddialarının alınan ... kararına ve hükümsüzlüğe etki edip etmeyeceği, ...'in ... sayılı ... kararının iptalinin ve davalı markasının da hükümsüzlüğünün gerekip gerekmediği noktasında olduğu anlaşılmıştır. İptali istenen ... kararının davacıya 15/01/2024 tarihinde tebliğ edildiği, 13/03/2024 tarihinde açılan davanın, 5000 sayılı ..... Vekilliği ile Bazı Düzenlemeler Hakkında Kanun'un 15/c maddesinde belirlenen iki aylık hak düşürücü süre içerisinde olduğu anlaşılmış ve işin esasına geçilmiştir.
İDARİ AŞAMANIN ÖZETİ: ... başvuru sayılı markanın dosya örneği incelendiğinde; dava konusu ibaresinin 30. sınıf emtialarda tescili amacıyla 07.09.2022 tarih ve ... sayısı ile marka başvurusuna konu edildiği, yapılan ilk incelemeler sonrasında başvurunun .....’nde yayımlanmasına karar verildiği görülmüştür. Söz konusu ilana karşı davacı yanın önceki tarihli “...” ibaresi içerir markaları ile itirazda bulunduğu, ...’nın 15.03.2023 tarihli kararı ile davacı itirazlarını haklı görmeyerek reddettiği anlaşılmıştır. Anılan karara karşı davacı tarafça yeniden itiraz edildiği, ... tarafından verilen kararın kaldırılarak başvurunun reddi yönünde karar verilmesi talebinde bulunulduğu görülmüş, davacı itirazlarını inceleyen ...’nun ise 10.01.2024 tarih ve ... sayılı kararı davacı taraf itirazlarının bir kez daha ve nihai olarak reddine karar verildiği görülmüştür.
... sayılı kararında: "... başvuru numaralı "... ..." ibareli başvurunun ilanına yapılmış olan itirazın reddi yönündeki ... kararına karşı, başvurunun ..... sayılı "... ", "... ...", "..." ibareli markalar ile karıştırılma ihtimali gerekçesiyle 6769 s. SMK'nın 6 ncı maddesi uyarınca reddedilmesi talebiyle yapılan itiraz incelenmiştir. Başvuru kapsamında yer alan itiraz konusu mallar şunlardır: SINIF 30: Şekerlemeler, çikolatalar, bisküviler, krakerler, gofretler. 6769 sayılı SMK'nın "Marka tescilinde nispi ret nedenleri" kenar başlıklı 6 ncı maddesinin 1 inci fıkrası; "Tescil başvurusu yapılan bir markanın, tescil edilmiş veya önceki tarihte başvurusu yapılmış marka ile aynılığı ya da benzerliği ve kapsadığı mal veya hizmetlerin aynılığı ya da benzerliği nedeniyle, tescil edilmiş veya önceki tarihte başvurusu yapılmış marka ile halk tarafından ilişkilendirilme ihtimali de dahil karıştırılma ihtimali varsa itiraz üzerine başvuru reddedilir." hükmünü ihtiva etmektedir 6769 sayılı SMK'nın 6(1) maddesi hükmü anlamında karıştırılma ihtimalinden söz edebilmek için öncelikle, iki koşulun birlikte var olması gerekmektedir. Bu iki koşuldan birincisi, tescili talep edilen markanın daha önceden tescilli ya da başvurusu yapılmış bulunan itiraz gerekçesi marka(lar) ile aynı ya da benzer olması, diğeri ise uyuşmazlığa konu markaların aynı ya da benzer mal ya da hizmetleri kapsamasıdır. Yerleşik içtihada göre, halkın malların veya hizmetlerin aynı işletmeden veya ticari olarak bağlantılı bir işletmeden geldiğine inanması riski karıştırılma ihtimalini ortaya çıkartır. 6769 sayılı SMK?nın 6(1) maddesinde karıştırılma "ihtimali"nden bahsedilmekte olup, hükmün lafzından da anlaşılacağı üzere, ilgili tescil engelinin varlığı için "somut bir karıştırma" eyleminin varlığı şart olmayıp böyle bir tehlikenin/ihtimalin/riskin varlığı yeterli olmaktadır. Ancak, bir markanın diğerini çağrıştırması, tek başına, -tanınmış markalar hariç- karıştırılma ihtimalinin varlığı için yeterli görülmemektedir. Karıştırılma ihtimali, kamunun ilgili kesiminin ihtilafa konu markalar ve mallar veya hizmetler hakkındaki algısı, markaların ve malların veya hizmetlerin benzerliğinin karşılıklı bağımlılığı dahil olmak üzere inceleme konusu ihtilafa ilişkin tüm faktörler dikkate alınarak, bütüncül olarak değerlendirilmelidir. ... Markalar düşük seviyede ayırt ediciliği olan bir unsuru paylaşıyorsa, karıştırılma ihtimali değerlendirmesinde örtüşmeyen bileşenlerin markaların genel izlenimi üzerindeki etkisine odaklanılacaktır. Örtüşmeyen bileşenlerin benzerlikleri/farklılıkları ve ayırt edicilikleri ele alınacaktır. Sadece düşük seviyede ayırt ediciliği olan bir unsurun örtüşmesi, markaların ihtiva ettiği diğer unsurlarla beraber ortaya çıkan genel izleniminin son derece benzer olması gibi istisnalar hariç olmak üzere, normalde kendiliğinden unsurların örtüşmesi (markaların aynı zamanda benzer şekil unsurları ve/veya diğer kelime unsurlarını içermesi, markaların genel izleniminin oldukça benzer veya aynı olması durumları hariç olmak üzere) karıştırılma ihtimaline yol açmaz. Birden fazla unsurdan oluşan bileşke markalar söz konusu olduğunda, iki marka arasındaki benzerliğin tespiti, bileşke bir markayı oluşturan öğelerden sadece birisini alarak, o öğeyi başka bir markayla karşılaştırmanın ötesinde bir incelemeyi gerektirir. Karşılaştırma, ihtilaf konusu markaların her birini bütün olarak inceleyerek yapılmalıdır, ancak bazı durumlarda, bileşke markayı oluşturan öğelerden biri, bileşke markanın kamunun ilgili kesiminde yarattığı bütüncül algıda baskın konumda bulunabilir. Belirtilen genel ilkeler çerçevesinde yapılan değerlendirme sonucunda, "... ..." ibareli başvuru ile itiraza gerekçe olarak gösterilen markaların "..." ibaresini ortak olarak içerdikleri görülmekle birlikte markaların başlangıç kısımları da dahil olmak üzere içerdikleri diğer tüm unsurlar (kelime ve/veya şekil) bakımından belirgin biçimde farklılaştıkları görülmüş, ayrıca itiraz konusu mallar ile aynı veya aynı türdeki malların, itiraz gerekçesi markaların tescil kapsamında bulunmadığı tespit edilmiştir. Çekişme konusu markalar arasındaki ve markaların eşya kapsamındaki mallar arasındaki farklılıklar birlikte göz önüne alındığında, söz konusu farklılıkların somut olayda karıştırılma ihtimalini bertaraf etmeye yeterli olduğu ve itiraza konu mallar yönünden markalar arasında 6769 s. SMK'nın 6(1) maddesi anlamında karıştırılma ihtimali bulunmadığı kanaatine varılmıştır. Açıklanan nedenlerle, yayına itirazın reddine yönelik ... kararı isabetli görülmüş ve itirazın reddi gerekmiştir. KARAR İtirazın reddedilmesine oybirliği ile karar verilmiştir." şeklinde ifade edilmiştir.
Taraf markaları tescil kapsamları ve işaretsel yönden karşılaştırıldığında; Davalı Başvuru Markası "... ..." (...) 30. sınıf.
Davacı Markaları ""... ... ... ", "... ...", "..."" (.....) 30, 32. sınıflar.
Mahkememizce uzman bilirkişi heyetinden alınan 16/09/2024 havale tarihli raporda özetle: "Dava konusu başvuruda yer alan 30. Sınıf malların, davacı yana ait ..... sayılı markaları kapsamında yer alan “Pudingler, kazandibi, sütlaç, sup, muhallebiler, aşureler... “ şeklindeki tatlı ürünleri, pastanecilik mamulleri kapsamında benzer olarak görülebileceği, Bununla birlikte davacı yanın sair markalarının, dava konusu marka başvurusu ile aynı ya da benzer malları kapsamadığı, Benzer emtiaları taşıdıkları değerlendirilen taraf markaları yönünden ele alınan iltibas ihtimalinde, markaların bütünsel algıları itibariyle karıştırılma ihtimalinin ortaya çıkmayacağı, SMK m. 6/5 koşullarının somut olayda oluşmadığı, davacı markasının tanınmış olmadığı, Kötü niyet iddialarının takdirinin mahkemeye ait olduğu, İşbu rapor tarihi itibariyle dava konusu markanın tescil işlemlerinin henüz tamamlanmadığı," ifade edilmiştir.
Davacı vekilinin, ek rapor alınması talebi HMK 30 uncu madde kapsamında değerlendirilerek, sunulan rapor denetlenebilir, içeriği de ihtisas mahkemesi hakimliğince olumlu veya olumsuz değerlendirilebilir kabul edilerek, usul ekonomisi ilkesi göz önüne alınarak talebin kabulü halinde yargılama gereksiz uzayacağından, reddedilmiştir.
TARAF MARKALARI ARASINDA İLTİBAS TEHLİKESİNİN/ KARIŞTIRILMA İHTİMALİNİN OLUŞUP OLUŞMADIĞI HUSUSUNDA DEĞERLENDİRME 1.6769 SAYILI SMK 6/1 MADDESİ YÖNÜNDEN YAPILAN DEĞERLENDİRMELER A) Emtiaların Sınıfsal Benzerliği Yönünden Değerlendirme Dava konusu "... ..." ibareli ve "..." başvuru numaralı davalı başvurusunun 30.'uncu sınıflardaki: "30: Şekerlemeler, çikolatalar, bisküviler, krakerler, gofretler." alt gruplarındaki mal ve hizmetlerin bulunduğu anlaşılmıştır. İtiraza ve hükümsüzlüğe dayanak davacı markalarının ise ..... sayılı "..... ", "... ...", "..." ibarelerinden meydana geldiği kapsamında 30. ve 32. sınıflardaki bir kısım mal ve hizmetlerin yer aldığı gözlenmektedir. Dava konusu başvuru, oldukça sınırlı olarak tanımlanmış gıda ürünlerini kapsamakta olup davacı yanın dayanak markaları kapsamında ise söz konusu ürünler doğrudan yer almamaktadır. Her ne kadar davacı markaları kapsamında da birçok gıda ürünü yer almakta ise de bahsi geçen ürünler arasında salt gıda ürünü olmalarından kaynaklı doğrudan bir benzerlik kurulması mümkün olmayıp birçok gıda ürününün doğaları, tamamlayıcılık ve rekabet ilişkileri itibariyle birbirlerinden farklılaştıkları kabul edilmektedir. Bununla birlikte davacı yanın özellikle ..... sayılı markaları kapsamında yer alan “Pudingler, kazandibi, sütlaç, sup, muhallebiler, aşureler... “şeklindeki tatlı ürünleri, pastanecilik mamulleri kapsamında değerlendirilmesi gereken ürünlerdir. Dava konusu markadaki “Şekerleme, çikolata, bisküvi, kraker gofret ürünleri” ise atıştırmalık olarak tabir edilen ürünler arasında olup ambalajlı şekilde paketli gıda ürünü olarak tüketiciye sunumları yaygın olduğu gibi bu ürünlerin her biri esasen fırın/pastane mamulleri kategorisinde de yer alan ve bu şekilde de yaygın olarak satın alınıp tüketilebilen ürünlerdir. Dolayısıyla dava konusu marka kapsamındaki ürünler ile yukarıda sayılan davacı markalarındaki tatlı ürünlerinin doğrudan aynı satış noktalarından tüketiciye belli bir sunum biçimi içerisinde sunulması mümkün olup tüketicinin de bu ürünler arasında tercihlerini farklılaştırarak, bu ürünleri birbiri ile tamamlayarak duyduğu ihtiyacı (tatlı yeme ihtiyacı gibi) karşılaması mümkündür. Bu nedenle bahsi geçen ürünler ile davacı markaları kapsamında benzerliği tespit edilen tatlı ürünleri arasında; üretim kaynakları, satış noktaları, birbiri yerine tercih edilebilirlikleri, birbirlerini tamamlayıcılıkları, sunum ve pazarlama biçimleri, rekabet olanağı itibariyle davacı markası kapsamındaki sair gıda emtialarından ayrılan ve ilişkilendirme/bağlantılanmayla sonuçlanabilecek bir durum, yani benzerlik ilişkisinin bulunduğu değerlendirilmiştir.
Hedef Tüketici Kesimi Değerlendirmesi Markalar arasındaki karıştırılma ihtimalinin tespitinde kural olarak ortalama tüketiciler dikkate alınacak olup; doktrinde kabul edilen kritere göre malın hitap ettiği makul düzeyde bilgi ve dikkate sahip tüketicilerin tamamının ya da büyük bir bölümünün karışıklık yaşaması değil, bu tüketicilerin bir kısmının karışıklık yaşama ihtimali bulunması, benzerlik ve iltibas bulunduğunun kabulü için yeterli bulunmaktadır. Yukarıdaki hususlar dâhilinde somut olayda, benzerlik ve karıştırılma ihtimaline dayalı değerlendirmelerde kural olarak orta seviyedeki tüketiciler dikkate alınacak olup; malın hitap ettiği ortalama bilgi ve dikkate sahip tüketicilerin tamamının ya da büyük bir bölümünün karışıklık yaşaması değil, bu tüketicilerin bir kısmının karışıklık yaşama ihtimali bulunması, benzerlik ve iltibas bulunduğunun kabulü için yeterli bulunmaktadır.
B.Marka İşaretlerinin Görsel/İşitsel ve Kavramsal Benzerliği Yönünden Değerlendirme İşaretlerin benzer olup olmadığı kapsamında; önceki markanın ayırt edicilik düzeyi, tescil kapsamındaki mal/hizmetler yönünden tanımlayıcılığı ve bu nedenle zayıflığı ya da kullanımla sonradan yüksek ayırt edicilik veya tanınmışlık kazanıp kazanmadığı önemli birer faktördür. Ayrıca değerlendirme yapılırken, işaretler parçalara ayrılmadan ve bütüncül olarak değerlendirilmeli, ancak markayı oluşturan baskın ya da ayırt edici unsurlar akılda tutulmalıdır. Görsel, sescil ve kavramsal benzerlik ya da farkların, markanın genel izleniminde bıraktığı etki esas alınmalıdır. Dava konusu başvurunun "... ..." şeklinde salt sözcük unsurlarından oluşan bir marka olduğu, markanın ön sesinin “...” şeklinde Türkçe olmadığı gibi yaygın bilinen anlamının da bulunmadığı, ilgili tüketicinin de varsa bile anlamını bilmesi mümkün olmayan bir ibare olduğu, keza yine “...” kelimesinin de yine Türkçe olmamakla birlikte İngilizce “bükme, kıvırma” gibi anlamlara sahip olduğu ve belki bir kısım tüketici açısından ise “... dansı” olarak da akıllarda belli bir bilinirliğinin olabileceği yorumunun yapılabileceği, ancak yine anılan kelimenin yaygın bilinen İngilizce sözcüklerden olmadığı gibi ülkemiz ortalama tüketicisinin de bu anlamı bilmesinin beklenebilir olmayacağı, bu iki ibarenin de gıda ürünleri açısından ayırt ediciliğinin bulunduğu, dava konusu markanın bu haliyle bir bütün olarak algılanacak olduğu ancak her iki sözcüğün de esasen bağımsız anlam ve ayırt ediciliklerini de korumaya devam ettiği değerlendirilmiştir. Taraf markaları bir bütün olarak incelendiklerinde, davacı yanın her iki markasının da hakim şekil ve renk unsurları taşıyan markalar oldukları, bahsi geçen markalar altında satışı gerçekleştirilecek olan ürünlerin ilgili görselleri taşıyan ürün ambalajları ile sunulacağı, dolayısıyla davacı markalarının bütününe hakim bu görsel algılarından bağımsız değerlendirilmesinin isabetli olmayacağı, dava konusu marka başvurusunda ise hiçbir şekil ve renk unsurunun yer almadığı, bu halde markalar arasında görsel anlamda bir benzerliğin bulunmadığı, bununla birlikte gerek davacı markaları gerekse de dava konusu markada ortak olarak “...” kelimesinin kullanıldığı, davacı markalarında bu kelimenin figüratif bir algı da yaratacak şekilde yazıldığı görülürken dava konusu markada düz yazıma konu edildiği görülmektedir. “...” kelimesi İngilizcedeki kavramsal karşılığı itibariyle “bükme, kıvırma” gibi anlamlarından ötürü gıda sektöründe birçok firma tarafından marka başvurusuna konu edilmiş bir ibaredir. Bununla birlikte anılan ibare ilk olarak davacı yanca yaratılmadığı gibi, sektörde bu ibareyi muhtelif biçimlerde içerir çok sayıda markanın tescilli olduğu/marka başvurusuna konu edildiği ... sicil kayıtları incelendiğinde de görülebilecektir. Dosya kapsamında alınan bilirkişi raporunda, ... sicilinde “...” ibaresini içerir 152 kaydın yer aldığının tespit edildiği rapor edilmiştir. Her ne kadar salt sicil kayıtları ibarenin ayırt ediciliğini tartışılabilir kılmasa da sektördeki tercih edilirlik açısından bir göstergedir. Kaldı ki, davacı yanın bahsi geçen markalarında da “...” kelimesi münhasıran değil birçok farklı unsur ile birlikte kullanılmış olup “...” ... markası ve “...” şeklindeki hakim unsur olarak konumlandırılmış başka bir sözcük ile birlikte tescil edilmiştir. Davacı markaları bu nedenle, ilgili tüketici nezdinde münhasıran “...” ... “... ... ...” veya “... ...” şeklindeki bir sıralama ile markanın hakim şekil unsurları da gözetilerek algılanacak olup dava konusu marka ise “... ...” şeklinde algılanacaktır. Bu algıda markalarda birden fazla farklılaşan birden fazla sözcük unsuru yer aldığı gibi “...” kelimesi de akılda kalıcı ve ayırt edici bir sözcük olup her iki taraf markasında da “...” ibaresi ön sözcük değildir. Dolayısıyla taraf markaları görsel anlamdaki benzemezliğinin yanı sıra işitsel olarak da son derece sınırlı bir benzerlik taşımaktadır. Kaldı ki bu algıda davacı yanın "..." markasında “...” ibaresinin konumlandırması da tamamen tali nitelikte olup her ne kadar "... ..." markasında nispeten daha merkezi bir konumlandırma yapılmış ise de bu noktada yine işaretlerin bir bütün olarak algılanacak oldukları somut gerçekliği ortaya çıkmaktadır. Kavramsal olarak ise tüketicilerin taraf markalarını karşılaştırmaları ise makul bir beklenti olmayacaktır. Bu halde taraf markaları arasında, nihai anlamda tüketiciye yansıyan algıları itibariyle doğrudan bir benzerlik ilişkisi bulunmamakta olup işaretler arasındaki, grafiksel temsillerinde ve farklılaşan sözcüklerden kaynaklı farklılıklar, işaretlerin görsel, işitsel ve kavramsal algısını önemli ölçüde değiştirmektedir. Davacı markalarında yer alan unsurlardan biri konumundaki '...' kelimesi dava konusu başvuruda da yer almakla birlikte, ihtilaflı markaların yapıları belirgin bir şekilde farklılaşmış olup buradaki farklılık düzeyindeki “...' ortak unsuru, markalar arasında karıştırılma ihtimali oluşturmak için yeterli görülmemektedir. Sonuç olarak davacı yanın, dava konusu marka başvurusu ile benzer nitelikte emtiaları içerir ..... sayılı markalarının bütünsel imajları itibariyle farklılaştıkları, davacı yanın “... ... ..." şeklindeki markalarının “..." ve "..." gibi ayırt edici kelimelerle ve güçlü bir görsel tema ile desteklenmiş olduğu, markanın görsel unsurlarının (kar manzarası, dağlar, vb.) belirgin ve özgün olduğu, dava konusu markada “...” ön sesinin yer aldığı, ”..." kelimesi uyuşmazlık konusu emtialar yönünden tanımlayıcı bir nitelik taşımasa da genel olarak gıda sektöründe yer alan çok sayıda aktör tarafından tercih edilen bir ibare olduğu, bu nedenlerle birden fazla noktada farklılaşmış,görsel kimlikleri somut bir biçimde ayrışmış, bütünsel açıdan da birbirlerini çağrıştırmayan işaretler arasında nihai algıda, karıştırılabilecek düzeyde bir bütünsel benzerliğin bulunmadığı değerlendirilmiştir.
2. SMK 6/5 UYARINCA TANINMIŞLIK HUSUSUNDA YAPILAN DEĞERLENDİRME 6769 s. SMK 6/5 maddesinin uygulanabilmesi için bir markanın tanınmışlığının tek başına yeterli olmadığı, dava konusu edilen markanın ayırt edicilik karakterini zedelemesi, tanınmış markanın itibarına zarar vermesi veya tanınmışlığından haksız yarar sağlanması ihtimallerinden birinin gerçekleşmesinin gerekli olduğu, davalı başvurusunun davacıya ait markanın sahip olduğu imaj ve prestijden faydalanma amacı taşıdığına yönelik somut bir kanaat oluşmadığı, sonuç olarak davalıya ait markanın tescilinin 6769 s. SMK 6/5 hükmünde belirtilen koşulların oluşmasına yol açmayacağı ve dava konusu başvuru bakımından 6769 s. SMK 6/5 maddesinin uygulanamayacağı kanaatine ulaşılmıştır.
3. KÖTÜ NİYET HUSUSUNDA (SMK 6/9) YAPILAN DEĞERLENDİRME Somut olayda, davalı şirket tarafından yapılan marka başvurusunun kötü niyetli olduğuna ilişkin somut veriler dosya kapsamında bulunmamakta ve markanın kullanılış amacı ve fonksiyonlarına aykırı bir şekilde, davacı veya iyiniyetli üçüncü kişileri baskı altında tutma, onlara şantaj yapma veya engelleme amacına ilişkin herhangi bir olgu ve olay söz konusu olmadığından, SMK 6/9 şartlarının oluşmadığı değerlendirilmiştir.
4. HÜKÜMSÜZLÜK TALEBİ YÖNÜNDEN YAPILAN DEĞERLENDİRME Taraf markalarının benzer olmaması ve 6769 sayılı SMK’nın 6/5, 6/9 bendi koşullarının mevcut olmaması nedeniyle hükümsüzlük şartlarının oluşmadığı kanaatine varılmıştır.
Taraflarca sunulan belgeler ile tüm deliller incelenmiş, alınan rapor ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirilerek dava konusu ... kararının yerinde olduğu ve hükümsüzlük şartlarının oluşmadığı kanaatine varılmış ve aşağıdaki gibi hüküm kurulmuştur.
HÜKÜM: 1-Davanın REDDİNE, 2-Alınması gereken 427,60 TL harç peşin alındığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, 3-Davalı kurum kendisini vekille temsil ettirdiği için AAÜT uyarınca 40.000,00TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı kuruma verilmesine, 4-Davacının yapmış olduğu yargılama giderlerinin üzerlerinde bırakılmasına, 5-Tarafların yatırdıkları gider avanslarından kalan tutarın HMK 333/1 uyarınca karar kesinleştiğinde iade işlemi yapılmak üzere tebliğden itibaren 15 gün içinde, banka hesap numarası bildirildiğinde hesaba aktarılmasına, aksi halde ... aracılığı ile adreste ödemeli olarak gönderilmesine, Dair verilen karar, davacı vekili ve davalı kurum vekilinin yüzüne karşı diğer davalının yokluğunda 6100 sayılı HMK'nun 341. ile 345. Maddelerine göre tebliğinden itibaren iki haftalık süre içinde ..... Bölge Adliye Mahkemesine İstinaf Kanun Yoluna dilekçe ile başvurulabileceğine yönelik karar açıkça okunup, usulen anlatıldı. 05/11/2024
Katip ..... ¸e-imzalıdır
Hakim ..... ¸e-imzalıdır