Danıştay · 8. Daire
Danıştay 8. Daire 2022/7870 E. 2025/7546 K.
- Mahkeme
- Danıştay
- Daire
- 8. Daire
- Esas No
- 2022/7870
- Karar No
- 2025/7546
- Karar Tarihi
T.C. D A N I Ş T A Y SEKİZİNCİ DAİRE Esas No : 2022/7870 Karar No : 2025/7546
TEMYİZ İSTEMİNDE BULUNAN (DAVACI) : ... VEKİLİ : Av. ...
KARŞI TARAF (DAVALI) : ... Kurul Başkanlığı VEKİLİ : Av. ...
İSTEMİN KONUSU : ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının, temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ : Dava konusu istem: Davacı tarafından, Pakistan'da almış olduğu doçentlik ünvanının ülkemizdeki doçentlik ünvanına eşdeğer sayılmasına yönelik ... tarih ve ... sayılı Üniversitelerarası Kurul kararının geri alınmasına dair ... tarihli ve ... sayılı kararının yargı kararı ile iptal edilmesi nedeniyle yeniden yapılan inceleme sonucunda tesis olunan... tarihli ve ... sayılı işlemin iptali istenilmiştir. İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...İdare Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:...sayılı kararı ile; davacının doktora eğitimini Pakistan İslamabad Ulusal Modern Diller Üniversitesi'nde "İnsan Kaynakları Gelişimi" alanında tamamlayıp 15/09/2011 tarihinde düzenlenen diploma ile mezun olduğu, doktora ünvanını kazandıktan sonra, doçentlik ünvan ve yetkisiyle asgari 2 yıl yabancı ülkelerdeki öğretim ve araştırma kurumlarında çalışma süresini tamamlamadan 18/07/2013 tarihinde doçentlik başvurusunda bulunduğu, davacının asıl görevli olduğu Pakistan İslamabad Ulusal Modern Diller Üniversitesi Türkçe Bölümü'nde 28/08/2007-15/09/2013 tarihleri arasında "doçent" ünvanıyla görev yapmadığı, davacının doçentlik ünvanının Türkiye'de geçerli sayılması istemiyle 18/07/2013 tarihinde yaptığı başvuruda Pakistan Preston Üniversitesi'nde İnsan Kaynakları Gelişimi (İşletme) bilim alanında doçent olarak çalıştığını beyan ettiği, ancak davacının anılan Üniversitenin İşletme Fakültesinde Yüksek Lisans ve Doktora sınıflarına zaman zaman çeşitli dersleri vermek üzere Yönetim Bilimlerinde "misafir doçent" olarak görev yaptığının anlaşıldığı, bu durumda; davacının doçentlik ünvanının Türkiye'de eşdeğer sayılabilmesi için Kanun'da aranan "doçentlik" ünvan veya yetkisiyle yabancı ülkelerdeki öğretim ve araştırma kurumlarında tam zamanlı statüde kesintisiz olarak en az iki yıl çalışmış olma şartını taşımadığı, kaldı ki YÖK'ün işbu karar içeriğinde de sunulduğu üzere; 1988 yılından bu yana yapmış olduğu uygulamaların aksine "misafir doçent" olarak görev yaptığı anlaşılan davacı hakkında doçentlik eşdeğer sayma kararı verildiği, bu itibarla mevzuatta aranan şartları taşımamasına rağmen yeterli araştırma ve inceleme yapılmadan davacı hakkında verilmiş olan doçentlik eşdeğerliği kararının geri alınmasına ilişkin işlemde ve kesinleşen mahkeme kararı üzerine tesis olunan dava konusu işlemde hukuka ve mevzuata aykırılık bulunmadığı sonucuna varıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: ... Bölge İdare Mahkemesi... İdari Dava Dairesinin ...tarih ve E:..., K:... sayılı kararı ile; ülkemizde doçentlik ünvanının, bir lisans diploması aldıktan sonra, doktora veya belirli bir uzmanlık alanı veya sanat dallarından birinde yeterlik kazanmış olanların yapmış oldukları bilimsel çalışmaların bu hususta yetkilendirilen kurum olan Üniversitelerarası Kurul tarafından başvurulan alanda oluşturulan uzman jüri heyeti tarafından nicelik ve nitelik yönünden bir değerlendirmeye tabi tutulmak suretiyle jüri üyelerinin çoğunun doçent adayını başarılı bulmaları halinde kazanılması mümkün olan bir ünvan olduğu, doçentlik kadrosuna atanıp bu kadroda görev yapabilmenin ise, Doçent ünvanına sahip olanların başvurabileceği bir kadro ilanı üzerine ilgili kadroya başvuran adayların durumlarını incelemek üzere rektör tarafından oluşturulan profesör unvanına sahip 3 kişilik bir jüri heyeti tarafından adayların değerlendirildiği rapor sonucuna göre Üniversitelerde bulunan yönetim kurullarının görüşü üzerine rektör tarafından anılan kadroya atama yapılmak suretiyle mümkün kılındığı, davalı idare tarafından sunulan savunma dilekçesinde, "Pakistan'da da, doçent kadrosu ve ünvanı için ilan ve belirlenmiş Yükseköğretim Kurumu şartlarının geçerli olduğu, doçentlik ünvanı almak ve kadrosuna atanabilmek için ülkemizde olduğu gibi adayın bilimsel çalışmalarının bir jüri tarafından değerlendirilmesinin gerektiği, ancak Associate Professor/Doçentlik statüsünün verilmesinde yüksek lisans veya doktora gibi şartlar aranmayıp, ülkemizde olduğu gibi "öğretim üyeliği" sıfatı bulunmadığı için bazı eğitim kurumlarının "doçent statüsünü" bu anlamda kullanabildiği, bir üniversite rektörü ya da akademi müdürünün istediği bir kişiyi doçent statüsünde sözleşmeyle işe alabildiği"nin belirtildiği, 2547 sayılı Kanun'un 27. maddesinde yer verilen "yabancı ülkelerde doçentlik ünvanını veya yetkisini almış olanlar" ibaresinin, ülkemiz uygulamasında olduğu gibi anılan ünvanı kazanabilmek için ilgili ülkece yetkilendirilen kuruluşlarca yeterlilik değerlendirmesine tabi tutulmak suretiyle kazanılan ünvan ve yetki olarak yorumlanması gerektiği, davacının Pakistan'da kendi ülke mevzuatına göre doçent kadrosu ve ilanı üzerine belirlenmiş Yükseköğretim Kurumu şartlarını sağlamak suretiyle doçent ünvanı yetkisini kazanmadığı, Preston Üniversitesi'yle yapılan sözleşmeyle kendisine doçent ünvanı ve yetkisi verilerek misafir doçent olarak görev yapmasının sağlandığı, öte yandan Üniversitelerarası Kurulun da misafir doçentlere eşdeğerlik belgesi verilmemesi yönünde yerleşmiş bir uygulamaya sahip olduğu hususları birlikte dikkate alındığında davacıya doçentlik eşdeğer belgesi verilmemesi yönünde tesis edilen işlemde eşitlik ilkesi ve idari istikrar ilkesi ile hukuka aykırılık görülmemiş olup istinafa konu edilen mahkeme kararının da sonucu itibariyle yerinde görüldüğü gerekçesiyle davacının istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Davacı tarafından, Pakistan'da akademik ünvanların verilmesinin ülkemizden farklı olduğu, anılan yerde iki ayrı üniversitede görev yaptığı, misafir sıfatının yabancı olduğu için verildiği ve doçentlik ünvanını değiştirmeyeceği, mevzuatta da tam zamanlı, kesintisiz çalışma şartının aranmadığı, Pakistan’dan gelen yazıların Türkçe bölümü ile ilgili olduğu ancak başvurusunun Yönetim Bilimleri İşletme alanından olduğu ve bu alanda Misafir Doçent olarak çalıştığına dair yazıyı davalı idareye sunduğu, 26/08/2011 tarihinde değil 01/07/2011 tarihinde Misafir doçent olarak görevlendirildiği, işlemin sebep unsurunun hukuka aykırı olduğu, iki yıllık sürenin dolmadığı iddiasının doğru olmadığı, 22/06/2011 tarihinde mezun olduğu, 15/09/2011 tarihinde ise diplomasının hazırlandığı, açık hata olmadığından 22/12/1973 tarih, E:1968/68, K:1973/14 sayılı Danıştay İçtihadı Birleştirme kararına göre işlemin geri alınamayacağı, kazanılmış hakkı ve haklı beklentisi olduğu, işlemin hukuka aykırı olduğu ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Davalı idare tarafından, işlemin hukuka uygun olduğu belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmuştur.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ...'NİN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA Karar veren Danıştay Sekizinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra, dosya tekemmül ettiğinden yürütmenin durdurulması istemi hakkında ayrıca bir karar verilmeksizin işin gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME: Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU: Açıklanan nedenlerle, 1. Temyiz isteminin reddine, 2. ... Bölge İdare Mahkemesi... İdari Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının ONANMASINA, 3. Temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına, kullanılmayan ... TL yürütmeyi durdurma harcının istemi hâlinde davacıya iadesine, posta gideri avansından varsa artan tutarın Mahkeme tarafından ilgili tarafa iadesine, 4. 2577 sayılı Kanunun 50. maddesi uyarınca onama kararının taraflara tebliğini ve bir örneğinin de belirtilen Bölge İdare Mahkemesine gönderilmesini teminen dosyanın İdare Mahkemesine gönderilmesine, 5. Kesin olarak, 14/10/2025 tarihinde oybirliği ile karar verildi.