Danıştay 7. Daire 2022/799 E. 2023/2827 K.

T.C. D A N I Ş T A Y YEDİNCİ DAİRE Esas No : 2022/799 Karar No : 2023/2827 TEMYİZ EDEN (DAVACI) : … Anonim Şirketi VEKİLİ : Av. … KARŞI TARAF (DAVALI) : … Vergi Dairesi Başkanlığı (… Vergi Dairesi Müdürlüğü) - (E-Tebligat) VEKİLİ : Av. … İSTEMİN KONUSU : … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir. YARGILAMA SÜRECİ : Dava konusu istem: Davacı tarafından, 2009 yılının Nisan, Temmuz, Ağustos ve Eylül dönemlerine ilişkin olarak beyan edilmek suretiyle ödenen özel tüketim vergisinin fazla ve yersiz ödendiği belirtilerek, vergi borçlarına mahsup edilmesi yoluyla iadesine dair talebinin, mal tesliminde bulunulan mükelleflerden tahsil edilen verginin alıcılara iade edildiğine dair herhangi bir ödeme belgesi ibraz edilmediğinden bahisle reddine ilişkin işlemin iptali istemiyle dava açılmıştır. İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Bozma kararına uyulmak suretiyle, olayda; satış bedeliyle birlikte alıcılardan tahsil edilmesi sebebiyle davacı üzerinde herhangi bir vergi yükünün kalmadığı, bu bakımdan, 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu'na ekli (I) sayılı listedeki mallara isabet eden ve yersiz ve fazla ödendiği anlaşılan ancak, davacı tarafından katlanılmayan, özel tüketim vergisinin vergi yükü üzerinde kalan şirketlere ödendiğine dair ödeme belgeleri sunamayan davacıya iadesine, anılan Kanun'un 15. maddesinin yukarıda yer verilen 1. fıkrası hükmü nedeniyle hukuken olanak bulunmadığı gibi, dava dilekçesi ekinde sunulan yazılarla vergi yüküne katlandığı görülen şirketler tarafından vergi kadar tutarın malın maliyet unsuru olarak değerlendirildiğinin belirtilmesi nedeniyle bunlara intikalinin de fiilen mümkün olmadığının anlaşılması karşısında, söz konusu verginin davacıya iadesinin, sebepsiz zenginleşmeye yol açacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Temyize konu kararın eksik incelemeye dayalı olarak verildiği, İdari Yargı Makamlarının yerindelik denetimi yapamayacağı, sebepsiz zenginleşme müessesesinin vergi hukukunda yer almadığı, satışı yapılan eşya için ödenen vergilerin yeminli mali müşavir raporlarıyla belgelendiği, tesis edilen işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı ileri sürülmektedir. KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Savunma verilmemiştir. DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir. TÜRK MİLLETİ ADINA Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü: HUKUKİ DEĞERLENDİRME: İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Anılan Kanun'un 50. maddesinin 4. fıkrasında, "Danıştayın bozma kararına uyulduğu takdirde, bu kararın temyiz incelemesi, bozma kararına uygunlukla sınırlı olarak yapılır." hükmü bulunmaktadır. Bu durumda, mahkeme kararlarının Danıştay tarafından bozulması halinde, mahkemelerce bozmaya ilişkin kararlar üzerine yeniden verilen kararlara karşı yapılan temyiz başvuruları, bozma kararındaki esaslara uyulup uyulmadığı yönünden incelenebilecektir. Temyiz istemine konu yapılan kararın Dairemizin 22/10/2020 tarih ve E:2016/4511, K:2020/4208 sayılı kararındaki esaslar doğrultusunda verildiği anlaşıldığından, temyiz konusu karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. KARAR SONUCU: Açıklanan nedenlerle; 1. Temyiz isteminin reddine, 2. ... Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının ONANMASINA, 3. Hüküm altına alınan tutar üzerinden binde 9,10 oranında ve … TL'den az olmamak üzere hesaplanacak nispi karar harcından, Mahkemece karara bağlanan harcın mahsubundan sonra, kalan harç tutarının temyiz eden davacıdan alınmasına, 4. Dosyanın anılan Mahkemeye gönderilmesine, 5. 2577 sayılı Kanun'un (Geçici 8. maddesi uyarınca uygulanmasına devam edilen) 54. maddesinin 1. fıkrası uyarınca bu kararın tebliğ tarihini izleyen günden itibaren onbeş gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 08/06/2023 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.