Danıştay 3. Daire 2023/7269 E. 2025/3157 K.

T.C. D A N I Ş T A Y ÜÇÜNCÜ DAİRE Esas No : 2023/7269 Karar No : 2025/3157

TEMYİZ EDENLER : 1-(DAVALI) ... Vergi Dairesi Müdürlüğü/... VEKİLİ: Av. ... 2-(DAVACI) ... VEKİLİ: Av. ...

İSTEMİN KONUSU: .... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurularına ilişkin ... Bölge İdare Mahkemesi .... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir. YARGILAMA SÜRECİ : Dava konusu istem: Davacının, ...’nun sahte belge düzenlemek suretiyle organizasyon halinde kaçak akaryakıt satılması fiiline iştirak ettiğinin tespit edildiğinden bahisle adına 2016 yılına ait gelir vergisi için tekerrür hükümleri uyarınca artırılarak kesilen bir kat, aynı yılın Nisan ila Kasım dönemlerine ait katma değer vergisi üzerinden bir kat, Aralık dönemine ait katma değer vergisi üzerinden ise tekerrür hükümleri uyarınca artırılarak kesilen bir kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir. İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... hakkında düzenlenen vergi tekniği raporundaki saptamaların, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 359. maddesinde hüküm altına alınan fiillerin somut olayda gerçekleştiğini gösterdiği, Eskipazar Noterliğince düzenlenen vekâletname ile şirketin kuruluş yetkisi dahil bilumum muamelelerinin takip ve neticelenmesi konusunda davacıya genel yetki verildiği, karşıt tespitlerde mükelleflerin çoğunluğunun davacı ile muhatap oldukları yönünde ifade verdikleri, Karabük ilindeki akaryakıt istasyonuyla bizzat ilgilenen ve yürütülen faaliyetler içerisinde bulunan kişinin davacı olduğunun sözü edilen şahıs tarafından şifahen beyan edildiği, davacının adı geçen mükellef tarafından yürütülen faaliyetin bizzat içerisinde olduğu ve gerçek satış hasılatının gizlenmesi fiiline iştirak ettiğinden adına re’sen salınan vergi ziyaı cezasında hukuka aykırılık bulunmadığı, 2011 yılının Ekim ve Aralık, 2017 yılının Şubat dönemine ait olup 2016 ve 2017 yılları içerisinde kesinleşen vergi ziyaı cezalarının tekerrüre esas alınamayacağı gerekçesiyle bir kat vergi ziyaı cezası yönünden dava reddedilmiş, vergi ziyaı cezasının tekerrür hükümleri uyarınca artırılan kısmı ise kaldırılmıştır. Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurularının, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir. TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI: Davalı idare tarafından, hukuka aykırı olduğu ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir.

Davacı tarafından, ...'nun eylemlerine iştirak ettiği ve bu sebeple kazanç sağladığının davalı idarece somut tespitlerle ortaya konulamadığı, adı geçen şahsa vekaleten iş ve işlemlerin yürütüldüğü ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir. TARAFLARIN SAVUNMALARI : Taraflarca savunma verilmemiştir. DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NİN DÜŞÜNCESİ : Temyiz istemlerinin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir. TÜRK MİLLETİ ADINA Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü: HUKUKİ DEĞERLENDİRME: Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. KARAR SONUCU: Açıklanan nedenlerle; 1. Temyiz istemlerinin reddine, 2. Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının ONANMASINA, 3. Davacıdan 492 sayılı Harçlar Kanunu'na bağlı (3) sayılı Tarife uyarınca nispi harç alınmasına, 4. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ilgili Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 26/06/2025 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.