Danıştay 3. Daire 2023/1102 E. 2025/2921 K.

T.C. D A N I Ş T A Y ÜÇÜNCÜ DAİRE Esas No : 2023/1102 Karar No : 2025/2921

TEMYİZ EDENLER : 1-(DAVACI) ... İnşaat Limited Şirketi-... İnşaat Taahhüt ve Ticaret Limited Şirketi-... Uluslararası Yapı ve Ticaret Anonim Şirketi İş Ortaklığı VEKİLİ: Av. ... 2-(DAVALI) ... Vergi Dairesi Müdürlüğü/... VEKİLİ: Av. ...

İSTEMİN KONUSU : ... Vergi Mahkemesinin ...tarih ve E:..., K:... sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurusuna ilişkin ... Bölge İdare Mahkemesi... Vergi Dava Dairesinin...tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ : Dava konusu istem: Davacı iş ortaklığının, ortaklarına faiz tahakkuk ettirmeksizin nakit para kullandırmak suretiyle transfer fiyatlandırması yoluyla örtülü kazanç dağıtımında bulunduğundan bahisle adına 2018 yılı için re’sen salınan bir kat vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisi ile 213 Vergi Usul Kanunu'nun 353. maddesinin 1. bendi gereğince kesilen özel usulsüzlük cezalarının kaldırılması istemine ilişkindir. İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacı şirket hakkında düzenlenen vergi inceleme raporunda, 2018 hesap döneminde “131-Ortaklardan Alacaklar” hesabının bakiyesinin 21.505.403,54 TL olduğu ve söz konusu bakiye için adat faizi tahakkuk ettirilmeyerek ortaklara bedelsiz olarak kullandırılan nakit para nedeniyle katma değer vergisi hariç 2.949.676,24 TL tutarındaki faiz gelirinin kayıt ve beyan dışı bırakıldığının saptandığı, ticari işletmeyle veya faaliyetle alakalı olsa dahi bir şirketin finansman şirketi olup olmadığına bakılmaksızın sadece tacir sıfatını taşıması nedeniyle, verdiği borç için faiz geliri hesaplaması ve bu faizi defter ve hesaplarına intikal ettirmesi gerektiği, aksi takdirde ticari hayatın vazgeçilmez unsuru olan ticaret şirketleri için öngörülmüş olan gelir elde etme amacının dışına çıkılması söz konusu olacağından söz konusu hesapta izlenen tutarın, ortaklara sağlanan faizsiz kredi niteliğinde olduğu ve bu tutar için faiz hesaplanmayarak transfer fiyatlandırması yoluyla örtülü kazanç dağıtımında bulunulduğu sonucuna varıldığından Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankasınca reeskont işlemlerinde uygulanan faiz oranı esas alınmak suretiyle yapılan tarhiyatta ve bu hizmet için fatura düzenlenmediği açık olduğundan kesilen özel usulsüzlük cezasında hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle dava reddedilmiştir. Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının, bir kat vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisi yönünden davanın reddine ilişkin hüküm fıkrasının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

Davacı adına ortaklarına verdiği finansman hizmeti karşılığı fatura düzenlenmemesinden dolayı 213 sayılı Kanun'un 353. maddesinin 1. bendi gereğince özel usulsüzlük cezası kesilmiş ise de cezayı gerektiren fiilin tüm unsurları somut ve açık biçimde saptanmaksızın kesilen usulsüzlük cezasında hukuka uygunluk görülmediği gerekçesiyle Vergi Mahkemesi kararının, özel usulsüzlük cezası yönünden davanın reddine ilişkin hüküm fıkrasına yöneltilen davacı istinaf başvurusu kabul edilerek değinilen hüküm fıkrası kaldırıldıktan sonra özel usulsüzlük cezası kaldırılmıştır.

TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI: Davacı tarafından, transfer edilen paraların gerçek mahiyetin ödünç olmadığı, gecikmiş hakediş ödemeleri nedeniyle ekonomik durumlarının bozulduğu, banka hesapları üzerine çok sayıda haciz konulduğu, bankacılık sisteminin kullanılmamasından dolayı alacaklılara sulh ve ibra protokolleri gereği haricen ödeme yapıldığı, "131-Ortaklardan Alacaklar” hesabı üzerindeki kayıtların fiktif olduğu, gerçek mahiyet araştırılmaksızın ve karşıt inceleme gerçekleştirilmeksizin eksik inceleme ve araştırmaya dayalı olarak yapılan tarhiyatın hukuka aykırı düştüğü ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir. Davalı idare tarafından, transfer fiyatlandırması yoluyla örtülü kazanç dağıtımında bulunduğu saptanan davacı adına kesilen özel usulsüzlük cezasının hukuka uygun olduğu ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir.

TARAFLARIN SAVUNMALARI : Davalı idare tarafından savunma verilmemiştir. Davacı tarafından özel usulsüzlük cezasının hukuka aykırı olduğu belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ :Temyiz istemlerinin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME: Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR SONUCU: Açıklanan nedenlerle; 1. Temyiz istemlerinin reddine, 2. Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının ONANMASINA, 3. Davacıdan 492 sayılı Harçlar Kanunu'na bağlı (3) sayılı Tarife uyarınca nispi harç alınmasına, 4. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ilgili Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 19/06/2025 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.