Danıştay · 13. Daire
Danıştay 13. Daire 2020/768 E. 2024/1450 K.
- Mahkeme
- Danıştay
- Daire
- 13. Daire
- Esas No
- 2020/768
- Karar No
- 2024/1450
T.C. D A N I Ş T A Y ONÜÇÜNCÜ DAİRE Esas No:2020/768 Karar No:2024/1450 TEMYİZ EDEN (DAVACI) : ... Elektrik Petrol Ürünleri Madencilik Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti. VEKİLİ : Av. ... KARŞI TARAF (DAVALI) : ... Kurumu VEKİLİ : Av. ... İSTEMİN KONUSU : ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesi'nin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir. YARGILAMA SÜRECİ : Dava konusu istem: Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu'nun (Kurul) ... tarih ve ... sayılı kararının bayilik lisansı sahibi davacıya ait LPG otogaz istasyonunda 08/01/2016 tarihinde yapılan denetimde LPG Yetkili İşletme Personeli Sertifikası olmayan personel çalıştırdığının tespit edildiğinden bahisle 5307 sayılı Kanun'un 16. maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca 88.517,00-TL idari para cezası verilmesine ilişkin kısmının iptali istenilmiştir. İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesi'nce verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararda; davacıya ait LPG otogaz istasyonunda 08/01/2016 tarihinde yapılan denetimde "İşletmede çalışan K.E.'nin LPG dolum yetki belgesi istenildiğinde kurs görmediği ve LPG dolum yetkisi bulunmadığının öğrenildiği" hususunun tespit edildiği, aynı denetimde LPG sorumlu müdür sözleşmesi hakkında ihtirazi kayıt ileri sürüldüğü için 11/01/2016 tarihinde yeniden yapılan denetimde tutanağın işletme sahibi ... tarafından herhangi bir ihtirazi kayıt ileri sürülmeksizin imzalandığı, Mahkemelerinin 18/02/2019 tarihli ara kararı ile davacıdan denetim tarihinde istasyonda yetki belgesi olan çalışanı olup olmadığı sorulduğu, davacı tarafından verilen cevabi yazıda şirketin taşrada çalışan 3 sigortalı çalışanı olduğu, şirket yetkilisi Ü.A.'nın yetkili personel belgesinin olduğunun belirtildiği, ancak dosyada yer alan belgelerden LPG Yetkili İşletme Personel Sertifikası bulunan personel bulunmadığı anlaşıldığından, LPG Yetkili Personel belgesi olmayan personel çalıştırdığından bahisle davacıya idari para cezası verilmesine ilişkin dava konusu Kurul kararında hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Öte yandan, 28/02/2019 tarih ve 30700 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan 7164 sayılı Maden Kanunu ile Bazı Kanunlarda ve Kanun Hükmünde Kararnamede Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunla getirilen düzenlemelerin davacının lehine olup olmadığı, lehineyse davacıya uygulanıp uygulanamayacağı yönünden yapılan incelemede, 5307 sayılı Kanun'a eklenen Geçici 8. madde gereğince bu maddenin yürürlüğe girmesinden önce Kurulca verilmiş olan idari para cezaları yönünden ihtar yapılması mümkün olmadığından, dava konusu olayda uygulanma imkanı bulunmamaktadır. Belirtilen gerekçelerle dava konusu işlem hukuka uygun bulunarak davanın reddine karar verilmiştir. Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesi'nce; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir. TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Davacı tarafından, denetim tarihinde istasyonda "LPG Yetkili İşletme Personel Sertifikası'' bulunmayan personel tarafından otogaz satışı yapılmadığı, lehe kanun hükümleri kapsamında ihtar müessesesinin uygulanması gerektiği ileri sürülmektedir. KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Davalı idare tarafından, temyize konu Bölge İdare Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmuştur. DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir. TÜRK MİLLETİ ADINA Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesi'nce, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü: HUKUKİ DEĞERLENDİRME : Her ne kadar, İdare Mahkemesi kararında 7164 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle 5015 sayılı Kanun'a eklenen Geçici 6. madde uyarınca ihtarın yalnızca maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önce Kurul'ca idarî para cezası verilmemiş fiiller bakımından uygulanabileceği yönünde gerekçeye yer verilmiş olsa da; 7164 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile 5307 sayılı Kanun'a eklenen Geçici 8. maddenin birinci fıkrasında, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önce Kurul'ca idarî para cezası verilmemiş olan ve niteliği itibarıyla düzeltme imkânı bulunan fiilleri işleyenler için nasıl bir usûl izleneceği öngörülmüş; ikinci fıkrasında ise maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önce Kurul tarafından karara bağlanmış idarî para cezalarının tahsiline ilişkin kurallara yer verilmiştir. Söz konusu Geçici maddede, niteliği itibarıyla düzeltme imkânı bulunan fiilleri kanun değişikliğinden önce işleyen ve haklarında idarî para cezası uygulanan kişiler yönünden ne gibi bir işlem yapılacağı açıklanmamış olmakla birlikte, yeni düzenlemede yer alan ihtar müessesesi lehe kanun niteliğinde olduğundan, yargı aşamasındaki idarî para cezaları ile ilgili olarak yargı yerleri tarafından lehe kanun hükümlerinin belirtilen kişiler hakkında da uygulanması gerektiği açıktır. ... tarih ve ... sayılı Kurul kararı ile, "LPG dolumu/ikmali yapılan bir tesiste çalışan ve ilgili SGK hizmet döküm listesinde yer alan kişilerden en az birinin LPG Yetkili İşletme Personeli Sertifikası olduğu hâlde söz konusu sertifika sahibi olmayan başka bir çalışanın dolum/ikmal yapması" niteliği itibarıyla düzeltme imkânı bulunan fiiller arasında sayılmıştır. Davacı şirketin fiilinin düzeltilebilir fiil kapsamında yer alıp almadığı hususu önem arz ettiğinden, dosya içerisinde yer alan tüm belgeler incelendiğinde, davacı şirket tarafından denetim tarihi itibarıyla istasyonda SGK hizmet döküm listesinde yer alan ve aynı zamanda "LPG Yetkili İşletme Personel Sertifikası'' bulunan personel çalıştırıldığı hususunun ortaya koyulamadığının anlaşıldığı, bu itibarla anılan fiilin düzeltilebilir fiiller kapsamında yer almadığı anlaşılmaktadır. Bölge İdare Mahkemesi kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. KARAR SONUCU : Açıklanan nedenlerle; 1. Davacının temyiz isteminin reddine, 2. Davanın reddine ilişkin İdare Mahkemesi kararına yönelik istinaf başvurusunun reddi yolundaki ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesi'nin ... tarih ve E:..., K:... sayılı temyize konu kararında, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde sayılan bozma nedenlerinden hiçbirisi bulunmadığından, anılan kararın ONANMASINA, 3. Temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına, 4. Posta giderleri avansından artan tutarın davacıya iadesine, 5. 2577 sayılı Kanun'un 50. maddesi uyarınca, bu kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesi'ne gönderilmesini teminen dosyanın ... İdare Mahkemesi'ne gönderilmesine, 25/03/2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.