Danıştay · 13. Daire

Danıştay 13. Daire 2020/3894 E. 2024/2555 K.

Mahkeme
Danıştay
Daire
13. Daire
Esas No
2020/3894
Karar No
2024/2555

T.C. D A N I Ş T A Y ONÜÇÜNCÜ DAİRE Esas No:2020/3894 Karar No:2024/2555 TEMYİZ EDEN (DAVACI) : ... İnşaat Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti. VEKİLİ : Av. ... KARŞI TARAF (DAVALI) : ... Kurumu VEKİLİ : Av. ... İSTEMİN KONUSU : ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesi'nin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir. YARGILAMA SÜRECİ : Dava konusu istem: Bayilik lisansı ile faaliyet gösteren davacı şirkete ait LPG otogaz istasyonunda 10/04/2017 tarihinde yapılan denetimde, "LPG Yetkili İşletme Personeli Sertifikası" olmayan personel çalıştırıldığının tespit edildiğinden bahisle, 5307 sayılı Kanun'un 16. maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca 91.907,00-TL idari para cezası verilmesine ilişkin ... tarih ve ... sayılı Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu (Kurul) kararının iptali istenilmiştir. İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesi'nce verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararda; LPG Yetkili İşletme Personeli Sertifikası olmadan LPG dolum personelinin çalıştırılamayacağı, davacı şirkete ait akaryakıt istasyonunda 10/04/2017 tarihinde yapılan denetimde istasyon çalışanlarına ait "LPG Yetkili Personel Belgesi" bulunmadığının aynı tarih ve B-... sayılı tutanak ile tespit edildiği, anılan tutanağın istasyon yetkilisi tarafından itirazı olmaksızın imzalandığı, bu durumda denetim tarihi itibarıyla davacı şirkete ait istasyonda LPG Yetkili Personel Belgesi olmayan personel çalıştırıldığı hususunun sabit olduğu anlaşıldığından, dava konusu Kurul kararında hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle dava konusu işlem hukuka uygun bulunarak davanın reddine karar verilmiştir. Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesi'nce; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir. TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Davacı tarafından, dava konusu idari para cezasına dayanak alınan 10/04/2017 tarihli denetimden çok önceki bir tarihte Türk Mühendis ve Mimar Odaları Birliği Makine Mühendisleri Odası Şanlıurfa İl Temsilciliği'nde LPG eğitimi hakkında ön başvuru işlemlerinin yapıldığı, ancak başvuru tarihinde açık olan bir kurs bulunmaması nedeniyle, 19-20/04/2017 tarihindeki kursa ilgili kişilerin dahil edileceğinin bildirildiği, öte yandan dava konusu idari para cezasının hangi gerekçe ile üst sınırdan verildiğinin somut bilgi ve belgelerle ortaya konulmadığı ileri sürülmektedir. KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Davalı idare tarafından savunma verilmemiştir. DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir. TÜRK MİLLETİ ADINA Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesi'nce, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü: HUKUKİ DEĞERLENDİRME : Bölge idare mahkemesi kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Dairemizin 15/02/2024 tarihli ara kararına verilen cevaplardan, denetimin yapıldığı 10/04/2017 tarihi itibarıyla davacıya ait LPG otogaz istasyonunda çalışan ve ilgili SGK hizmet doküm listesinde yer alan kişilerden hiçbirinin "LPG Yetkili Personel Belgesi"nin bulunmadığı anlaşılmaktadır. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. KARAR SONUCU : Açıklanan nedenlerle; 1. Davacının temyiz isteminin reddine, 2. Davanın yukarıda özetlenen gerekçeyle reddine ilişkin İdare Mahkemesi kararına yönelik istinaf başvurusunun reddi yolundaki ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesi'nin ... tarih ve E:..., K:... sayılı temyize konu kararında, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde sayılan bozma nedenlerinden hiçbirisi bulunmadığından, anılan kararın ONANMASINA, 3. Temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına, 4. Posta giderleri avansından artan tutarın davacıya iadesine, 5. 2577 sayılı Kanun'un 50. maddesi uyarınca, bu kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesi'ne gönderilmesini teminen dosyanın ... İdare Mahkemesi'ne gönderilmesine, 04/06/2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.

Atıf: Danıştay 13. Daire, E. 2020/3894, K. 2024/2555, www.arakarar.com/karar/danistay-13-daire-2020-3894-e-2024-2555-k-5fd0a98fc8ba