Danıştay · 10. Daire

Danıştay 10. Daire 2024/6311 E. 2025/3818 K.

Mahkeme
Danıştay
Daire
10. Daire
Esas No
2024/6311
Karar No
2025/3818
Karar Tarihi

T.C. D A N I Ş T A Y ONUNCU DAİRE Esas No : 2024/6311 Karar No : 2025/3818

TEMYİZ EDEN (DAVACI) : ... VEKİLİ : Av. ...

TEMYİZ EDEN (DAVALI) : ... Bakanlığı VEKİLİ : Av. ...

İSTEMLERİN_KONUSU : Davacı tarafından, KOAH tanısı ile tedavi gördüğü ... Göğüs Hastalıkları Hastanesinde, başka hastalarda kullanılan enjektörün kendisine uygulanan tedavi sırasında da kullanılması sonucu Hepatit C virüsü kaptığı, olayda idarenin ağır hizmet kusuru bulunduğu ileri sürülerek 100.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesi istemiyle açılan dava sonucunda, Anayasa Mahkemesinin ihlal kararı üzerine yeniden yapılan yargılama sonucunda ... İdare Mahkemesince davanın kısmen kabulü, kısmen reddi yolunda verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararın taraflarca aleyhlerine olan kısımlarının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

TEMYİZ_EDENLERİN_İDDİALARI : Davacı tarafından, Anayasa Mahkemesince verilen hak ihlali kararı sonrasında yeniden yapılan yargılamada Mahkemece ara karar cevaplarının kendisine tebliği edilmeyerek beyanda bulunmalarının engellendiği, yeni ara kararlar idare tarafından verilen cevaplar ile birlikte yeniden bilirkişi incelemesi yaptırılmadığı, tanık beyanlarının dikkate alınmadığı, talebinin kısmen kabulü yönünde verilen kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir. Davalı idare tarafından, idareye atfedilebilen bir kusur bulunmadığı, aynı enjektörün kullanılmasının mümkün olmadığı, HCV virüsünün kendisinden enjeksiyon yolu ile bulaştırıldığı iddia edilen kişinin Hepatit C hastalığının bulunmadığının sabit olduğu, bu durumda davacı lehine verilen kısmen kabul kısmen ret kararının hukuka aykırı olduğu ileri sürülmektedir.

TARAFLARIN_SAVUNMALARI : Taraflarca, karşılıklı olarak temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : ... DÜŞÜNCESİ : Temyiz istemlerinin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME : İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR SONUCU : Açıklanan nedenlerle; 1. Davacının ve davalı idarenin temyiz istemlerinin REDDİNE, 2. ... İdare Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı temyize konu kararının ONANMASINA, 3. Temyiz yargılama giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına, 4. 2577 sayılı Kanun'un (Geçici 8. maddesi uyarınca uygulanmasına devam edilen) 54. maddesinin 1. fıkrası uyarınca bu kararın tebliğ tarihini izleyen günden itibaren 15 (on beş) gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 15/09/2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Danıştay 10. Daire, E. 2024/6311, K. 2025/3818, T. 15.09.2025, www.arakarar.com/karar/danistay-10-daire-2024-6311-e-2025-3818-k-be48d989c90f