Bursa 2. Asliye Ticaret Mahkemesi 2018/1034 E. 2019/1287 K.

T.C. BURSA 2. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ TÜRK MİLLETİ ADINA T.C. BURSA 2. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ GEREKÇELİ KARAR ESAS NO : 2018/1034 Esas KARAR NO : 2019/1287 HAKİM : ... ... KATİP : ... ... DAVACI : ... OTO SAN. TİC. LTD. ŞTİ. - Akpınar Mah. Sanayi Cad. N:398/C Osmangazi/BURSA VEKİLİ : Av. ... - Uluyol Tezcan Sok. Şenocak İşh. K.2 No:1 Osmangazi/ BURSA DAVALI : ... GRUP ORTAK SAĞ. VE GÜV. BİR. EĞİT. ENER. VE ÇEV. HİZM. TİC. LTD. ŞTİ. - 19 Mayıs Mah. Çimenli Sok. N:10A/1 Nilüfer/BURSA VEKİLİ : Av. ... - İnönü Cad. Tekel Sk. Gaffur Yazıcı İş Merkezi No:2 K:5 D:505 Osmangazi/ BURSA DAVA : İtirazın İptali (Hizmet Sözleşmesinden Kaynaklanan) DAVA TARİHİ : 08/08/2018 KARAR TARİHİ : 24/09/2019 KARAR YAZIM TARİHİ : 27/09/2019 Mahkememize tevzi edilen İtirazın İptali (Hizmet Sözleşmesinden Kaynaklanan) davasının yapılan açık yargılaması sonunda, GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ: İDDİA VE SAVUNMA : Davacı vekili dava dilekçesinde özetle: Davalı şirketin davacı şirkete olan borcu nedeniyle Bursa 13. İcra Müdürlüğünün 2018/... esas sayılı dosyası ile ilamsız icra takibi başlatıldığını, davalının 12/02/2018 tarihli dilekçesi ile takip dayanağı sözleşmelerdeki imzaya, borcun tamamına, ferilerine, işlemiş ve işleyecek faize ve masrafların tamamına itiraz edildiğini, davalının itirazının dayanaksız ve hukuka aykırı olduğunu, sadece zaman kazanmak amaçlı olduğunu, davalı imzaya itiraz etmiş ise de; söz konusu takip dayanağı fatura ve cari hesap alacağı olduğunu, fatura konusu işin ticari nitelikte iş olup bu sebeple gecikmeden dolayı avans faizi talebinin yasaya uygun olduğunu, davalının icra takibinin 2018 yılı rakamsal sınırının altında olduğu yönündeki itirazları kabul etmediklerini, müvekkilinin davalı borçlu firmanın araçlarının servis bakım işçiliğini ve tamirini yaptığını, bu işlemler sebebi ile faturalar kestiğini, takibe dayanak ve ilgili faturaların cari hesap ekstrelerini sunduklarını, davalının borcunun likit bir borç olduğunu, davalının itirazının haksız ve hukuka aykırı olduğunu, bu nedenlerle itirazın iptali ile takibin devamına, alacağın %20'sinden az olmamak üzere icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalıya usulüne uygun dava dilekçesi tebliğ edilmiş ancak davalı tarafından savunmada bulunulmamıştır. DELİLLER: Dava dilekçesi, tarafların beyanı, Bursa 13. İcra Müdürlüğünün 2018/... sayılı icra takip dosyası, fatura suretleri, ticari defterler, bilirkişi raporu, yazılan müzekkere cevapları ve tüm dosya kapsamı. DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ VE HUKUKİ SONUÇ: Dava, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunun 67. Maddesine göre açılan itirazın iptali istemine ilişkindir. Davacı tarafından faturaya dayalı olarak 02/02/2018 tarihinde ilamsız takip talebinde bulunmuştur. İcra Dairesi tarafından davalı borçluya ilamsız takiplerde ödeme emri 08/02/2018 tarihinde tebliğ edilmiş ve davalı tarafından yasal süre içinde 12/02/2018 tarihinde borca itiraz etmiştir. Tarafların ticari defterleri talep edilmiş davacı tarafça ibraz edilen ticari defterler mali müşavir bilirkişiye tevdi edilmiştir. Mali müşavir bilirkişinin 17/07/2019 tarihli raporunda özetle: Davacı şirketin 06/03/2017 tarihli servis araç kabul hasar tespit formu sunduğunu, formda imza bulunduğunu, bu forma istinaden davacı şirketin davalı şirkete 09/03/2017 tarih, 15286 nolu 1.395,00 TL bedelli fatura düzenlendiğini, davacı şirketin 09/03/2017 tarih servis araç kabul hasar tespit formunu sunduğunu, formda imza bulunmadığını, bu forma istinaden davacı şirketin davalı şirkete 11/03/2017 tarih, 15288 nolu 300,00 Tl fatura düzenlendiğini, davacı şirket tarafından faturaların davalı şirkete teslim edildiğine dair herhangi bir belge sunulmadığını, davacı şirket tarafından davalı şirkete düzenlenen ve icra takibine konu faturaların davacı şirketin ticari defterlerinde kayıtlı olduğu, herhangi bir tahsilat kaydının olmadığı, davacı şirketin ticari defterlerine göre davacı şirketin icra takip tarihinde 1.695,00 Tl alacaklı gözüktüğü mütalaa edilmiştir. Davalıya ticari defterlerini sunmak üzere 11/06/2019 tarihli celse de yasal sürenin verildiği ihtarın yapıldığı, davalının ticari defterlerini sunmadığı anlaşılmaktadır. Davacının tarafların ticari defterlerine dayandığı anlaşılmakla ticari defterlerin delil olması yönünden bilindiği üzere Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 28.03.2012 tarih ve 2011/11-862 Esas, 2012/51 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere; 6100 sayılı HMK'nın 219. (1086 sayılı HUMK’nın 326.) maddesine göre her iki taraf kendi ellerindeki vesikaları (belgeleri) mahkemeye ibraz etmek zorundadır. Bir davada ispat yükü kendisine ait olan tarafın, başka delillerle birlikte karşı tarafın ticari defterlerine de dayandığı, diğer anlatımla, delillerini karşı tarafın ticari defterlerine hasretmediği, dolayısıyla da, uyuşmazlığa 6100 sayılı HMK'nın 222/5. (6762 sayılı TTK’nın 83/2.) maddesindeki özel hükmün uygulanamayacağı durumlarda; karşı tarafın kendi defterlerini mahkemeye ibraz etmesi ya da bundan kaçınmasına bağlanması gereken hukuksal sonuçlar, HMK'nın m. 220 (HUMK'nın 330.) maddesindeki genel düzenlemelere tabidir. HMK'nın 220. (HUMK'nın 332.) maddesi, bir tarafın, mahkemece kendisine verilen süre içerisinde ilgili belgeyi ibraz etmemesi halinde, mahkemenin, o tarafın maksadını gözeterek, diğer tarafın o belgeye ilişkin açıklamasını kabul edebileceğini öngörmektedir. Önemle vurgulanmalıdır ki; HMK'nın 220. (HUMK'nın 332.) maddesindeki bu hüküm, taraflardan birinin delillerini salt karşı tarafın ticari defterlerine hasretmediği hallerde, ticari defterlerin mahkemeye sunulması bakımından da uygulanır. Diğer anlatımla, belirtilen bu durumda ticari defterler de, HMK m. 220. madde (HUMK'nın 330 ve sonraki maddeleri) anlamında “vesika” niteliğindedir. Öte yandan, ticari defterlerin ispat kuvvetini düzenleyen HMK'nın 222. (6762 sayılı TTK'nın 82.) maddesindeki hüküm, “I Kati delil” şeklindeki kenar başlığı ile birlikte değerlendirildiğinde ve aynı Kanun’un 1474. maddesi uyarınca kenar başlıklarının metne dahil bulunduğu da gözetildiğinde; ticari işlerden dolayı tacirler arasında çıkan uyuşmazlıklarda ticari defterlerin (maddede gösterilen koşulların mevcut olması kaydıyla), kesin delil niteliğinde bulunduğunu öngörmektedir. 6102 sayılı TTK'nın 64. (6762 sayılı TTK'nın 69. vd.) maddeleri uyarınca da defterlerini yöntemince Tasdik ettirmeyen tacirin bu gibi defterleri lehine delil olamaz. Ancak kanuna uygun olarak veya olmayarak tutulmuş olan ticari defterlerin münderecatı, sahibi ve halefleri aleyhinde delil sayılır. (HMK. m. 222/4, 6762 sayılı TTK'nın 84,85) O halde yapılan yargılama ve toplanan delillerden, davacı tacirin davalı şirkete ait araçların servis bakım işçiliği ve tamiratın yapıldığı, faturaların düzenlendiği, taraflar arasında TTK m. 89 anlamında yazılı bir cari hesap sözleşmesinin bulunmadığı, taraflar arasındaki ilişkinin uygulamada sıkça karşılaşılan “açık hesap” ilişkisinin olduğu, davacının ticari defterlerinin usulune uygun tutulduğundan, ticari defterin kesin delil olduğu, davalı tarafın süresi içinde ticari defterlerini sunmadığından davacının defterlerinin HMK' nın 220. Maddesi gereğince kabul edilebileceği anlaşılmakla dosyaya sunulan bilgi ve belgelerden hüküm kurmaya elverişli kabul edilen 17/07/2019 tarihli bilirkişi raporuna itibar edilerek 1695,01 TL davacıya borçlu olduğunun ispat edildiği anlaşılmakla talebin sübut bulan bu davanın kabulu ile takibin devamına, davacının icra inkar tazminat isteminin, davacının alacağının her ne kadar fatura alacağı ise de araç tamiri, servis bakım işi yapılması sebebiyle eser sözleşmesi ilişkisinin kurulduğu, borca itiraz ettiğinden alacağın likit olmadığından icra inkar tazminatı talebinin reddi ile aşağıdaki şekilde hüküm kurmak gerekmiştir. H Ü K Ü M : Yukarıda açıklanan nedenlere, 1-Davanın kabulü ile, Davalının Bursa 12. İcra Müdürlüğünün 2018/... esas sayılı icra takip dosyasına yapılan itirazın iptali ile takibin aynen devamına, 2-İİK'nun 67 maddesi gereğince icra inkar tazminatının koşulları oluşmadığından alacağın temelde araç tamiri, eser sözleşmesine dayalı olduğundan likit olmadığı anlaşılmakla icra inkar tazminatı talebinin reddine, 3-Harçlar Kanunu gereğince alınması gereken 115,79 TL nispi karar ve ilam harcından peşin alınan 35,90 TL'nin mahsubu ile bakiye 79,89 TL nispi karar ve ilam harcının davalıdan alınarak hazineye irad kaydına, 4-Davacı tarafından yapılan bilirkişi gideri 600,00 TL, posta, talimat ve tebligat gideri 46,00 TL olmak üzere toplam 646,00 TL yargılama gideri ve 35,90 TL peşin harç olmak üzere toplam 681,90 TL yargılama giderinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, 5-Davalı tarafından yapılan yargılama gideri bulunmadığından bu hususta karar verilmesine yer olmadığına, 6-Davacı vekil ile temsil edildiğinden AAÜT' 13/2. Maddesine göre belirlenen 1695,01 TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, 7-HMK'nın 333. Maddesi gereğince kullanılmayan gider avansının hükmün kesinleşmesinden sonra ilgilisine iadesine, Dair, davacı vekilinin ve davalı vekilinin yüzüne karşı, dava konusu uyuşmazlığın miktarı dikkate alınarak, HMKnun 341 maddesi gereğince 2019 yılı itibariyle 4.400,00 Tl kesinlik sınırının altında olduğundan kesin olmak üzere karar verildi,verilen karar açıkça okunup, usulen anlatıldı. 24/09/2019 Katip ... ¸e-imzalıdır. Hakim ... ¸e-imzalıdır. Güvenli elektronik imza ile onaylanmıştır. Aslının aynı olduğu tasdik olunur. Katip ... ¸E-imzalıdır.