Bölge Adliye Mahkemesi 2022/1996 E. 2025/553 K.

T.C.

İSTANBUL

BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ

46. HUKUK DAİRESİ

DOSYA NO: 2022/1996

KARAR NO: 2025/553

KARAR TARİHİ: 24/04/2025

T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A

B Ö L G E A D L İ Y E M A H K E M E S İ K A R A R I

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ: İSTANBUL ANADOLU 1. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ: 23/03/2022

NUMARASI: 2020/407 Esas, 2022/234 Karar

DAVANIN KONUSU: İtirazın İptali (Ödünç Verme Sözleşmesinden Kaynaklanan)

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen davanın yapılan yargılaması neticesinde verilen karara ilişkin davacının süresi içerisinde istinaf edilmesi üzerine, istinaf dilekçesinin esasa kaydı sonrası dosya içerisindeki bütün belge, bilgi ve kağıtlar okundu.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:Davacı; davalıların işlerinin kötü gitmesi sebebi ile olsa gerek kendisinden borç istediklerini, 07/01/2020 tarihinde davalıların ortak hesabına 2.236.840,00 TL tutarında borç para gönderdiğini, 03/03/2020 tarihinde 1.500.000,00-TL ödeme yapılmasına karşın bakiye 736.840,00TL'nin ödenmediğini, alacağın tahsili için Bakırköy ... İcra Müdürlüğü'nün ... Esas sayılı dosyasında başlatılan takibin itiraz üzerine durduğunu beyan ederek; itirazın iptali ile %20 oranında icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir. Davalılar ; ödünç akdinin davacı ile davalılardan ... arasında kurulduğunu, diğer davalı ...'e husumet yöneltilemeyeceğini, davalı ...'ın davacıdan 1.500.000,00 TL borç istediğini, davacının da kendisine olan 736.840,00 TL borcu ile birlikte toplam 2.236.840,00 TL para gönderdiğini, borç olarak alınan 1.500.000,00 TL nin ödendiğini, bakiye miktar yönünden borçlu olmadıklarını beyanla; davanın reddini talep etmişlerdir. İlk derece mahkemesince, "...Kural olarak havale, borç ödeme hükmünde olup, davacı tarafından havale edilen 2.236.840,00-TL. tutarlı paranın davalı tarafa borç olarak gönderildiği iddiaları ispatlanamadığından davacı vekiline dava dilekçesinde yemin deliline dayanmış olduğundan yemin teklif edip etmeyeceği hususunda beyanda bulunması için kesin süre verildiği, davacı tarafından yemin deliline dayanılmadığı anlaşılmakla, davalılardan ... yönünden ispatlanamayan davanın reddi, dava dilekçesi ve CBS'da verilen ifadelere göre davalılardan ...'in paranın havale edildiği müşterek hesap sahiplerinden biri olması dışında dava konusu olaylarla ilgisi tespit edilemediği..." gerekçesiyle; "1-Davalı ... yönünden davanın pasif husumetten reddine, 2-Davalı ... yönünden ispatlanamayan davanın reddine, " karar verilmiştir.Davacı istinaf dilekçesinde özetle; taraflar arasında simsarlık ilişkisi kurulduğunu, hukuki ilişkinin ödünç akdi hatalı nitelendirilmesiyle ve ticari defterler incelenmeden bilirkişi raporu aldırılmadan eksik araştırma ve inceleme sonucu hüküm kurulduğu beyanıyla ; ilk derece mahkeme kararının ortadan kaldırılmasına, davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir. İstinaf Sebeplerinin Değerlendirilmesi ve Gerekçe; Dava; 6098 sayılı TBK nın 386.maddesinde düzenlenen tüketim ödüncü sözleşmesinden doğan alacağın tahsili için başlatılan takibe yönelik itirazın İİK 67. Madde uyarınca iptali ve icra inkar tazminatı istemine ilişkindir.Davacı takip talebinde alacağını ödünç akdi iddiasına dayandırdığı gibi dilekçeler aşaması, ön inceleme duruşması dahil olmak üzere ödünç iddiasını sürdürmüş, istinaf aşamasında ise alacağın simsarlık sözleşmesinden doğduğu iddiasında bulunmuştur. Gerek takibe sıkı sıkıya bağlı itirazın iptali davasında takip sebebiyle bağlılık ilkesi gerekse iddia ve savunmanın değiştirilmesi yasağı ve gerekse de yargılama aşamasında dile getirilmeyen iddiaların istinaf aşamasında dinlenemeyeceği ilkesi birlikte değerlendirildiğinde uyuşmazlığın ödünç akdi kapsamında görülüp çözüme kavuşturulması gerektiği sabittir. (HMK md 141) TBK'nın 102.maddesi uyarınca "kanunen geçerli bir açıklama yapılmadığı veya makbuzda bir açıklık bulunmadığı durumda ödenen, muaccel borç için yapılmış sayılır..." düzenlemesine yer verilmiştir. Bu düzenleme karşısında ve yerleşik Yargıtay içtihatları uyarınca açıklamasız EFT muaccel bir borç için yapılmış olup, EFT nin açıklama içermesi halinde ise bu açıklamaya itibar edilmeli ve aksine ispat yükü iddia eden tarafa düşmektedir. Somut olayda; "açıklamasız " veya "açıklık bulunmayan" EFT nin borç ödemesi için yapıldığı, aksini ispat yükünün davacı yanda olduğu sabittir. Davacı yanca yapılan 2.236,840,00 TL açıklık bulunmayan EFTnin borç ödemesi için yapıldığı kabulü gerekli ise de, davalının 1.500.000,00TL lik kısmının borç vermek amacıyla gönderildiğini kabulü karşısında davaya konu bakiye miktarın borç ödemesi için değil, borç vermek için gönderildiği iddiasını ispatla yükümlü olan davacının, elverişli ispat vasıtalarıyla iddiasını ispat edememesi ve yemin teklif hakkını kullanmaması karşısında davanın reddi kararında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır. Bu itibarla, istinaf istemleri ile bağlı ve sınırlı inceleme neticesinde davacının istinaf talebinin dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve 6100 sayılı HMK 355. maddedeki, kamu düzenine aykırılık halleri resen gözetilmek üzere istinaf incelemesinin, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılacağı kuralına uygun biçimde yapılan inceleme neticesinde; özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre istinaf talebinin HMK/353.1.b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar vermek gerektiği kanaatine varılmakla, oy birliği ile aşağıdaki hükmün kurulması cihetine gidilmiştir.

H Ü K Ü M: Gerekçesi yukarıda açıklandığı üzere; 1.HMK m.353/1-b-1 gereğince davacının istinaf başvurusunun esastan REDDİNE,2.İstinaf incelemesinin duruşmasız olarak yapılması nedeniyle AAÜT 2/2 hükmü uyarınca ücreti vekalet taktirine yer olmadığına, 3.Alınması gerekli 615,40- TL istinaf karar harcından, alınan 80,70-TL'nin mahsubu ile, bakiye 534,70-TL harcın davacıdan tahsiline, 4.İstinaf başvurusu için yapılan yargılama giderlerinin HMK'nın 360 ıncı maddesi yollamasıyla, madde 323 uyarınca istinafı talep eden üzerinde bırakılmasına, 5.Dosyanın ilk derece mahkemesine iadesine, Dair, gerekçeli kararın tebliğden itibaren iki hafta içinde Dairemize veya Dairemize gönderilmek üzere başka yer Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesine veya İlk Derece Mahkemesine dilekçe verilmek suretiyle Yargıtayın ilgili Hukuk Dairesince incelenmek üzere HMK 361/1 maddesi gereğince temyiz yasa yoluna başvurma hakkı bulunduğuna oy birliği ile karar verildi