Anayasa Mahkemesi Birinci Bölüm, B. No: 2014/292, 19.07.2017

TÜRKİYE CUMHURİYETİ

ANAYASA MAHKEMESİ

BİRİNCİ BÖLÜM

KARAR

SİNAN İYİT BAŞVURUSU

(Başvuru Numarası: 2014/292)

Karar Tarihi: 19/7/2017

BİRİNCİ BÖLÜM

KARAR

I. BAŞVURUNUN KONUSU

1. Başvuru, ceza infaz kurumunda ziyarete gelen aile fertlerinin

hükümlü olan başvurucu ile teker teker görüştürülmesinin görüşme süresini

kısaltması nedeniyle aile hayatına saygı hakkının ihlal edildiği iddiasına

ilişkindir.

II. BAŞVURU SÜRECİ

2. Başvuru 7/1/2014 tarihinde yapılmıştır.

3. Başvuru, başvuru formu ve eklerinin idari yönden yapılan ön incelemesinden

sonra Komisyona sunulmuştur.

4. Komisyonca başvurunun kabul edilebilirlik incelemesinin Bölüm

tarafından yapılmasına karar verilmiştir.

5. Başvuru belgelerinin bir örneği bilgi için Adalet Bakanlığına

(Bakanlık) gönderilmiştir. Bakanlık, görüşünü 15/10/2016 tarihinde Anayasa

Mahkemesine sunmuştur.

6. Bakanlık tarafından Anayasa Mahkemesine sunulan görüş

23/10/2014 tarihinde başvurucuya tebliğ edilmiştir. Başvurucu, Bakanlığın

görüşüne karşı beyanlarını 6/11/2014 tarihinde ibraz etmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

7. Başvuru formu ve eklerinde ifade edildiği şekliyle ve Ulusal

Yargı Ağı Bilişim Sistemi üzerinden erişilen bilgi ve belgeler çerçevesinde

ilgili olaylar özetle şöyledir:

8. Başvurucu, devletin egemenliği altında bulunan topraklardan

bir kısmını devlet idaresinden ayırmaya çalışmak suçundan Diyarbakır

(Kapatılan) 3. Devlet Güvenlik Mahkemesinin 9/10/2002 tarihli ilamıyla

ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasına çarptırılmıştır. Başvurucu, hükümlü

olarak hâlen Kocaeli 1 No.lu F Tipi Yüksek Güvenlikli Kapalı Ceza İnfaz

Kurumunda (Ceza İnfaz Kurumu) bulunmaktadır.

9. Başvurucu, Ceza İnfaz Kurumuna gelen ziyaretçileri ile teker

teker görüştürülmesi nedeniyle bir saatlik görüş süresinin fiili olarak

kısaldığını belirterek görüş süresi içerisinde ziyaretçileri ile toplu olarak

görüşebilmesine izin verilmesi talebiyle 3/9/2013 tarihinde Kocaeli İnfaz

Hâkimliğine (İnfaz Hâkimliği) başvurmuştur.

10. İnfaz Hâkimliği 11/10/2013 tarihli kararıyla Ceza İnfaz

Kurumu idaresinin uygulamasının hukuka uygun olduğu gerekçesiyle başvurucunun

talebini reddetmiştir. Söz konusu karara karşı yapılan itiraz, Kocaeli 2. Ağır

Ceza Mahkemesinin 25/11/2013 tarihli kararıyla reddedilmiş ve karar

kesinleşmiştir.

11. Nihai karar 9/12/2013 tarihinde başvurucuya tebliğ edilmiş

ve 7/1/2014 tarihinde bireysel başvuruda bulunulmuştur.

12. Başvurucu, 18/5/2017 tarihinde Anayasa Mahkemesine sunduğu

dilekçe ile bireysel başvurusundan feragat ettiğini beyan etmiştir.

IV. İNCELEME VE GEREKÇE

13. Mahkemenin 19/7/2017 tarihinde yapmış olduğu toplantıda

başvuru incelenip gereği düşünüldü:

A. Başvurucunun İddiaları

14. Başvurucu, hükümlü olarak bulunduğu önceki Ceza İnfaz

Kurumunda ziyaretçileriyle toplu şekilde görüşebilmesine rağmen hâlen bulunduğu

Ceza İnfaz Kurumunda teker teker görüştürüldüğünü, ziyaretçileriyle

görüşebilmek için görüşme süresini bölmek zorunda bırakılması nedeniyle yasal

görüş süresinin fiili olarak kısaldığını ileri sürmüştür. Başvurucu, söz konusu

haksız uygulama nedeniyle aile fertleriyle yeterli ve uygun koşullar altında

görüştürülmediğini belirterek kötü muamelede bulunma yasağının, özel hayata ve

aile hayatına saygı hakkının ve ayrımcılık yasağının ihlal edildiğini iddia

etmiştir.

B. Değerlendirme

15. 30/3/2011 tarihli ve 6216 sayılı Anayasa Mahkemesinin Kuruluşu

ve Yargılama Usulleri Hakkında Kanun’un 50. maddesinin (5) numaralı fıkrası ile

Anayasa Mahkemesi İçtüzüğü'nün (İçtüzük) 80. maddesinin (1) numaralı fıkrasının

(a) bendi gereği başvurudan feragat edilmesi hâlinde düşme kararı verilmesi

gerektiği öngörülmüştür. Ancak İçtüzük'ün 80.

maddesinin (2) numaralı fıkrası gereği Anayasa'nın uygulanması ve yorumlanması

veya temel hakların kapsamının ve sınırlarının belirlenmesi ya da insan

haklarına saygının gerekli kıldığı hâllerde, feragat hâllerinde de başvurunun

incelenmesine devam edilebilir (İrfan

Akkaya, B. No: 2012/69, 12/2/2013, §§ 16-17).

16. Somut olayda başvurucunun sunduğu 18/5/2017 tarihli ek beyan

dilekçesi ile bireysel başvurusundan feragat ettiği, başvurunun incelenmesine

devam edilmesini gerektiren bir hususun da bulunmadığı anlaşılmaktadır.

17. Açıklanan nedenlerle başvurunun düşmesine karar verilmesi gerekir.

V. HÜKÜM

Açıklanan gerekçeyle;

A. Başvurunun feragat

nedeniyle DÜŞMESİNE,

B. 12/1/2011 tarihli ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri

Kanunu’nun 339. maddesinin (2) numaralı fıkrası uyarınca tahsil edilmesi

mağduriyetine neden olacağından başvurucunun yargılama giderlerini ödemekten

TAMAMEN MUAF TUTULMASINA 19/7/2017 tarihinde OYBİRLİĞİYLE karar verildi.

Başkan

:

Burhan ÜSTÜN

Üyeler

:

Serruh KALELİ

Hicabi DURSUN

Kadir ÖZKAYA

Rıdvan GÜLEÇ

Raportör Yrd.

:

Fatih ALKAN

Başvurucu

:

Sinan İYİT