Yargıtay 9. Hukuk Dairesi 2026/847 E. 2026/2770 K.

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 25. Hukuk Dairesi SAYISI : 2021/1909 E., 2025/2248 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 35. İş Mahkemesi SAYISI : 2020/181 E., 2021/304 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkillerinin murisinin 24.05.1999-08.08.2019 tarihleri arasında davalı nezdinde çalıştığını ve murislerinin ölümü sebebiyle iş sözleşmesinin sona erdiğini ileri sürerek kıdem tazminatı alacağının davalıdan tahsilini talep etmiştir. II. CEVAP Davalı vekili cevap dilekçesinde; müteveffanın 01.12.1998-05.05.2001 tarihleri arasında müvekkili Şirkette çalıştığını, kendi isteği ile işyerinden ayrılıp ..'e taşınarak müvekkilinin işlerini belirli ücret karşılığında yerine getirdiğini savunarak davanın reddini istemiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacılar murisinin emekli olduktan sonra davalı işyerinde çalıştığı, en son ücretinin net 4.000,00 TL olduğu, kıdem tazminatına hak kazandığı gerekçeleriyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. IV. İSTİNAF İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dosyada bulunan personel ücreti konulu dilekçe, banka ücret ödemesi kayıtları, tanık beyanları, vergi dairesi yazısı dikkate alındığında davacının bağımlılık unsuru ile davalının iş ve işlemlerini yürüttüğü, ölüm ile iş sözleşmesi sonlandığından kıdem tazminatına hak kazandığı gerekçesiyle davalının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Davalı vekili temyiz dilekçesinde; 1. Davacılar murisinin davalı Şirkete bağlılık unsuru bulunmadan parça başına ücret karşılığında çalıştığını, 2. Ücret araştırması yapılmadan karar verildiğini, ücretin ve hükme esas alınan hesaplamanın hatalı olduğunu ileri sürmüştür. B. Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık, davacının çalışma süresi, aylık ücretinin miktarı ve kıdem tazminatını hesaplanmasına ilişkindir. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeple; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 30.03.3026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.