Yargıtay 9. Hukuk Dairesi 2026/3749 E. 2026/3510 K.

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi SAYISI : 2026/224 E., 2026/19 K. DAVA TARİHİ : 29.03.2021

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı İdare bünyesinde alt işveren şirketlerde çalışmakta iken 02.04.2018 tarihinde 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname (696 sayılı KHK) kapsamında sürekli işçi kadrosuna atandığını ve ücretinin asgari ücretin belirli bir oranda fazlası olarak belirlendiğini, ayrıca davacıya her altı aylık dönemde %4 oranındaki ücret zammı yapılması gerektiğini, davacıya iş sözleşmesinde yer alan oran uygulanmadan sadece %4 oranında ücret zammı uygulandığını ve bu şekilde ücretlerinin eksik ödendiğini ileri sürerek ücret farkı, ikramiye farkı, ilave tediye farkı, bakiye fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil alacakları ile toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan sosyal yardım, yol ve yakacak yardımı alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP Davalı vekili cevap dilekçesinde; alt işveren işçisi olarak çalışırken sürekli işçi kadrosuna geçen davacının ücretinin ilgili mevzuat hükümleri ve sözleşme uyarınca belirlenerek eksiksiz ödendiğini, dava konusu taleplerin haksız olduğunu, personel çalıştırılmasına dayalı hizmet alım sözleşmeleri kapsamında çalıştırılan işçilerin 696 sayılı KHK kapsamında 02.04.2018 tarihinde sürekli işçi kadrosuna geçirildiğini, davacının 09.01.2018 tarihinde 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin (375 sayılı KHK) geçici 23. maddesi uyarınca sürekli işçi kadrosuna geçmek için talepte bulunarak daha önce alt işverenler nezdinde geçen çalışma dönemi için herhangi bir talepte bulunmayacağını taahhüt ettiğini, davacıya sözleşme ve mevzuat hükümleri kapsamında tüm ücretlerin ödendiğini, bakiye alacağının bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin 13.05.2022 tarihli kararı ile; davacının 696 sayılı KHK gereğince 02.04.2018 tarihinde daimi işçi kadrosuna geçtiği, iş sözleşmesi gereği ücretinin 31.12.2018 tarihine kadar asgari ücretin %40 fazlası olarak belirlenip ödendiği, kadroya geçişte imzalanan iş sözleşmesinin yeni dönemde de esas alınarak ödeme yapılması gerektiğinden bahisle fark alacakların hesaplandığı, davalı İdare tarafından sadece %4 oranındaki zam uygulanmak suretiyle ücret ödemesi yapıldığı, %40 oranındaki sözleşme artış hükmünün uygulanmadığı, hükme elverişli ve denetime açık bilirkişi raporu ile davacının bir kısım ücretlerinin eksik ödenmiş olduğunun hesap ve tespit edildiği, davacının daimi işçi statüsüne geçerken önceki hakları korunduğu gibi 4857 sayılı İş Kanunu'nun (4857 sayılı Kanun) 22... . maddelerine göre de davacının yazılı rızası olmadan aylık ücrette indirim yapılmasının mümkün olmadığı, asgari ücretin belli bir oranda fazlası olarak kararlaştırılan aylık ücretin yeni dönemde de korunmasının esas olduğunun içtihatlar ile de kabul edildiği gerekçeleriyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. IV. İSTİNAF İlk Derece Mahkemesinin 13.05.2022 tarihli kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesinin 14.12.2023 tarihli kararı ile; 4857 sayılı Kanun'un 22... . maddeleri ile 696 sayılı KHK'nın 127. maddesi, sürekli işçi kadrosuna geçirilecek işçilerin ücret ve mali haklarının 696 sayılı KHK'nın 127. maddesi hükmü tekrarlanarak ... kararına göre belirleneceğine dair 01.01.2018 tarihli Aile, Çalışma ve ... Bakanlığı tarafından Resmî Gazete'nin 30288 sayısında yayımlanan Tebliğ'in 21. maddesi ve ... kararı birlikte değerlendirildiğinde; kararda ücrete ilişkin bir belirlemede bulunulmayıp 2018-2020 yılları arasındaki zamların sürekli işçi kadrosuna geçen işçilerin ücretlerine %4 olarak uygulanacağının belirlendiği, bu şekilde kamudaki sürekli işçi kadrolarına geçişin, geçiş anındaki ücret seviyesine göre olacağının tespit edildiği, davacı ile davalı Kurum arasında sürekli işçi kadrosuna geçenlere özgü yapılan belirsiz süreli iş sözleşmesinin 7. maddesinde davacının ücretinin geçişin yapıldığı tarihten itibaren asgari ücretin sözleşmede belirtilmiş olan oranda fazlası olarak tespit edildiği, asgari ücret değiştiğinde davacının ücreti de oransal olarak değişeceğinden belirsiz süreli iş sözleşmesinin ücrete ilişkin 7. maddesinin uygulanması gerektiği gerekçeleriyle davalının istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 353/1-b(1) hükmü gereğince esastan reddine karar verilmiştir. V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ Bölge Adliye Mahkemesinin 14.12.2023 tarihli kararının süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairece, davacının 31.10.2020 tarihine kadarki dönemde 375 Sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Geçici 23. Maddesi Uyarınca İdarelerce Sürekli İşçi Kadrolarına Geçirilen İşçilerin Ücret ile Diğer Mali ve Sosyal Haklarının Belirlenmesinde Esas Alınacak Toplu İş Sözleşmesi Hükümleri'nden yararlandığından aynı dönemde ... Sendikası ile ... ve ... ... Sendikası arasında 10.08.2020 tarihinde imzalanan 01.01.2019-31.12.2020 yürürlük süreli toplu iş sözleşmesinden yararlanmasının mümkün olmadığı, anılan toplu iş sözleşmesinden yararlanabilmesi için en erken tarihin 01.11.2020 olduğu, 01.11.2020-31.12.2020 tarihleri arasındaki döneme ilişkin alacakların 31.10.2020 tarihindeki ücret miktarı üzerinden hesaplanması ve ilave tediyeye yasal faiz uygulanması gerektiği gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesinin ilâm başlığında belirtilen kararı ile, bozmaya uyularak bilirkişiden ek rapor alındığı, yeniden yapılan hesaplamanın hükme esas alındığı, ilave tediyeye yasal faiz uygulandığı gerekçeleriyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. VI. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Davalı vekili temyiz dilekçesinde; 1. 696 sayılı KHK'nın 127. maddesiyle 375 sayılı KHK'ya eklenen geçici 23. madde ile sürekli işçi kadrolarına geçirilen işçilerin ücret ile diğer mali ve sosyal haklarına ilişkin şartların Yüksek Hakem Kurulunca karara bağlanan ve süresi en son sona erecek toplu iş sözleşmesi hükümleri esas alınmak sureti ile belirlendiğini, buna göre işçilerin 01.01.2019 tarihinde almakta oldukları günlük çıplak ücretlerine aynı tarihten itibaren %4 oranında zam yapılmak sureti ile belirleneceğinin düzenlendiğini, 2. Davacı ücretinin de mevzuata uygun biçimde belirlenerek ödendiğini, davacının kadroya geçerken herhangi bir hak ve alacak talebinde bulunmayacağını beyanla bu haklardan feragat ettiğini, davanın hakkın kötüye kullanılması mahiyetinde olduğunu, davacının ücretinde kesinti yapıldığı iddiaları ve alacak taleplerinin yerinde olmadığını ileri sürmüştür. B. Değerlendirme ve Gerekçe Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, hüküm altına alınan fark alacakların hesabına ilişkindir. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VII. KARAR Açıklanan sebeple; Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA, Davalı ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 20.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.