Yargıtay · 9. Hukuk Dairesi

Yargıtay 9. Hukuk Dairesi 2026/2630 E. 2026/4140 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
9. Hukuk Dairesi
Esas No
2026/2630
Karar No
2026/4140
Karar Tarihi

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 26. Hukuk Dairesi SAYISI : 2024/840 E., 2025/2316 K. DAVA TARİHİ : 07.12.2020 İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 24. İş Mahkemesi SAYISI : 2020/800 E., 2023/668 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davacının 01.03.1997 - 12.05.2020 tarihleri arası ... Numune Hastanesinde garson olarak çalıştığını, son ay ücretinin 2.500,00 TL olduğunu, asgari kısmının bankadan kalanının elden ödendiğini, ilk yıllarda yol yardımı yapıldığını son 5 yılda ödeme yapılmadığını, bir öğün yemek verildiğini, çalışma süresinin haftada 6 gün 07.00-19.00 saatleri arası olacağı konusunda anlaşılmışsa da davacının haftanın en az 2 gününde 3 saat daha fazla çalıştırıldığını, ulusal bayram ve genel tatil günlerinde ve ayda iki hafta tatilinde çalıştığını, ücretinin tüm çalışma dönemi boyunca eksik ödendiğini, yıllık izinlerini hiç kullanamadığını, asgari geçim indirimi alacağının ödenmediğini, iş tanımı dışında kalan temizlik, bakım gibi işlerde çalışmaya mecbur tutulduğunu, sigorta primlerinin gerçek ücreti üzerinden yatırılmadığını, iş sözleşmesinin davacı işçi tarafından ücret alacaklarının ödenmemesi nedeniyle haklı sebeple feshedildiğini ileri sürerek kıdem tazminatı, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, asgari geçim indirimi, yıllık izin, yol yardımı alacakları ile eksik ödenen aylık ücret alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. II. CEVAP Davalı vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı ve husumet itirazında bulunduklarını, davacının iddialarının gerçeği yansıtmadığını,davacının iş sözleşmesinin yıllık izin kullandıktan sonra mazeretsiz devamsızlık yapması nedeniyle haklı nedenle feshedildiğini, davacının hak veya alacağının bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının davalı asıl işveren Sağlık Bakanlığına (Bakanlık) bağlı ... Numune Hastanesi işyerinde garson olarak 01.03.1998-12.05.2020 tarihleri arasında 22... ay 11 gün hizmeti olduğu belirlenen davacının son brüt ücretinin 2.943,00 TL olduğu, iş sözleşmesinin haklı nedene dayalı olarak feshedildiği konusunda ispat yükü üzerinde bulunan davalı tarafından dosyaya delil sunulmadığından davacının kıdem tazminatına hak kazandığının anlaşıldığı, dinlenen tanıkların ifadelerinden davacının haftada 10 saat fazla çalışma yaptığının, ayda bir hafta tatilinde çalışmasını sürdürdüğünün, ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığının anlaşıldığı, davalı tarafça söz konusu çalışmaların karşılığı ücretlerin ödendiğinin ispatlanamadığı, davacının ödenmeyen ücret, fazla çalışma ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, hafta tatili ücreti, yıllık izin ücreti, yol yardımı ve asgari geçim indirimi alacaklarının da bulunduğunun anlaşıldığı gerekçesiyle bilirkişi raporundaki hesaplamalar doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. IV. İSTİNAF İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının asıl işveren olan davalı Bakanlığa bağlı ... Numune Hastanesinde alt işverenler nezdinde 01.03.1998-12.05.2020 tarihleri arasında garson olarak asgari ücret karşılığı çalıştığı, iş sözleşmesini ücret alacaklarının ödenmemesi nedeniyle kendisinin feshettiğini iddia ettiği, davacının fazla çalışma yaptığını, genel tatil ve hafta tatillerinde çalıştığını, yol ücreti verildiğini tanık beyanlarıyla ispatlamış olmasına karşın karşılığı ücretlerin ödendiğine dair davalı tarafça belge sunulmaması karşısında davacının iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiği anlaşılmakla kıdem tazminatına hak kazandığı, kullandırılmayan yıllık izinlerinin olduğu, hükme esas alınan bilirkişi raporundaki hesaplamaların dosya kapsamına uygun olduğu gerekçesiyle davalının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Davalı vekili temyiz dilekçesinde; 1. Davalı İdare ile yüklenici firmalar arasında imzalanan yemek hizmeti alım ihalesinin personel çalıştırılmasına dayalı olmayan hizmet alımı olması nedeniyle davacının ihale alan şirketlerin personeli olduğu ve her türlü işçilik alacaklarından akdedilen ihale sözleşmeleri gereği ihale alan firmaların sorumlu olduğunu, 2. Asıl işveren ve alt işveren tanımlaması yapılarak davalı Bakanlığın dava konusu taleplerden sorumlu tutulmasının hatalı bulunduğunu, 3. Bilirkişi raporunun yeterli incelemeye dayalı olmadığını ileri sürmüştür. B. Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık, dava konusu alacakların bulunup bulunmadığı ve davalı Bakanlığın sorumlu tutulup tutulamayacağına ilişkindir. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeple; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, Davalı ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 30.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, E. 2026/2630, K. 2026/4140, T. 30.04.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-9-hukuk-dairesi-2026-2630-e-2026-4140-k-61e30a305d4d