Yargıtay 9. Hukuk Dairesi 2026/1926 E. 2026/2183 K.

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi SAYISI : 2025/133 E., 2025/196 K.

Dairemiz bozma kararına İlk Derece Mahkemesince direnilmesi üzerine, karar davalı vekili tarafından temyiz edilmekle 6100 sayılı Hukuk Mahkemeleri Kanunu’nun 373/5 hükmü gereğince Dairemizce yapılan incelemede; 10.03.2025 tarihli ve 2024/15025 Esas, 2025/2486 Karar sayılı bozma kararına İlk Derece Mahkemesince direnilmiş ise de; fiilen işverence yapılan görev değişikliğine uygun olarak 07.10.2013 tarihinden itibaren çalıştığı anlaşılan davacının, görev değişikliği nedeniyle ücretinin düşürüldüğüne dair arabulucuya 19.06.2018 tarihinde başvurduğu, dolayısıyla davacının görev değişikliğine makul sayılamayacak kadar uzun bir süre ses çıkarmadığı, bu durumun sözleşmenin karşı tarafı olan işverende görev değişikliğinin kabul edildiği yönünde bir inancın oluşmasına neden olduğu, davacının işverenin işlemine uygun davranışlarda bulunduktan sonra 4857 sayılı İş Kanunu'nun (4857 sayılı Kanun) 22. maddesinde öngörülen şekil eksikliğini ileri sürmesinin dürüstlük kuralına uygun düşmediği, şu hâlde davacının 07.10.2013 tarihindeki ünvan değişiminden sonra başteknisyen olarak çalışmaya devam eden emsal işçilere göre ücret farkı ve diğer sosyal haklara ilişkin taleplerinin reddi gerekirken davalı işverenin 4857 sayılı Kanun'un 22. maddesine aykırılık teşkil edecek şekilde davacı işçinin yazılı onayını almaksızın tek taraflı olarak görev tanımını değiştirdiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmesi hatalı olup Dairemiz kararının usul ve kanuna uygun olduğu anlaşıldığından dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesine karar verilmesi gerekmiştir. KARAR Açıklanan sebeple; Dosyanın YARGITAY HUKUK GENEL KURULUNA GÖNDERİLMESİNE, 10.03.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.