Yargıtay 9. Hukuk Dairesi 2026/1431 E. 2026/5038 K.

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi SAYISI : 2025/2327 E., 2025/3125 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : Antalya 4. İş Mahkemesi SAYISI : 2024/359 E., 2025/146 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalılar nezdinde 10.10.2013-20.08.2024 tarihleri arasında Zabıta Müdürlüğünde güvenlik görevlisi olarak aylık net 33.000,00 TL ücret ile çalıştığını, yıllık ücretli izin dilekçesine cevap verilmemesi ve görev tanımı gereğince uygun bir iş verilmemesi nedeniyle iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiğini ileri sürerek kıdem tazminatı ile yıllık ücretli izin alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. II. CEVAP 1. Davalı ... (Belediye) vekili cevap dilekçesinde; davacının Belediyeden ücret, yıllık ücretli izin ve herhangi bir işçilik alacağının kalmadığını, ... Belediyesi Personel AŞ (Şirket) tarafından 26.08.2024 tarihli ve ... yevmiye numaralı ihtarname ile görevlendirmenin davacı tarafa bildirildiğini, davacının 5393 sayılı Belediye Kanunu (5393 sayılı Kanun) ve ilgili mevzuat gereğince işveren tarafından verilen her türlü işi yapmakla görevli olduğunu, Temizlik İşleri Müdürlüğünde personel eksikliği olduğu ve hizmetin yetersiz kaldığı hususunun davacıya bildirilerek temizlik işlerinde görevlendirilmesinin yönetim hakkı kapsamında olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

2. Davalı Şirket vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı def'inde bulunduklarını, davacının davalı Şirkette 01.04.2018-04.09.2024 tarihleri arasında çalıştığını, bu süre zarfında görev tanımına aykırı işlerde çalıştırıldığı ve kendisine mobbing (psikolojik taciz) uygulandığı iddiasının gerçeği yansıtmadığını, davacının görevlendirilmesinin yapıldığı Temizlik İşleri Müdürlüğü biriminde personel eksikliği olduğu ve hizmetin yetersiz kalması sebebiyle bu konuda sözlü ve yazılı birçok şikâyetin alındığının davacıya bildirilerek görevlendirme yapıldığını savunarak davanın reddini istemiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının davalı Belediyede diğer davalı Şirketin işçisi olarak çalıştığı, 20.08.2024 tarihli ihtarname ile güvenlik görevlisi olmasına rağmen temizlik işine verildiği gerekçesi ile iş sözleşmesini feshettiği, davalı işveren tarafından ... Kurumuna çıkış kodunun 04.09.2024 tarihinde (Kod) (49) (İşçinin yapmakla ödevli bulunduğu görevleri kendisine hatırlatıldığı hâlde yapmamakta ısrar etmesi) olarak bildirildiği, davalılar cevap dilekçelerinde davacının 5393 sayılı Kanun'dan Belediyenin görevine giren her işi yapmak zorunda olduğunu savunmuş iseler de 5188 Sayılı Özel Güvenlik Hizmetlerine Dair Kanun'un 16. maddesi nde "Özel güvenlik personeli kanunda belirtilen koruma ve güvenlik hizmetleri dışında başka bir işte çalıştırılamaz." hükmünün bulunduğu, Kanun'un bu emredici hükmüne aykırı şekilde davacının temizlik işinde görevlendirilmesinin 4857 sayılı İş Kanunu'nun 24. maddesi anlamında haklı fesih sebebi olarak kabul edildiği, davalı işverence davacıya yıllık izinlerinden bakiye 39 günün kullandırıldığının ispatlanamadığı, bilirkişi raporunda belirtilen yıllık ücretli izin alacağının bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. IV. İSTİNAF İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekillerince istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; yapılan inceleme sonucunda, İlk Derece Mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde, usul ve esas yönünden kanuna aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle tarafların yerinde görülmeyen istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Davalılar vekili temyiz dilekçelerinde; 1. Davacıyla yapılan sözleşmede özel görev bulunmadığını, 5393 sayılı Kanun'a göre her türlü görevde yönetim hakkı kapsamında görevlendirilebileceğini, 2. İş sözleşmesinin kıdem tazminatı gerektirmeyecek şekilde sona erdiğini, 3. Yıllık izinlerin kullandırıldığını, kalan iznin 29 gün olmasına rağmen 39 gün olarak hesap yapıldığını, yıllık ücretli izin alacağının bulunmadığını ileri sürmüştür. B. Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık, davacının iş sözleşmesinin feshinin haklı nedene dayanıp dayanmadığı ve buna göre kıdem tazminatına hak kazanıp kazanmadığı ile yıllık ücretli izin alacağının ispatı ve hesabı ile karşılığının ödenip ödenmediğine ilişkindir. 1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalılar vekillerinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. 2. Somut uyuşmazlıkta; işverence sunulan bordrolar incelendiğinde, davacıya ait 2024 yılı Ağustos ayı bordrosunda ücretine göre 39 güne karşılık gelen 26.003,25 TL tutarında "kalan yıllık izin" açıklamasıyla tahakkuk yapıldığı, Dairemizce yapılan eksiklik talebi üzerine gelen yazı cevabı ve banka dekontundan söz konusu tutarın 12.09.2024 tarihinde banka kanalıyla davacıya ödendiği anlaşılmaktadır. Bu itibarla davacının ödenmeyen yıllık ücretli izin alacağının bulunmadığı tespit edildiğinden, bu talebin reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde kabulüne hükmedilmesi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeple; 1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA, 2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA, Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine, Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 03.06.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.