Yargıtay · 9. Hukuk Dairesi

Yargıtay 9. Hukuk Dairesi 2025/6344 E. 2025/9177 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
9. Hukuk Dairesi
Esas No
2025/6344
Karar No
2025/9177
Karar Tarihi

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 26. Hukuk Dairesi SAYISI : 2023/2095 E., 2025/1283 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : Bakırköy 35. İş Mahkemesi SAYISI : 2021/736 E., 2023/308 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı Şirket nezdinde 1995 yılından beri yurt dışı tır şoförü olarak çalıştığını, 17.09.2018 tarihinde emeklilik nedeniyle bir kısım kıdem tazminatının ödendiğini, çalışmaya devam ettiğini, kalan kıdem tazminatının ödenmediğini, hak ve alacaklarının ödenmemesi sebebiyle iş sözleşmesini 08.01.2020 tarihinde haklı nedenle feshettiğini, kullandırılmayan yıllık ücretli izinlerinin bulunduğunu, fazla çalışma yapmasına, ulusal bayram ve genel tatillerde çalışmasına rağmen karşılıklarının ödenmediğini ileri sürerek kıdem tazminatı, yıllık ücretli izin, fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. II. CEVAP Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının ilk dönem çalışmasının 19.12.2000-17.09.2018 tarihleri arasında olduğunu, emeklilik koşullarını sağlaması nedeniyle davacıya ilk dönem çalışmasına karşılık kıdem tazminatının ödendiğini, ikinci dönem çalışmasının ise 08.01.2020 tarihinde davacının istifası ile sona erdiğini, davacıya farklı tarihlerde avans ödemesi yapıldığını, ödenmeyen alacağının bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davanın belirsiz alacak şeklinde açıldığı, Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin önceki görüşüne güvenerek dava açanlar yönünden hukuki güvenlik, hukuki belirlilik, hukuki öngörülebilirlik ve sürpriz karar yasağı ilkelerinin ihlaline yol açacağından, 2020 yılı Eylül ayı itibarıyla alınan ilke kararının Yargıtay kararları dergisi ya da başkaca yollarla duyurulmasından itibaren makul bir süre sonra uygulamaya konulması, Dairenin görüşüne güvenilerek açılan davalarda ise önceki uygulamaya devam edilmesi uygun görüldüğünden ve buna ilişkin uygulamalar devam ettiğinden davanın (bazı alacak kalemlerinin) belirsiz alacak davası açılamayacağı hususuna ilişkin itirazların Mahkemece kabul görülmediği, tanık beyanları ve tüm dosya kapsamına göre davacının davalı nezdinde 20.10.1995-31.05.1997 tarihleri arasında ve 19.12.2000-08.01.2020 tarihleri arasında tır şoförü olarak toplam 20... ay 30 gün çalıştığı, tanık beyanları, emsal ücret araştırmaları, ücret bordroları hep birlikte değerlendirildiğinde tır şoförü olan davacının asgari ücret ile çalışmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğu, buna ve dosya kapsamına göre son aylık giydirilmiş ücretinin brüt 11.611,62 TL olduğu, davacının ödenmeyen ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağı bulunduğundan iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiği, fazla çalışma alacağının bulunmadığı, dosyadaki belgelere göre davacının ödenmeyen yıllık ücretli izin alacağının bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. IV. İSTİNAF İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının kabul edilen çalışma süresi ve aylık ücret miktarının dosya kapsamına uygun olduğu, iş sözleşmesinin ödenmemiş işçilik alacakları bulunması nedeniyle davacı tarafından haklı nedenle feshedildiği ve davacının kıdem tazminatı hakkı bulunduğu, dosyaya davacının çalışma gün ve saatlerini gösterir yazılı kayıt sunulmadığı, yurda giriş çıkış kayıtları ve dinlenen tanık beyanlarına göre davacının ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığı hususunun kanıtlanmış olduğu, hesaplamaya esas alınan çalışma günlerinin dosya kapsamına uygun olduğu, yıllık ücretli izin hesaplamasında hata bulunmadığı, ileri sürülen zamanaşımı def'i gözetilerek hesaplama yapıldığı, davalı yanca ilk dönem yönünden ibraname alındığı ve bu dönemin tasfiye edildiği ileri sürülmüş ise de davacının ara vermeden çalışmaya devam ettiği, alınan ibranamenin iş sözleşmesi devam ederken alındığı ve ücret kabulüne göre eksiksiz ödenme koşulunu sağlamadığından geçerli olmadığı gerekçeleriyle davalının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Davalı vekili temyiz dilekçesinde; 1. Davacıya ilk dönem çalışması bakımından hak etmiş olduğu tüm alacaklarının ödendiğini, ikinci dönem çalışması da davacının istifası ile sona erdiğinden kıdem tazminatına hak kazanmadığını, giydirilmiş brüt ücretin hatalı hesaplandığını, 2. Davacının çalıştığı süre boyunca ulusal bayram ve genel tatil günlerindeki çalışmalarının karşılığının ödendiğini, yıllık ücretli izinlerinin kullandırıldığını, davacının hak ve alacağının bulunmadığını ileri sürmüştür. B. Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık, davacının kıdem tazminatı, yıllık ücretli izin ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarına hak kazanıp kazanmadığı ve bu alacakların hesaplanmasına ilişkindir. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeple; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 26.11.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, E. 2025/6344, K. 2025/9177, T. 26.11.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-9-hukuk-dairesi-2025-6344-e-2025-9177-k-22c529c54405