Yargıtay · 9. Hukuk Dairesi

Yargıtay 9. Hukuk Dairesi 2025/1412 E. 2025/4311 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
9. Hukuk Dairesi
Esas No
2025/1412
Karar No
2025/4311
Karar Tarihi

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi SAYISI : 2023/3722 E., 2024/3398 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 1. İş Mahkemesi SAYISI : 2022/138 E., 2023/470 K. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin yönetici asistanı olarak davalı işyerinde 24.06.2008 tarihinden itibaren çalıştığını, ziraat mühendisi olmasına rağmen teknik olarak değerlendirilmediğinden düşük ücretle, yönetici asistanı olarak çalıştığını, toplu iş sözleşmesi ücret skalasında teknik uzman olarak değerlendirilip buna göre ücret alması gerektiğini, emsal işçilere talebi olan ücretin ödendiğini, kendisine eşit davranılmadığını ileri sürerek görev ünvanının teknik uzman olarak tespitini ve buna ilişkin fark ücret alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. II. CEVAP Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının 24.06.2008 tarihinde alt işveren işçisi olarak işe başladığını, 02.04.2018 tarihinde aynı ünvanla kadroya geçirildiğini, büro personeli ücret skalasından ücret aldığını, aynı pozisyonda, ünvanda bulunan ve aynı işi yapan işçilerin aynı ücreti aldığını, 02.04.2018 tarihli iş sözleşmesinde yönetici asistanı olarak görev tanımının yazılı olduğunu, diğer işçilerin ise sözleşmelerinde mühendis görev tanımı bulunduğunu, davacının iddialarının gerçeği yansıtmadığını savunarak davanın reddini istemiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının kadroya geçirilmeden önce ve kadroya geçirildikten sonra da, işe giriş bildirgelerinde “büro işçisi” olarak gösterildiği, işinin "büro işi" olduğu, 02.04.2018 tarihli iş sözleşmesinde “yönetici asistanı” olduğunun yazıldığı, davacının kadroya geçirilmeden önce ziraat mühendisi olduğu, emsal olarak bildirilen işçiler gözetildiğinde anılan işçilerin ücretinin emsal olarak kabulü ile ücretin tespiti ve fark ücret alacağının hesaplanması gerektiği gerekçesiyle davanın kabulüne ve davacının 2022/Ocak ayındaki ücretinin brüt 10.363,26 TL olarak tespitiyle, brüt 16.464,93 TL fark ücret alacağının davalıdan tahsiline karar verilmiştir. IV. İSTİNAF İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının alt işveren nezdinde büro işçisi olarak çalışırken 02.04.2018 tarihinde sürekli işçi kadrosuna geçtiği, davacının gerek hizmet alım sözleşmesi, gerekse sürekli işçi kadrosuna geçtikten sonra imzalanan bireysel iş sözleşmesine göre büro işçisi olarak çalıştığı, davacının emsal gösterdiği ziraat mühendislerinin kadroya geçiş sırasındaki bireysel iş sözleşmelerinde mühendis olarak yapılacak işin nitelendirildiği, sürekli işçi kadrosuna geçişin düzenlendiği 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin 127. maddesinde "..Sürekli işçi kadrolarına geçirilenler, birinci fıkrada öngörülen şartları taşıdıkları sürece ve çalıştırıldıkları teşkilat ve birimde geçiş işlemi yapılmadan önceki ihale sözleşmesi kapsamındaki hizmetleri yürütmek üzere istihdam edilebilir..." hükmüne yer verildiği, davacının geçişten önce ve sonra yaptığı işin büro işi olduğu, hizmet alım sözleşmesi ve sürekli işçi kadrosuna geçişte imzalanan bireysel iş sözleşmesinde büro işçisi olarak yer aldığı, davacının aynı zamanda ziraat mühendisi olmasının iş sözleşmesinde belirleyici olmayıp sözleşmenin bir unsuru olarak da yer verilmediği, davacının büro işçisi skalasına göre ücretinin belirlenip ödenmesi hukuka uygun olduğundan davanın reddi yerine kabulünün isabetsiz olduğu gerekçesiyle davalının istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Davacı vekili temyiz dilekçesinde; 1. Davacıya ödenen ücrette eşitlik ilkesine aykırı davranıldığını, kadroya geçiş öncesinde yapılan son hizmet alım sözleşmesine ilişkin teknik şartnameye göre, emsal diğer işçilerinde kadro öncesinde mühendis olarak çalışmalarının mümkün olmadığını, kadroya geçiş sırasında eşitlik ilkesine aykırı davranıldığını, 2. Emsal gösterilen işçilerin kadroya geçiş öncesinde mühendis olarak çalıştırılmalarının mümkün olmadığını, fiiliyatta da bu işçilerin mühendis olarak çalışmadığını, emsal işçilerin mevcut görevlerinin davacı ile aynı olmasına rağmen ücret farklılıkları olduğunu, bunun 2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'na ve 4747 sayılı İş Kanunu'na aykırı olduğunu, bu sebeple Bölge Adliye Mahkemesinin davanın reddine dair kararının bozulması gerektiğini ileri sürmüştür. B. Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık, davacının icra ettiği görev itibarıyla toplu iş sözleşmesindeki ücret skalasına göre ücretinin doğru şekilde ödenip ödenmediği, buna göre davalının eşit davranma borcuna aykırı davranıp davranmadığı hususlarına ilişkindir. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeple; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 12.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, E. 2025/1412, K. 2025/4311, T. 12.05.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-9-hukuk-dairesi-2025-1412-e-2025-4311-k-d36b0891b23e