Yargıtay 9. Hukuk Dairesi 2024/15141 E. 2025/2562 K.

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi SAYISI : 2024/3004 E., 2024/2929 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : Eskişehir 2. İş Mahkemesi SAYISI : 2022/472 E., 2023/82 K. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin sendika üyesi olup davalıya ait işyerinde çalıştığını, işyerinde uygulanmakta olan 5. ve 6. Dönem Toplu İş Sözleşmeleri'nde işe geliş-gidiş için günlük 2 estram bileti verileceğinin 7. Dönem Toplu İş Sözleşmesi'nde ise günlük iki adet eskart biniş bedelinin net ulaşım yardımı olarak ücretle birlikte verileceğinin kararlaştırıldığını, müvekkiline yol yardımı ücretinin estram engelli pasosuna sahip olma hakkı bulunduğundan dolayı verilmediğini, dava konusu alacak hakkı ile engellilere tanınan yol yardımı hakkının temelinin tamamen ayrı olduğunu, engellilere sağlanan yol yardımının Ücretsiz veya İndirimli Seyahat Kartları Yönetmeliği'nden kaynaklandığını, dava konusu alacağın ise toplu iş sözleşmesinden kaynaklandığını, sözleşmede kararlaştırıldığı üzere yol yardımı alacağından müvekkilinin yararlandırılmamasının hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek yol yardımı alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. II. CEVAP Davalı vekili, davacının ulaşım araçlarından ücretsiz yararlandığını ve bu nedenle herhangi bir alacağa hak kazanamayacağını savunarak davanın reddini istemiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının engelli olmasının söz konusu alacağa hak kazanamayacağı sonucunu doğurmayacağı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir. IV. İSTİNAF İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; engelli çalışana toplu iş sözleşmesi uyarınca yol yardımında bulunulmamasının hukuka aykırı olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Davalı vekili temyiz dilekçesinde; 1. Engelli personelin ulaşımdan ücretsiz olarak yararlandığının sabit olduğunu, 2. Davacının işyeri servis imkânından yararlanmaması hâlinde işverenin katlanmak ile yükümlü olduğu bir ulaşım ücretinin olmadığını, 3. Hükmedilen vekâlet ücreti ve yargılama giderlerinin de hatalı olduğunu ileri sürmüştür. B. Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık, davacının toplu iş sözleşmesinde öngörülen ulaşım yardımından yararlanıp yararlanamayacağına, vekâlet ücreti ve yargılama giderine ilişkindir. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeple; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 12.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.