Yargıtay · 9. Hukuk Dairesi
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi 2024/12822 E. 2024/14572 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 9. Hukuk Dairesi
- Esas No
- 2024/12822
- Karar No
- 2024/14572
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ :İş Mahkemesi KARAR : Davanın kısmen kabulü TEMYİZ EDENLER : Taraf vekilleri Taraflar arasında görülen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesince Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir. Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Mahkeme kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı Şirkete ait işyerinde değişik alt işverenlerde sayaç okuma ve sokak aydınlatma işçisi olarak görev yaptığını, iş sözleşmesinin haksız feshedildiğini, yıllık ücretli izinlerinin kullandırılmadığını, davacının fazla çalışma yaptığını, ulusal bayram ve genel tatillerde çalıştığını, yol ve yemek ücretinin ödenmediğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık ücretli izin, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, yol ve yemek ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. II. CEVAP Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının taleplerinin zamanaşımına uğradığını, husumet bakımından davanın reddi gerektiğini, davacının alacağının bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir. III. MAHKEME KARARI Mahkemenin 15.06.2016 tarihli kararıyla; davalının asıl işveren olarak davaya konu alacaklardan sorumlu olduğu, emsal niteliğindeki seri dosyalarda davalı Şirketin arıza bakım ve onarım işlerinde çalışan işçilerine aylık 300,00 TL yemek ücreti ve aylık 200,00 TL yol ücreti verileceğine dair kararların Yargıtay tarafından onanarak kesinleştiği gerekçeleriyle davanın kabulüne karar verilmiştir. IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ A. Bozma Kararı 1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur. 2. Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesinin 10.03.2020 tarihli kararıyla; davalının diğer temyiz itirazlarının reddine karar verilerek, davacının fiîlen çalıştığı günlere göre talep edebileceği günlük yemek ücretini ve çalıştığı yıllara göre bir günlük toplu taşıma gidiş - dönüş ücreti belirlemek amacıyla ilgili kurumlardan bu hususların sorularak sonuca gidilmesi gerektiği ve fazla çalışma ücreti alacağı yönünden de talep aşılmaksızın hüküm kurulması gerektiği gerekçeleriyle Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir. B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; fazla çalışma ücreti bozma kararına göre hesaplattırılarak, davacının yol ve yemek ücretlerine ilişkin yapılan araştırma sonucunda hazırlanan bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Yoluna Başvuranlar Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır. B. Temyiz Sebepleri 1. Davacı vekili; dosyada davalı işyerinde çalışan işçilere aylık 200,00 TL yol, 300.00 TL yemek ücreti verildiğine ilişkin belgelerin bulunduğunu, buna rağmen bu rakamlardan daha az olacak şekilde hüküm kurulmasının hakkaniyete aykırı olduğunu, fazla çalışma alacağının eksik hesaplandığını belirterek Mahkeme kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur. 2. Davalı vekili; davacının iş sözleşmesinin haklı nedenle feshedildiğini, yol yemek alacağı talebinin hukuki dayanağının bulunmadığını, davacının talep ettiği alacakların zamanaşımına uğradığını, kesintisiz çalışmış gibi yapılan hesaplama doğrultusunda hüküm kurulmasının hukuka aykırı olduğunu, eksik inceleme ile karar verildiğini, bordroların davacı tarafından imzalandığını ve alacağının bulunmadığını, işverene karşı davası bulunan tanık beyanlarına göre karar verilmesinin hatalı olduğunu belirterek Mahkeme kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur. C. Gerekçe 1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; davacının yol ve yemek ücreti ile fazla çalışma alacaklarının ispat ve hesaplanmasına ilişkindir. 2. İlgili Hukuk 1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedi, sekiz ve dokuzuncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası. 2. 4857 sayılı İş Kanunu'nun 32 nci maddesi ile 41 ve 63 üncü maddeleri. 3. Değerlendirme 1. Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. 2. Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeple; Taraf vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlerden davalı tarafa yükletilmesine, Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine, 06.11.2024 tarihinde oybirliği ile karar verildi.