Yargıtay 9. Hukuk Dairesi 2023/19259 E. 2024/1989 K. – Alacak

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi SAYISI : 2021/2276 E., 2023/2090 K. KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddi İLK DERECE MAHKEMESİ : Kütahya 2. İş Mahkemesi SAYISI : 2019/358 E., 2021/66 K. Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir. Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı işyerinin 6772 sayılı Devlet ve Ona Bağlı Müesseselerde Çalışan İşçilere İlave Tediye Yapılması ve 6452 sayılı Kanunla 6212 sayılı Kanunun 2 nci Maddesinin Kaldırılması Hakkında Kanun (6772 sayılı Kanun) kapsamında olmasına rağmen davacının 6772 sayılı Kanun gereğince hak kazandığı 2014-2015 yıllarına ait ilave tediye ödemesinin yapılmadığını iddia ederek ilave tediye alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. II. CEVAP Davalı vekili; zamanaşımı def'inde bulunduklarını, ilgili mevzuat gereğince ve davacıyla imzalanan iş sözleşmesi gereğince davacıya ücret dışında başka bir hak ödenemeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalı işyerinin 6772 sayılı Kanun kapsamında yer alan kuruşlardan olduğu, davacıya toplu iş sözleşmesi gereğince 29.04.2015 tarihinden sonra ilave tediye ödemelerinin yapıldığı ancak önceki dönem açısından davacının hak kazandığı ilave tediye alacağının ödenmediği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. IV. İSTİNAF A. İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur. B. İstinaf Sebepleri Davalı vekili; davacının kendisiyle yapılan iş sözleşmesi gereğince Yönetim Kurulunca belirlenen ücret dışında herhangi bir ücret ödenmeyeceğinin imza altına alındığını, 666 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin İlk Derece Mahkemesince değerlendirilmediğini, 6772 sayılı Kanun'un da davacıya uygulanabilirliği olmadığını, davayı kabul anlamına gelmemek üzere 24.05.2014 tarihinden önce davacının alacağı var ise de alacağının zamanaşımına uğradığını belirterek istinaf yoluna başvurmuştur. C. Gerekçe ve Sonuç Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalının 6772 sayılı Kanun kapsamında kalan bir kuruluş olduğu, bu işyerinde 03.04.2014 tarihinden itibaren uzman kadrosunda iş sözleşmesi ile çalışan davacının da ilave tediye alacağından yararlandırılması gerektiği, dava konusu bir kısım ilave tediye alacaklarının 30.06.2014 tarihi itibarıyla muaccel hâle gelmiş olması dikkate alındığında, dava tarihi itibarıyla 5 yıllık zamanaşımı süresinin dolmadığının açık bulunduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Yoluna Başvuranlar Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur. B. Temyiz Sebepleri Davalı vekili; istinaf başvurusundaki sebepleri tekrar ederek kararın bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur. C. Gerekçe 1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık; davacının 2014-2015 yılları arasında ilave tediye alacağına hak kazanıp kazanmadığına ilişkindir. 2. İlgili Hukuk 1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 2. 6772 sayılı Kanun'un 1 vd. maddeleri. 3. Değerlendirme 1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. 2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeple; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz karar harcının davalıya yükletilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 13.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.