Yargıtay 9. Hukuk Dairesi 2012/23447 E. 2012/25154 K.

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı vekili, davacı işçinin iş sözleşmesinin geçerli neden olmadan feshedildiğini belirterek 4857 sayılı İş Kanunu’nun 18 ve devamı maddeleri uyarınca feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davacının kendisinin istifa ederek ayrıldığı gerekçesi ile davanın reddine dair kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 04.04.2012 gün ve 10309-11341 sayılı ilamı ile kararın onanmasına karar verilmiştir. Davacı vekili bu kez dosyada işten ayrılma bildirgesinde açıkça ayrılma kodunun 04 (iş sözleşmesinin işveren tarafından haksız feshi) yer aldığını, feshin işveren tarafından gerçekleştirildiğini, temyizde bu hususun gözden kaçtığını, Dairemiz kararının maddi hataya dayandığını belirtmiştir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

İşçinin iş güvencesi hükümleri uyarınca feshin geçersizliğini isteyebilmesi için iş sözleşmesinin işveren tarafından feshedilmesi gerekir. İşçinin haklı nedenle dahi iş sözleşmesini feshetmesi, feshin geçersizliği ve işe iade isteğinde bulunma hakkı vermez. Somut uyuşmazlıkta, tanık anlatımları esas alınarak, davacının işyerinde istifa etmek sureti ile ayrıldığı ve bu nedenle iş güvencesi hükümlerinden yararlanmayacağı kabul edilerek istek reddedilmiştir. Ancak davalı işveren tarafından düzenlenen işten ayrılma bildirgesinde işten ayrılma kodu olarak 04 yazılmıştır. 04 ayrılma kodu ise “Belirsiz süreli iş sözleşmesinin işveren tarafından feshi” olarak belirtilmiştir. Bildirilen bu fesih kodu işvereni bağlar. İş sözleşmesinin işveren tarafından feshedildiğinin kabulü gerektiğinden, Dairemiz onama kararının maddi hataya dayandığı açıktır. Diğer taraftan, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 19. maddesi uyarınca aynı yasanın 18. maddesi kapsamında kalan işçinin iş sözleşmesinin geçerli nedenle feshetmek isteyen işveren, fesih bildirimini yazılı olarak yapmak ve fesih sebebini açık ve kesin bir şekilde belirtmek zorundadır. Yazılı fesih bildiriminin de, fesih sebebini açık ve kesin bir şekilde içermesi zorunludur. Yazılı şekil, ayrıca açıklık, aleniyet ve ispat fonksiyonu haizdir. Yazılı şekil, 4857 sayılı İş Kanunu’nun 18’inci maddesi uyarınca yapılacak fesihler için geçerlilik şartı olarak aranmaktadır. Madde uyarınca, işveren fesih bildirimini yazılı yapmak zorunda olduğu gibi fesih sebeplerini de yazılı olarak göstermek zorundadır.

Dosya içeriğine göre davacının iş sözleşmesi davalı işveren tarafından yazılı fesih bildirimi yapılmadan gerçekleştirilmiştir. Davanın kabulü yerine yazılı şekilde reddi hatalıdır. 4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir. HÜKÜM: Yukarda açıklanan gerekçe ile; 1. Maddi hataya dayalı Dairemizin 04.04.2012 gün ve 10309-11341 sayılı onama kararının ORTADAN KALDIRILMASINA, 2. Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA, 3. Feshin GEÇERSİZLİĞİNE ve davacının İŞE İADESİNE, 4.Davacının yasal süre içinde başvurusuna rağmen davalı işverence süresi içinde işe başlatılmaması halinde ödenmesi gereken tazminat miktarının davacının kıdemi, fesih nedeni dikkate alınarak takdiren davacının 4 aylık brüt ücreti tutarında BELİRLENMESİNE, 5.Davacı işçinin işe iadesi için işverene süresi içinde müracaatı halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar en çok 4 aya kadar ücret ve diğer haklarının davalıdan tahsilinin GEREKTİĞİNE, 6. Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 7.Davacının yapmış olduğu 192.10 TL yargılama giderinin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, davalının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, 8.Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.200-TL ücreti vekaletin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, 9. Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgilisine iadesine, Kesin olarak 02.07.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.