Yargıtay · 9. Hukuk Dairesi
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi 2009/43347 E. 2012/17207 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 9. Hukuk Dairesi
- Esas No
- 2009/43347
- Karar No
- 2012/17207
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ
DAVA :Taraflar arasındaki, kıdem, izin, fazla çalışma ücreti,hafta tatili ücreti,bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle kısmen gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hüküm süresi içinde temyizen incelenmesi taraflar avukatlarınca istenilmesi ve davalı avukatıncada duruşma talep edilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 15.05.2012 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı adına Avukat ... ile karşı taraf adına Asil ... geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I
A) Davacı İsteminin Özeti: Davacı işçi, davalı yanında tır şoförü olarak çalışmasının bulunduğunu 2000 yılında Şubat ayında başlayan çalışmasının 2006 Şubat ayında emeklilik nedeniyle son bulmasına rağmen çalışmasına devam ettiğini, 2000 yılından önce de çalışmasının olduğunu, 20 07... . ayına kadar çalışmasının bu şekilde devam ettiğini, tır şoförü olarak çalışan davacının sefer başına 250-600 € arasında bir ödeme yapıldığını, fazla çalışmalarının parasal haklarının ödenmediğini belirterek kıdem, izin, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti, bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesi davalı taraftan alınarak davacı tarafa verilmesini talep ve dava etmiştir. B) Davalı Cevabının Özeti: Davalı işveren, zamanaşımı defini ileri sürmüş, kendi isteğiyle ayrıldığını ve aralıklı çalıştığını savunmuştur. C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti: Mahkemece, davacının davalı şirkette tır şoförü olarak çalıştığı hizmet süresinin 7 yıl 7 ay 23 gün olduğu, sefere çıktığı dönemlerde kendisine harcırah adı altında verilen miktarın değişkenlik arz etse de davacı ... işveren arasında akdin ücret konusunun önemli bir bölümünü teşkil ettiği ve sürekli bir ödeme olduğu için tazminata esas ücreti dahil edilmesi gerektiği kabul edilmiş, davaya konu isteklerin kısmen kabulüne karar verilmiştir. D) Temyiz: Kararı yasal süresi içinde taraflar temyiz etmiştir. E) Gerekçe: 1.Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre tarafların aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir. 2- Davacı işçi uluslar arası tır şoförü olarak çalışmış, bu davada fazla çalışma ile hafta tatili ve bayram ve genel tatil ücretlerini talep etmiştir. Davalı işveren sözü edilen istekler yönünden davanın reddini savunmuştur. Mahkemece isteklerin kısmen kabulüne karar verilmiştir. Davacı ... davalı tanıklarının çalışma süresi ve saatleriyle ilgili bir açıklamaları olmamıştır. Yine hafta tatilleri ile bayram ve genel tatillerde çalışıldığı tanıklarca ifade edilmemiştir. Bu nedenle tanık beyanlarına göre fazla çalışma ile hafta tatili ve bayram genel tatil isteklerinin kabulü hatalıdır. Davacı vekili dosyaya tek sayfadan ibaret bir iş müfettişi inceleme raporu sunmuş, yurtdışına sefer yapan şoförün günde 15 saat çalıştığı yönünde bir tespite dayanmıştır. Sözü edilen müfettiş evrakının davalı işverenle ilgili olup olmadığı, hangi dönemi ilgilendirdiği belli olmadığı gibi müfettiş raporunda bu sonuca varılmasını gerektiren dayanaklar da yer almamıştır. Bu nedenle mevcut haliyle müfettiş raporuna göre karar verilmesi doğru değildir. Müfettiş raporunun tamamı getirtilmeli ve davalı işyerini ve davacıyı ilgilendirip ilgilendirmediği saptanmalıdır. Müfettiş raporunun hesaplamada hangi delillere dayandığı da araştırılmalı ve yine 4857 sayılı İş Kanunu’nun 92. maddesi gereğince aksinin kanıtlanıncaya kadar geçerli olduğu gözetilerek bir değerlendirme yapılmalıdır. Eksik incelemeyle fazla çalışma ile bayram ve genel tatil ve hafta tatili ücreti isteklerinin kabulü hatalıdır. 3- Davacının yurt dışına giriş çıkış kayıtları geldiği halde bu kayıtlar esas alınarak son yılda kaç sefer yaptığı belirlenerek 12’ye bölünmek suretiyle ay içinde yapılan sefer sayısı belirlenmek yerine tanık beyanlarına göre ayda 1.5 sefer kabulü de hatalıdır. 4- Davacı işçi fazla çalışma, hafta tatili ile bayram ve genel tatil ücretleri için bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faizi talep etmiş, mahkemece yasal faize karar verilmiştir. Geniş anlamda ücret olarak değerlendirilen sözü edilen istekler için talebe uygun olarak 4857 sayılı İş Kanunu’nun 34. maddesi uyarınca bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faize dair hüküm kurulmaması da kabul şekli itibarıyla hatalıdır. Mahkemece yukarıda 2. bent uyarınca yapılacak inceleme sonucunda fazla çalışma, hafta tatili ile bayram ve genel tatil alacakları belirlendiği taktirde talebe uygun olarak dava ve ıslah tarihlerinden itibaren bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faize karar verilmelidir. F) Sonuç: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, davalı yararına takdir edilen 900.00 TL duruşma avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesi ile peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 15.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.