Yargıtay 9. Hukuk Dairesi 2010/9606 E. 2012/18270 K.

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem ve ihbar tazminatı, fazla mesai, yıllık izin, ulusal bayram ve genel tatil ücreti ile hafta tatili ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti: Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirkete ait lokantada 20.01.1994-21.08.2007 tarihleri arasında bulaşıkçı ve temizlikçi olarak net 700 TL maaşla çalıştığını, davacının kayın pederinin ölümü üzerine şirket tarafından bir haftalık izin verildiğini, davacının bu izin süresi içinde ...’a gidip geldikten sonra işe başlamak istediğini, ancak şirket yetkilileri tarafından “sen ne yüzle buraya geliyorsun, defol git, zaten yerine başkasını aldık” denilerek iş akdinin tek taraflı feshedildiğini, davacının 08.00-17.00 arası haftanın 6 günü çalıştığını, hiç yıllık izin kullanmadığını, işyerinde 3 öğün yemek verildiğini, ayrıca haftada 40,00 TL çöp dökme parası ödendiğini, yılda 2 kez de iki maaş ikramiye verildiğini iddia ederek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai, yıllık izin, ulusal bayram genel tatil ve hafta tatili ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini talep etmiştir. B) Davalı Cevabının Özeti: Davalı vekili, davacının 20.01.1994 tarihinde işe başladığını, 10.08.2007 tarihine kadar asgari ücretle bulaşıkçı olarak çalıştığını, davacının 11.08.2004 tarihinde izinsiz ve mazeretsiz olarak işe gelmediğini, gelmemesinin nedenini işyerine bildirmediği gibi, bu durumu ilerleyen günlerde de devam ettirdiğini, devamsızlığının tutanakla tespit edildiğini, 3 gün üst üste izinsiz ve mazeretsiz olarak işe gelmeme hukuksal nedenine dayalı olarak iş akdinin haklı nedenle feshedildiğini, işyerinin ...Çarşısında olması ve çarşının akşam 19.00’da kapanması nedeniyle işyerinde sadece öğle yemeği servisi hizmeti verildiğini, davacının bulaşıkçı olarak çalışması nedeniyle sabah 09.00’da işe başlayıp, öğleden sonra en geç 16.00’da işi bıraktığını, işyerinde sadece öğle yemeği verildiğini, pazar günleri çalışılmadığını, ... Çarşısının kapalı olduğu resmi tatil günlerinde çalışılmadığını, davacının yıllık ücretli izin hakkını da eksiksiz kullandığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti: Yerel mahkemece, yargılamaya, toplanan delillere, celp ve tetkik edilen kayıt ve belgelere, tanık anlatımlarına, 06.10.2009 tarihli bilirkişi raporuna göre; davacının davalı işyerinde 1.1.994-21.8.2007 tarihleri arasında 13 yıl, 7 ay, 20 gün süreyle çalıştığı, son aylık brüt ücretinin 845,31 TL olduğu, sözleşmesinin davalı tarafından kıdem ve ihbar tazminatı ödenmesini gerektirecek şekilde feshedildiği, hak kazanılan tazminatlarının ve diğer işçilik alacaklarının ödendiğinin kanıtlanmadığı, genel tatil ve hafta tatili ücreti alacak iddialarının sübut bulmadığı gerekçesiyle, fazla mesai alacağından takdiren 1/4 oranında hakkaniyet indirimi yapılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. D) Temyiz: Kararı davalı vekili temyiz etmiştir. E) Gerekçe: 1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir. 2-Davacı vekili dava dilekçesinde fazla çalışma alacağı bakımından faiz talep etmiş olmakla birlikte, dava tarihi 18.04.2008 olmasına rağmen mahkemece sehven faiz başlangıç tarihinin 18.04.2004 olarak yazılması hatalı olup, bozma sebebi ise de, anılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 Sayılı HMK’nun 370/2 maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir. F) Sonuç: Hükmün 4 numaralı bendinde geçen: “Fazla mesai alacağına, 18.04.2004 kısmi dava tarihinden itibaren 4857 sayılı yasanın 34 maddesi gereğince en yüksek banka mevduat faizinin tatbik edilmesine,” ifadesi çıkartılarak yerine, “Fazla mesai alacağına, 18.04.2008 kısmi dava tarihinden itibaren 4857 sayılı yasanın 34 maddesi gereğince en yüksek banka mevduat faizinin tatbik edilmesine,” bendi yazılmak suretiyle hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 23.05.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.