Yargıtay · 9. Ceza Dairesi

Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2026/611 E. 2026/2279 K. – Çocuğun Cinsel

Konu: Çocuğun Cinsel İstismarı

Mahkeme
Yargıtay
Daire
9. Ceza Dairesi
Esas No
2026/611
Karar No
2026/2279
Karar Tarihi
Konu
Çocuğun Cinsel İstismarı

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Hakimliği SAYISI : 2024/4926 D.İş SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı İNCELEME KONUSU KARAR : Kovuşturmaya yer olmadığı kararına itirazın reddi KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Biga Cumhuriyet Başsavcılığının, şüpheli hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin 12.09.2024 tarihli ve 2024/1292 Soruşturma, 2024/3139 sayılı kararına yapılan itirazın Çanakkale 2. Sulh Ceza Hakimliğinin 21.11.2024 tarihli ve 2024/4926 D.İş sayılı kararıyla reddine karar verilerek kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309/1. maddesi uyarınca, 29.12.2025 tarihli ve 94660652-105-17-3454-2025-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 12.01.2026 tarihli ve KYB-2026/694 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 12.01.2026 tarihli ve KYB-2026/694 sayılı kanun yararına bozma isteminin; “(...) Müştekinin görmüş olduğu tedavilere ilişkin evraklar temin edilip incelendikten sonra tedavisini yapan doktorun tanık sıfatıyla dinlenilmesi, müştekinin ailesi ile şüphelinin ailesi arasında birbirine iftira atmasını gerektirecek şekilde husumet olup olmadığı UYAP kayıtları ve kolluk vasıtasıyla araştırıldıktan sonra sonucuna göre şüphelinin hukuki durumunun tayini gerekirken, eksik soruşturmaya dayalı olarak verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itiraz üzerine soruşturmanın genişletilmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir. (...)" şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE "Yasa yararına bozma yöntemi, karar veya hükümlerdeki hukuka aykırılıkların toplum ve birey açısından hukuk yararına giderilmesini ve ülke sathında uygulama birliğine ulaşılmasını sağlama amacıyla, olağanüstü bir denetim muhakemesi yolu olarak Ceza Yargılaması Yasası’nın 3 09... . maddelerinde düzenlenmiştir. Bu denetimin konusu, maddi ve yargılama hukukuna ilişkin hukuka aykırılıklardır. Ancak, gerek kesin hükmün otoritesinin korunması zorunluluğu, gerekse olağanüstü bir denetim yolu olması nedeniyle dar kapsamlıdır; her türlü hukuka aykırılığın öne sürülüp incelenmesine elverişli bir denetim yolu değildir. Nitekim, yasa yolunun bu özelliği nedeniyle, hakimin takdirini hatalı kullanmasına ilişkin hususlardaki hukuka aykırılıklar, örneğin; temel ceza miktarının saptanmasında kullanılan ölçütlerin hatalı takdir edilmesi, cezada artırma ve indirme yapılırken kullanılan oranların seçimindeki isabetsizlik gibi hususlar, Yargıtay’ın sadece olağan bir denetim yolu olan temyiz incelemesi sırasında dikkate alabileceği hukuka aykırılıklardandır." (Yargıtay Ceza Genel Kurulu, 19.02.2008 Tarih ve E. 2008/5-19, K. 2008/31 sayılı Karar)

Dairemizce de benimsenen anılan Yargıtay Ceza Genel Kurulu kararı ile tüm dosya içeriği dikkate alındığında kovuşturmaya yer olmadığına dair karara ilişkin itirazın reddine dair Çanakkale 2. Sulh Ceza Hakimliğinin 21.11.2024 tarihli ve 2024/4926 D.İş sayılı kararına yönelik talep edilen incelemenin yerindelik denetimi niteliğinde olup, olağanüstü kanun yolu sayılan kanun yararına bozma yoluyla yerindelik denetimi yapılması mümkün bulunmadığından kanun yararına bozma talebi yerinde görülmemiştir.

III. KARAR Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 309. maddesindeki koşulları taşımayan KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN oy birliğiyle REDDİNE, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.03.2026 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 9. Ceza Dairesi, E. 2026/611, K. 2026/2279, T. 25.03.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-9-ceza-dairesi-2026-611-e-2026-2279-k-97adebd71f42