Yargıtay · 9. Ceza Dairesi

Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2026/286 E. 2026/4573 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
9. Ceza Dairesi
Esas No
2026/286
Karar No
2026/4573
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2024/282 E., 2025/227 K. SUÇLAR : Çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, tehdit KARARLAR : Direnme (Beraat) TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, bozma

İlk Derece Mahkemesince bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve tehdit suçlarını işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Kocaeli 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 16.06.2016 tarihli kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde, sanığın atılı suçlardan beraatine dair hükümlerin temyiz edilmesi üzerine verilen Dairemizin 30.09.2024 tarihli bozma ilamına Mahkemesince direnilerek sanığın atılı suçlardan beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği Özetle, mağdure beyanlarının tanık anlatımları ile örtüştüğüne, sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan cezalandırılmasına, usul ve kanuna aykırı kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE A. Mağdure Vekilinin Tüm Suçlara İlişkin Temyiz İsteği Yönünden Mağdurenin bozma sonrası 21.05.2025 tarihli celsede şikayetinden vazgeçtiğini beyan ettiği, bu itibarla 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 237/1. maddesi uyarınca kamu davasında katılan sıfatının ve aynı Kanun’un 260/1. maddesi gereği hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı anlaşılmakla, mağdure vekilinin temyiz isteğinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

B. O Yer Cumhuriyet Savcısının Sanık Hakkında Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Verilen Karara İlişkin Temyiz İsteği Yönünden Dairemizin 30.09.2024 tarihli ve 2021/17523 Esas, 2024/7927 Karar sayılı bozma kararı usul ve kanuna uygun olup, İlk Derece Mahkemesince anılan ilama yönelik kurulan 30.09.2025 tarihli direnme kararında belirtilen gerekçeler yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR A. Mağdure Vekilinin Tüm Suçlara İlişkin Temyiz İsteği Yönünden Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle mağdure vekilinin temyiz isteğinin 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gözetilerek 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 317. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. O Yer Cumhuriyet Savcısının Sanık Hakkında Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Verilen Karara İlişkin Temyiz İsteği Yönünden Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle Dairemizin 30.09.2024 tarihli ve 2021/17523 Esas, 2024/7927 Karar sayılı bozma kararı usul ve kanuna uygun olup, Mahkemesince anılan ilama yönelik kurulan 30.09.2025 tarihli direnme kararında belirtilen gerekçeler yerinde görülmediğinden, dava dosyasının, 6763 sayılı Kanun'un 38. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 10. maddesine istinaden anılan direnme kararıyla ilgili inceleme yapılması için Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, Oy birliğiyle, 18.05.2026 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 9. Ceza Dairesi, E. 2026/286, K. 2026/4573, T. 18.05.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-9-ceza-dairesi-2026-286-e-2026-4573-k-9e2d6603f618