Yargıtay · 9. Ceza Dairesi
Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2026/1499 E. 2026/4662 K. – Çocuğun Nitelikli
Konu: Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 9. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2026/1499
- Karar No
- 2026/4662
- Karar Tarihi
- Konu
- Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2025/364 E., 2025/424 K. SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı KARAR : Direnme (Mahkumiyet) TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma
İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda Bakırköy 18. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde, sanığın atılı suçtan mahkumiyetine dair hükmün temyiz incelemesinde bozulmasına dair Dairemizin 02.07.2025 tarihli ilamına karşı Mahkemesince direnilerek mahkumiyet hükmü kurulmuştur.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık Müdafilerinin Temyiz İstemleri Özetle, bozma kararının gereklerinin hatalı olarak yerine getirilmediğine, katılan mağdurenin çelişkili beyanları dışında mahkumiyete yeter delil bulunmadığına, sanığın hata savunmasının eksik inceleme ve araştırma ile reddedildiğine, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62. maddesinin hatalı gerekçe ile tatbik edilmediğine, lehe delillerin yanlı bir tutumla değerlendirilmediğine, direnme kararının gerekçesinin dosya kapsamındaki delillerle uyuşmadığına, sanığın yargılamanın hiçbir aşamasında ikrar içerikli savunma yapmadığına, somut bir gerekçe olmadan 5237 sayılı Kanun'un 103/4. maddesi gereğince arttırım yapıldığına ve sanığın adil yargılanma hakkının ihlal edildiğine ilişkindir.
III. GEREKÇE Dairemizin 02.07.2025 tarihli ve 2025/2971 Esas, 2025/6135 Karar sayılı bozma kararı usul ve kanuna uygun olup, İlk Derece Mahkemesince anılan ilama yönelik kurulan 13.11.2025 tarihli direnme kararında belirtilen gerekçeler yerinde görülmemiştir.
IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Dairemizin 02.07.2025 tarihli ve 2025/2971 Esas, 2025/6135 Karar sayılı bozma kararı usul ve kanuna uygun olup, Mahkemesince anılan ilama yönelik kurulan 13.11.2025 tarihli direnme kararında belirtilen gerekçeler yerinde görülmediğinden, dava dosyasının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 307/4. maddesi gereğince direnme kararıyla ilgili inceleme yapılması için Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
Oy birliğiyle, 20.05.2026 tarihinde karar verildi.