Yargıtay · 9. Ceza Dairesi
Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2025/9662 E. 2026/1916 K. – Boşanma
Konu: Boşanma
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 9. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2025/9662
- Karar No
- 2026/1916
- Karar Tarihi
- Konu
- Boşanma
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2025/1949 E., 2025/1605 K. SUÇ : Sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma
Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar temyiz edilmekle dosya incelendi.
Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, İlk Derece Mahkemesinde silahların eşitliği ve çekişmeli yargılama ilkesi doğrultusunda savunmaya yeterli imkânın sağlanması ve bu hakkın etkin şekilde kullandırılmış olması, temyiz denetiminde sınırsız şekilde yazılı savunmayı kullanabilme olanağının bulunması karşısında savunma hakkının kısıtlanması söz konusu olmadığından, 01.02.2018 tarihli ve 7079 sayılı Kanun'un 94. maddesi ile değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 299/1. maddesi uyarınca takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında katılan mağdur ...'a karşı çocuğun cinsel istismarı, katılan mağdur ...'a karşı çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçlarını işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Gaziantep 3. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın katılan mağdurlara karşı sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine dair hükümlerin istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Özetle, katılan mağdur çocukların ifadelerinde çelişkiler olup bu çelişkilerin ezberletilmiş ifadeler olduğuna, bir mağdure yönünden beraat kararı verilip diğer mağdurlar yönünden mahkumiyet kararı verilmesinin gerekçede yeterince açıklanmadığına, katılan mağdur ...'ın katılan ile sanık arasındaki boşanma davasında verdiği tanık beyanında sanığın kendisine karşı cinsel bir eylemde bulunmadığını beyan ettiğine, katılanın kardeşlerinin tanık beyanlarında katılanın rahat bir şekilde boşanabilmek için sanığa iftira attığını belirttiklerine ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara ilişkindir.
III. GEREKÇE Katılan mağdur ...'ın babası olan sanık ile annesi olan katılan arasında görülen Gaziantep 4. Aile Mahkemesinin 2024/582 Esas sayılı boşanma davasındaki ifadesinde sanığın kendisine yönelik cinsel bir eylemi olmadığı ve kardeşlerine yönelik ise bir eylemi olup olmadığını bilmediği yönünde beyanda bulunduğu gözetilerek; katılan mağdurlar ... ile ..'ın duruşmada yeniden dinlenilerek, aşamalarda eylemlerin ne şekilde gerçekleştiğine ve sanığın birbirlerine yönelik eylemlerine dair tanıklıklarına ilişkin beyanları arasındaki çelişkilerin giderilmesinden sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi karşısında, söz konusu hükümlere yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddedilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.
IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye farklı gerekçeyle uygun olarak oy birliğiyle BOZULMASINA,
Tutukluluk şartlarında bir değişiklik olmadığından tahliye talebinin REDDİNE,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Gaziantep 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.03.2026 tarihinde karar verildi.