Yargıtay · 9. Ceza Dairesi

Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2022/5369 E. 2026/2593 K.

Konu: Aralarında Evlenme Yasağı Bulunan Kişi Tarafından Reşit

Mahkeme
Yargıtay
Daire
9. Ceza Dairesi
Esas No
2022/5369
Karar No
2026/2593
Karar Tarihi
Konu
Aralarında Evlenme Yasağı Bulunan Kişi Tarafından Reşit

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/512 E., 2020/1099 K. SUÇ : Aralarında evlenme yasağı bulunan kişi tarafından reşit olmayanla cinsel ilişki HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar temyiz edilmekle dosya incelendi.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, hükmedilen ceza miktarına göre 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 299/1. maddesi uyarınca reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Kastamonu Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde mesaj kayıtları, olay tarihinden sonraki yoğun şekilde gerçekleşen telefon görüşmeleri, katılan mağdurenin olay tarihinden sonra sanıkla samimi şekilde çekilmiş bir fotoğrafını sosyal medya hesabından paylaşması hususları birlikte değerlendirildiğinde; suç tarihinde on beş yaşında olan katılan mağdurenin dayısı olan sanıkla rızalı bir şekilde cinsel ilişkiye girdiğinden bahisle değişen suç vasfına göre sanığın eyleminin aralarında evlenme yasağı bulunan kişi tarafından reşit olmayanla cinsel ilişki suçunu oluşturduğu kabul edilerek bu suçtan mahkumiyetine dair hükmün istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ A. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Dosya kapsamındaki delillere göre sanığın eyleminin çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesinin kanuna aykırı olduğuna ilişkindir.

B. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Katılan mağdurenin beyanlarının istikrarlı olmadığı gibi çelişkiler içerdiğine, sanığın fiziksel özelliklerinin ve olayın geçtiği iddia edilen aracın iç hacminin böyle bir olayın yaşanmasına elverişli olmadığına, tanıkların ifadelerinin mağdurenin anlattıklarının gerçeği yansıtmadığını net bir şekilde ortaya koyduğuna, yer tespiti için HTS kayıtlarının istenmesi talebinin karşılanmadığına, taraflar arasındaki mesajlaşmaların dayı-yeğen ilişkisinden ziyade bir gönül ilişkisi olarak nitelendirilmesinin hatalı olduğuna, sanığın ve katılan mağdurenin annelerinin tanık olarak dinletilmesi taleplerinin karşılanmadığına, katılan mağdurenin hayat tarzı ve intihar girişimleri göz önüne alınıp adli tıp kurumuna sevk edilerek ayrıntılı bir rapor alınmasının elzem olduğuna, intikaldeki gecikmenin manidar olduğuna, katılan mağdurenin istismar edildiğini öne sürmesine rağmen sanıkla fotoğraf çektirmesinin hayatın olağan akışına aykırı olduğuna, kadının beyanının esas alınmasının şüpheden sanık yararlanır ilkesine aykırılık teşkil ettiğine, kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE 5271 sayılı Kanun'un 2 88... . maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanun'un 289. maddesinde sayılı hukuka kesin aykırılık halleri ve temyiz dilekçelerinde belirtilen nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin kararında katılan Bakanlık vekili ve sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesiyle sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Kastamonu Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

01.04.2026 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 9. Ceza Dairesi, E. 2022/5369, K. 2026/2593, T. 01.04.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-9-ceza-dairesi-2022-5369-e-2026-2593-k-51506c0828cd