Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/9004 E. 2024/1551 K. – Cinsel Saldırı

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2014/634 E., 2015/378 K. SUÇ : Cinsel saldırı HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun') 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ - OLAY VE OLGULAR Sanık hakkında cinsel saldırı suçlarını işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 102 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca açılan kamu davasının, yapılan yargılaması sonucunda Karşıyaka 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.09.2015 tarihli ve 2014/634 Esas, 2015/378 Karar sayılı kararı ile daha önce sanık hakkında Karşıyaka 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.07.2012 tarihli ve 2012/223 Esas, 2012/711 Karar sayılı kararı ile verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar açıklanarak, sanığın, cinsel saldırı suçundan 5237 sayılı Kanun'un 102 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. GEREKÇE 1. Yargılama sırasında toplanan deliller, olayın oluş şekli, sanık savunmaları, katılan beyanları ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; sanığın katılana yönelik cinsel duygularını tatmin amacıyla kolunu mağdurenin boğazına dolayarak sarılma şeklindeki eyleminin; ani, kısa süreli ve kesintili gerçekleşmesi nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 6545 sayılı Kanun ile değişik 102 nci maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesinde düzenlenen sarkıntılık suretiyle cinsel saldırı suçunu oluşturduğu anlaşılmıştır.

2. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun’un 102 nci maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

3. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi ve üçüncü fıkrası uyarınca 04.09.2015 olan mahkumiyet tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Karşıyaka 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.09.2015 tarihli ve 2014/634 Esas, 2015/378 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.02.2024 tarihinde karar verildi.