Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/8953 E. 2024/4543 K.

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2014/199 E,. 2015/171 K. Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR 1. Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 102/1, 43/1, 109/1,109/3-f,109/5, 43/1 ve 53. maddeleri uyarınca açılan kamu davalarının yapılan yargılaması sonucunda, Kayseri 3. Ağır Ceza Mahkemesinin kararı ile sanığın, iki farklı tarihte ikametine gelen mağdureyi dudağından öpmek ve elini mağdurenin omzuna atarak kıyafetleri üzerinden göğüslerine dokunmak şeklindeki eylemleri sebebiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 103/1-b, 43/1 ve 62. maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ise 5237 sayılı Kanun' un 109/1, 109/3-f,109/5,43/1 ve 62. maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. 2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca kısmi onama ve kısmi bozma görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Mağdurenin aşamalardaki soyut beyanı dışında mahkumiyetlere yeter delil bulunmadığına, mağdurenin rıza ile hareket ettiğine ve zincirleme suç hükümlerinin tatbik edilmemesi gerektiğine ilişkindir. III. GEREKÇE A. Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden 1.Sanığın cinsel istismar suçuna konu eylemlerini gerçekleştirdiği tarihlerde mağdurenin on beş yaşından büyük olduğu anlaşılmakla, sanığın eylemlerini hangi şekilde cebir, tehdit, hile veya iradeyi etkileyen bir nedene bağlı olarak gerçekleştirdiği hususunda gerekçe belirtilerek hüküm kurulması gerekirken hiçbir değerlendirme yapılmadan sanık hakkında mahkumiyet yönünde hüküm kurulması, 2. Kabul ve uygulamaya göre de; katılan mağdurenin aşamalardaki beyanları ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; sanığın, eşinin yeğeni olup yaklaşık bir yıl arayla iki kez kendi ikametine gelen katılan mağdureyi dudağından öpüp elini mağdurenin omzuna atarak kıyafetleri üzerinden göğüslerine dokunma şeklinde gerçekleşen eylemin mevcut haliyle zincirleme şekilde kısa süreli, ani ve kesintili gerçekleştiği gözetilerek suç tarihinden sonra yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 102/1-2. cümlesinde düzenlenen sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturacağı kabul edilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi, B. Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Cinsel istismar suçunun işlendiği sırada ve eylemle sınırlı süre ile katılan mağdurenin iradesiyle hareket etme imkanının ortadan kaldırılmasının kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturmayacağı, kişinin vücudunun suçun konusu olması sebebiyle, mağdurenin hareket etme özgürlüğü ortadan kaldırılmadan bu suçun işlenemeyeceği, dosya kapsamına göre de sanığın olay öncesi ve sonrası mağdurenin hürriyetini kısıtlayan başkaca bir hareketinin bulunmaması karşısında, eylemle sınırlı kaldığı ve beraat kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkumiyet hükmü kurulması, hukuka aykırı görülmüştür. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kayseri 3. Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.05.2024 tarihinde karar verildi.