Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/8315 E. 2023/4771 K. – Çocuğun Cinsel

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/211 E., 2015/359 K. SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği görüşüldü; I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında, Adana 16. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.05.2015 tarihli ve 2015/211 Esas, 2015/359 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca çocuğun cinsel istismarı suçundan ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği Sanığa daha ağır güvenlik tedbiri uygulanması gerektiğine ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara yöneliktir. III. OLAY VE OLGULAR Olay günü sanığın, mağdurenin arkadaşına ait işyerinde bulunduğu sırada müşteri gibi gelip, yüzük baktığı, mağdureye evli olup olmadığını sorduğu, mağdureden elini uzatmasını istediği, reddetmesi üzerine mağdureye "Seni kaçırıp köye götüreceğim, seninle evleneceğim" diyerek dükkanın içinde üzerine yürüdüğü, mağdureyi sıkıştırdığı, kollarından tutup sarsmak suretiyle üzerine atılı eylemi gerçekleştirdiği, sanığın Adana Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesi Baştabipliğinin 12.02.2015 tarih ve 67971284\150002288 sayılı raporuna göre "Mental retardasyon" rahatsızlığı bulunduğu, suç tarihinde ve halen cezai ehliyetinin bulunmadığı ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun ( 5237 sayılı Kanun) 32 nci maddesinden yararlanacağının belirtildiği, sanık hakkında atılı suçtan dolayı 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca atılı suç sebebiyle ceza tayinine yer olmadığı ile koruma ve tedavi amaçlı olarak yüksek güvenlikli sağlık kurumuna alınmasına karar verilmiştir. IV. GEREKÇE Mahkemenin gerekçesi ve tüm dosya kapsamına göre; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırılarak vicdanî kanıya ulaşıldığı anlaşıldığından, kurulan hükümde hukuka aykırılık görülmemiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Adana 16. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.05.2015 tarihli, 2015/211 Esas, 2015/359 Karar sayılı kararında katılan mağdure vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan mağdure vekilinin temyiz isteğinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.09.2023 tarihinde karar verildi.