Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/7850 E. 2023/7441 K.

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2014/191 E., 2015/119 K. SUÇLAR : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Ankara 9. Ağır Ceza Mahkemesinin oy çokluğuyla verilen, 16.04.2015 tarihli ve 2014/191 Esas, 2015/119 Karar sayılı kararı ile sanığın çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ile 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan aynı Kanun'un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi, beşinci fıkrası ile 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 08.01.2019 tarihli ve 14-2015/268289 sayılı onama görüşlü Tebliğnamesi ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Mağdurenin yaşından büyük göstermesi sebebi ile sanığın hataya düştüğüne, suç işleme kastının bulunmadığından hükümlerin bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR Mahkemece; ''...Yapılan yargılama neticesinde; iddia, sanıkların savunmaları, mağdurenin beyanı, ATK raporu, sağlık kurulu raporu ve tüm dosya kapsamından; mağdure ... (...)'in 25.1.1994 doğumlu olduğu, Nevşehir Devlet Hastanesinin 25.6.2013 tarihli yazısı ve ekinde gönderilen doğum kayıt defteri suretine göre 29.12.1993 doğumlu olduğu, her halükarda suç tarihi itibariyle 13-14 yaşlarında olduğu, sanık ...'in evlenmek istemesi üzerine ağabeyi olan ...'un mağdure ...'yi anne babasından istediği, onların da bu evliliğe rıza gösterdikleri, 1.7.2007 tarihinde mağdure ...'nin sanık ... ile gayriresmi evlilik yaparak birden çok kez cinsel ilişkiye girdiği, bu evliliklerinden 21.6.2008 ve 12.4.2010 tarihlerinde dünyaya gelen iki çocuklarının bulunduğu, alınan ATK 6.İhtisas Kurulunun 20.12.2012 tarihli raporuna göre mağdurenin ruh sağlığının bozulduğu, ancak ruh sağlığındaki bu bozukluğun cinsel istismara bağlı olarak ortaya çıkabileceği gibi hile, şiddet veya zorla olmaksızın mağdurun erken yaşta cinsel deneyim yaşamasına bağlı olabileceği veya olay sonrası gelişen psikososyal stres ve çatışmalar nedeniyle de ortaya çıkabileceği, bunlar arasında tıbben bir ayrım yapılamayacağı, bu durumun sanık lehine yorumlanması gerektiği, bu nedenle TCK'nun 103/6 maddesinin sanık hakkında uygulanmaması gerektiği kanaatine varılmış...'' şeklindeki gerekçeyle hükümler kurulmuştur.

IV. GEREKÇE 1. Sanığın kovuşturma evresinde mağdurenin nüfustaki yaşını bilmediğine, görünüş itibariyle de on yedi - on sekiz yaşlarında gösterdiğine yönelik savunmaları ve tüm dosya içeriği nazara alındığında, olayda 5237 sayılı Kanun'un 30 uncu maddesinde düzenlenen hata hükümlerinin uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığı tartışıldıktan sonra hükme varılması gerekirken bu konuda herhangi bir değerlendirme yapılmaksızın eksik gerekçe ile yazılı şekilde mahkumiyet hükümleri kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Yukarıda açıklanan bozma nedenine göre Tebliğnamede onama isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Ankara 9. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.04.2015 tarihli ve 2014/191 Esas, 2015/119 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde

görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.11.2023 tarihinde karar verildi.