Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/6887 E. 2024/6414 K.

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği iddiası ile açılan davanın yapılan yargılaması sonunda çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103/2,43 ve 62 maddeleri uyarınca 16 yıl 8 ay hapis cezası ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan aynı Kanun'un 109/1,3f,5 ve 62 maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 53 madde uyarınca hak yoksunluklarına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Sanık ve mağdurenin yaşadığı çevrede küçük yaşta evlenmenin suç olarak algılanmadığını, karşılıklı yuva kurmak istedikleri için birlikte olduklarını, suç kastının bulunmadığını beraat kararı verilmesi ve lehine olan hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir. III. GEREKÇE Sanığın mağdurenin on altı yaşında olduğunu bildiğine yönelik savunması, mağdurenin sanık savunmasını doğrulayan beyanları ve tüm dosya içeriği nazara alındığında, olayda 5237 sayılı Kanun'un 30. maddesinde düzenlenen hata hükümlerinin uygulama koşullarının bulunup bulunmadığı tartışıldıktan sonra hükme varılması gerekirken bu konuda herhangi bir değerlendirme yapılmaksızın eksik gerekçe ile yazılı şekilde mahkumiyet hükümleri kurulması hukuka aykırı bulunmuştur. IV. KARAR Gerekçede açıklanan nedenle Aydın (Kapatılan) 3. Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye kısmen aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE 27.06.2024 tarihinde karar verildi.