Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/6378 E. 2023/5652 K. – Çocuğun Cinsel

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/20 E., 2015/99 K. SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ İzmir 12. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.04.2015 tarihli ve 2015/20 Esas, 2015/99 Karar sayılı kararı ile sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Hükmü temyiz etme iradesinden ibarettir. III. OLAY VE OLGULAR Mahkemece tüm dosya kapsamına göre, mağdurenin ailesinin dostu olan sanığın, mağdurenin birlikte yaşadığı ailesinin evine gelip gittiği, mağdurenin anne ve babasının çalışması, ablasının da dershanede olması nedeniyle evde yalnız kaldığı zamanlarda, eve gelerek mağdureyle saklambaç ve körebe oyunu oynadıkları, sanığın mağdurenin dudaklarından ve boynundan öptüğü, göğsünü ellediği, mağdurenin pantolonunu indirerek cinsel organını, mağdurenin cinsel organına değdirdiği/sürttüğü ve bu eylemleri tarih olarak kesin olarak belirlenemeyen farklı zamanlarda birden fazla gerçekleştirdiği, en son eylemin 17.12.2014 tarihinde olduğunun kabulüyle, kendisine iftira atmaları için ciddi bir neden bulunmayan katılanların ve mağdurenin beyanı ile psikolog bilirkişinin beyanı karşısında savunmaya itibar edilmeyerek sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine karar verildiği görülmüştür. IV. GEREKÇE 1. Suç tarihinin gerekçeli karar başlığında 17.12.2014 yerine 24.12.2014 olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak değerlendirilmiştir. 2. Sanık hakkında kurulan hükümde, koşulları oluştuğu halde 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının (d) bendi ile artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuş ise de aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. 3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların eleştiri haricinde doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiş, hükümde eleştiri dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir 12. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.04.2015 tarihli ve 2015/20 Esas, 2015/99 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.09.2023 tarihinde karar verildi.