Yargıtay · 9. Ceza Dairesi
Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/5233 E. 2023/5199 K. – Çocuğun Cinsel
Konu: Çocuğun Cinsel İstismarı
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 9. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2021/5233
- Karar No
- 2023/5199
- Karar Tarihi
- Konu
- Çocuğun Cinsel İstismarı
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2014/265 E., 2015/59 K. SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Manavgat 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.02.2015 tarihli ve 2014/265 Esas, 2015/59 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 6545 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik öncesi hali ile 103 üncü maddesinin birinci fıkrası ile 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri Sanık müdafiinin temyiz isteminin, dosya kapsamı ve tanık beyanları doğrultusunda sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin uygulanmamasının hatalı olduğuna yöneliktir. III. OLAY VE OLGULAR Sanığın suç tarihinde ve öncesinde Çolaklı beldesinde bulunan ... Butik isimli işyerini işlettiği, olay günü mağdurenin tanık ... ile birlikte bu iş yerine öğle vakti geldikleri, mağdurenin daha önce bu iş yerinde gördüğü pantolonu aldığı ve üzerine giydiği, görebilmek için aynanın önüne geçtiği, sanığın mağdurenin yanına geldiği, mağdurenin tişörtünü yukarı çektiği, mağdurenin indirdiği, sanığın tekrar yukarı çektiği, mağdure davranışları ile istemediğini belirtmesine rağmen sanığın yardımcı olmak bahanesiyle mağdurenin kalçasına dokunduğu, sonrasında mağdureye tişört teklif ettiği, mağdurenin tişörtü alarak kabine girdiği, arkasından sanığın kabine girdiği, mağdureye yaklaşarak göğüslerine dokunduğu, "Seni öpebilir miyim" dediği, mağdurenin kabul etmemesi üzerine mağdureyi sıkıştırarak kulak ve boyun bölgesinden öptüğü, mağdurenin sanığı itekleyip dışarı çıktığı ve pantolon parasını ödeyip uzaklaştıkları şeklinde olay kabul edilmiştir. IV. GEREKÇE Mahkemenin gerekçesi ve tüm dosya kapsamına göre; yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırılarak vicdani kanıya ulaşıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık görülmemiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünün açıklanan nedenlerle Manavgat 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.02.2015 tarihli ve 2014/265 Esas, 2015/59 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.09.2023 tarihinde karar verildi.