Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/4127 E. 2024/86 K.

... ... MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2014/392 E., 2014/587 K. KATILANLAR : ..., ... KATILAN MAĞDURE : ... SUÇLAR : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma HÜKÜMLER : Mahkumiyet TEMYİZ EDENLER : Sanık müdafii, katılan mağdure vekili TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edildi. Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, hükmedilen ceza miktarlarına göre 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin birinci fıkrası gözetilerek 1412 sayılı Kanun'un 318 inci maddesi uyarınca reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ - OLAY VE OLGULAR 1. Sanık hakkında, Bursa Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 02.07.2014 tarihli, 2014/14011 Esas sayılı iddianamesiyle, beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kamu davası açılmıştır. 2. Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.12.2014 tarihli, 2014/392 Esas, 2014/587 Karar sayılı kararı ile, olay tarihinde evden kaçan katılan mağdure ile buluşan sanığın, kendilerine ait yazlık eve katılan mağdureyle birlikte gidip vajinal yoldan organ sokmak suretiyle cinsel ilişkiye girdiği kabul edilen olayda mevcut delillerinin değerlendirilmesi ile sanığın, çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ise aynı Kanun'un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (f) bendi, 109 uncu maddesinin beşinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına oy çokluğuyla karar verilmiştir. 3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ A. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği Sanığın katılan mağdureye yönelik eylemini zorla gerçekleştirdiğine, sanık hakkında üst hadden ceza verilmesi gerektiğine ve takdiri indirim nedenlerinin uygulanmaması ile dilekçesinde belirttiği diğer hususlara yöneliktir. B. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Sanığın katılan mağdurenin yaşı konusunda hataya düştüğü, suçun vasfının değişme ihtimali bulunduğu, katılan mağdurenin yaşı konusunda hataya düştüğüne yönelik tanık beyanlarına itibar edilmeme gerekçesinin yazılmadığı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ise beraat kararı verilmesi gerektiğine ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara yöneliktir. III.GEREKÇE 1. Sanığın soruşturma aşamasında katılan mağdurenin yaşının küçük olduğunu bilmediğini, fiziki görüntüsünün büyük olduğunu, yargılama aşamasında ise katılan mağdurenin yaşını on yedi gibi olduğunu bildiği şeklindeki savunması, katılan mağdurenin 1.70-1.72 boylarında, 60 - 65 kilo ağırlığında, dış görünümü itibari ile 15 - 16 yaşlarında göründüğü şeklindeki 04.09.2014 celse tarihli Mahkeme gözlemi, dosya arasındaki katılan mağdureye ait facebook çıktıları üzerindeki farklı yıllara ait doğum bilgisi, katılan mağdurenin dosya arasındaki facebook fotoğraflarındaki fiziksel özellikleri, dosyada dinlenen ...,... isimli tanıkların sanığın katılan mağdurenin gerçek yaşını bilmediğine yönelik beyanları ve tüm dosya kapsamına göre olayda 5237 sayılı Kanun'un 30 uncu maddesinde düzenlenen hata hükümlerinin uygulanma koşullarının bulunduğu nazara alınarak karar verilmesi gerekirken dosya kapsamına uymayan yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde mahkumiyet hükümleri kurulması suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 230 uncu maddesine muhalefet edilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur. 2. Açıklanan nedenle Tebliğnamede onama isteyen görüşe iştirak edilmemiştir. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.12.2014 tarihli, 2014/392 Esas, 2014/587 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafii ile katılan mağdure vekilinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, sayın Başkan vekili ... ile sayın üye ...'ın karşı oyu ve oy çokluğuyla BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.01.2024 tarihinde karar verildi. (Karşı Oy) (Karşı Oy) KARŞI OY Sanığın çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan mahkumiyetine dair İlk Derece Mahkemesince verilen kararın, onanması görüşünde olduğumuzdan, sanık hakkında hata hükümlerinin uygulanması gerektiğine dair verilen sayın çoğunluğun bozma kararına katılmıyoruz. Şöyle ki; Sayın çoğunlukla aramızdaki uyuşmazlık dosyada hata hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağına yöneliktir. Somut uyuşmazlıkta; mağdure ile sanığın aynı mahallede oturdukları, yaklaşık olarak 4 yıldır birbirlerini tanıdıkları, sanığın ise özelllikle son bir yıldır mağdure ile gönül ilişkisi dışında arkadaşlıklarının olduğu şeklindeki beyanı, Mağdurenin hastane doğumlu olup, buna ilişkin doğum raporunun dosyada mevcut olduğu, Mağdurenin facebook sayfasındaki doğum tarihlerinin farklı tarihleri içerdiği sabit ise de sanıkla mağdurenin bu sosyal paylaşım sitesinden tanışmadığı, Mağdure ile sanık arasındaki yaş farkının nüfus kayıt örneklerine göre fazla olmadığı, bu yaş grubu yada bu yaş grubuna yakın bulunan kişilerce de bu hususun rahatlıkla öngörülebileceği, Mağdurenin hangi sınıfta okuduğunu, birbirlerini uzun yıllardır tanıyan sanık tarafından bilinebilecek bir durum olduğu, Mağdurenin, sanığa yaşını büyük söylediğine ilişkin dosya kapsamında bir beyanının bulunmadığı, Mahkemece hata hükümlerinin tartışıldığı, oy çokluğuyla verilen kararda sanık hakkında hata hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığına karar verildiği, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından düzenlenen Tebliğnamede verilen mahkumiyet kararlarının onanmasının talep edildiği, Açıklanan nedenlerde hata hükümlerinden yaralanması gerektiği yönündeki savunmaların sanığı suçtan kurtarmaya yönelik olduğu, 5237 sayılı Kanun'un 30 uncu maddesinin uygulanabilme koşulunun hatanın esaslı bir hata olması gerektiğine ilişkin olduğu, mevcut olayda ise hata hükmünün uygulama koşullarının oluşmadığı değerlendirilmiştir. Tüm bu hususlar birlikte değerlendirildiğinde; Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırılarak vicdanî kanıya ulaşıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükümlerde herhangi bir hukuka aykırılık saptanmadığı, hata hükümlerinin uygulanmamasına yönelik gerekçenin dosya kapsamıyla uyumlu olduğu, verilen mahkumiyet kararlarının hukuka ve vicdana uygun olduğu değerlendirilmekle kurulan mahkumiyet hükümlerinin onanması görüşünde olduğumuzdan hükümlerin bozulmasına ilişkin sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyoruz. ...