Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/26011 E. 2025/1977 K. – Reşit Olmayanla

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2018/1237 E., 2018/1861 K. SUÇ : Reşit olmayanla cinsel ilişki HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Balıkesir 1. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın eylemi reşit olmayanla cinsel ilişki kabul edilerek bu suçtan şikayet yokluğu nedeniyle kamu davasının düşmesine dair hükmün istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince duruşma açılarak yapılan yargılama sonucunda, istinaf başvurusunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/2 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Özetle eksik inceleme ile karar verildiğine, cinsel ilişki tarihinde mağdurenin on beş yaşından küçük olduğundan rızasının geçerli olamayacağına, sanığın uzun süreden beri mağdure ile arkadaşlık yaptığına, bu nedenle mağdurenin gerçek yaşını bilmesi gerektiğine, sanığın eyleminin çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu oluşturduğuna ilişkindir. III. GEREKÇE A. Katılanlar Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden Kovuşturma evresinde beyanının alındığı tarihte on beş yaşından büyük olan mağdurenin sanıktan şikâyetçi olmadığını beyan ettiği, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 21.06.2022 tarihli ve 2022/65 Esas, 2022/459 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere şahsa sıkı sıkıya bağlı haklardan olan katılma hususunda mağdurenin iradesine üstünlük tanınması gerektiği anlaşılmakla, katılan anne ve baba vekilinin 5271 sayılı Kanun'un 237/1. maddesi uyarınca kamu davasında katılan sıfatının ve aynı Kanun’un 260/1. maddesi gereği hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığından temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerekmiştir. B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden 5271 sayılı Kanun'un 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanun'un 289. maddesinde sayılı kesin hukuka aykırılık halleri ve temyiz dilekçelerinde belirtilen nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, tüm dosya kapsamı ve gerekçe içeriğine göre Mahkemece kabul ve takdir kılınmış düşme hükmü usul ve kanuna uygun olup, kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır. IV. KARAR A. Katılanlar Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle katılanlar vekilinin vaki temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin kararında katılan Bakanlık vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesiyle sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Balıkesir 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.03.2025 tarihinde karar verildi.